KolayuyumGiriş yap

Özel Hastaneler Yönetmeliği

Tür
Resmi Gazete
Atıf
Özel Hastaneler Yönetmeliği (R.G. 27.03.2002/24708)
İlgili mevzuat
Güncel metin

Madde 1 – Amaç

Bu Yönetmeliğin amacı; etkin, verimli ve kaliteli sağlık hizmeti sunulmasını sağlamak üzere, bütün özel hastanelerin tesis, hizmet ve personel standartlarının tespit edilmesine, gruplandırılmasına, grupların değiştirilmesine, amaca uygun olarak teşkilatlandırılmasına ve bunların açılmalarına, faaliyetlerine, kapanmalarına ve denetlenmelerine ilişkin usûl ve esasları düzenlemektedir.

Madde 2 – Kapsam

Bu Yönetmelik; Devlet'e, il özel idarelerine, belediyelere ve diğer kamu özel kişilerine ait hastaneler hariç olmak üzere; gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerine ait hastaneleri kapsar.

Bu Yönetmeliğe tabi olmayan yataklı tedavi kurumlarının açılma, tesis, hizmet, personel ve kapanma durumları ile diğer durum değişikliklerinin ilgili kamu tüzel kişilerince Sağlık Bakanlığına bildirilmesi ve ilgili diğer mevzuatın öngördüğü bilgi ve belgelerin Bakanlığa verilmesi zorunludur.

Madde 3 – Hukuki Dayanak

Bu Yönetmelik; 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun 3 üncü maddesi ile 9 uncu maddesinin (c) bendine ve 13/12/1983 tarihli ve 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 43 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Madde 4 – Tanımlar

Bu Yönetmelikte geçen;

a) Kanun: 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununu,

b) Bakanlık: Sağlık Bakanlığını,

c) Genel Müdürlük; Bakanlık Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

d) Genel Müdür; Bakanlık Tedavi Hizmetleri Genel Müdürünü,

e) Müdürlük: İl Sağlık Müdürlüklerini,

f) Özel hastane: Bu Yönetmelik kapsamına giren gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerine ait olup, ayakta ve yatarak muayene, tahlil, tetkik, tıbbî müdahale, ameliyat, tıbbî bakım ve diğer tedavi hizmetleri verilen ve en az on yatak kapasitesi olan tedavi kuruluşlarını,

g) Komisyon: 10 uncu ve 11 inci maddelerde düzenlenen Özel Hastaneler Teknik Komisyonunu,

h) Uzmanlık dalı: 18/4/1973 tarihli ve 14511 sayılı Resmî Gazete ‘de yayımlanarak yürürlüğe giren Tababet Uzmanlık Tüzüğünde belirlenmiş olan tıpta uzmanlık alanlarını,

ı) Ruhsat: Özel hastanelerin faaliyet gösterebilmeleri için Bakanlık tarafından düzenlenen belgeyi,

ifade eder.

Madde 5 – Türler

Özel hastaneler, faaliyet alanlarına, hizmet birimlerine, yatak kapasitelerine, teknolojik donanımlarına ve hizmet verilen uzmanlık dallarının nitelik ve sayısına göre, genel hastaneler ve özel dal hastaneleridir.

Madde 6 – Genel hastaneler

Bu Yönetmelik ile öngörülen asgarî bina, tesis, hizmet ve personel standartlarını haiz; birden fazla uzmanlık dalında sürekli ve düzenli olarak, ayakta ve yatarak muayene, tıbbî teşhis ve tedavi, yoğun bakım ve acil sağlık hizmetleri veren, ruhsatında yazılı olup hasta kabul ve tedavi ettiği uzmanlık dallarının gerektirdiği klinikler ile acil ve yoğun bakım üniteleri, radyoloji, biyokimya ve mikrobiyoloji laboratuvarları bulunan ve tam gün faaliyet gösteren özel hastanelerdir.

Genel hastaneler, aşağıda belirtilen asgarî standartlar ve EK - 1' deki Özel Hastaneler Gruplandırma Formunda detayları belirlenen puanlama kriterleri esas alınarak, aşağıdaki şekilde gruplandırılır:

a) A Grubu Hastane: Ruhsatlandırılmış yatak kapasitesi en az elli olan, en az beş farklı dahili ve beş farklı cerrahi uzmanlık dalında tam gün kadrolu uzman tabip çalıştırmak suretiyle sağlık hizmeti veren; birinci fıkrada belirlenen asgarî standartlara ilave olarak hasta kabul ve tedavi ettiği uzmanlık dalları için gerekli ve günün gelişmiş tıp teknolojisine uygun olan diğer bütün teşhis ve tedavi birimlerini ve ayrıca asgarî radyoloji, biyokimya, mikrobiyoloji, hematoloji ve patoloji laboratuvarlarını bünyesinde bulunduran genel hastanelerdir.

b) B Grubu Hastane: Ruhsatlandırılmış yatak kapasitesi otuz ilâ elli arasında olan, en az dört farklı dahili ve dört farklı cerrahi uzmanlık dalında tam gün kadrolu uzman tabip çalıştırmak suretiyle sağlık hizmeti veren; birinci fıkrada belirlenen asgari standartlara ilave olarak günün gelişmiş tıp teknolojisine uygun olan bir veya birden fazla teşhis ve tedavi birimini ve radyoloji, biyokimya, patoloji ve mikrobiyoloji laboratuvarlarını bünyesinde bulunduran genel hastanelerdir.

c) C Grubu Hastane: Ruhsatlandırılmış yatak kapasitesi on ilâ otuz arasında olan en az üç farklı dahili ve üç farklı cerrahi uzmanlık dalında tam gün kadrolu uzman tabip çalıştırmak suretiyle ayakta ve yatarak, acil ve yoğun bakım üniteleri ile radyoloji, biyokimya ve mikrobiyoloji laboratuvarları desteğiyle muayene, teşhis ve tedavi hizmeti veren genel hastanelerdir.

Madde 7 – Özel dal hastaneleri

Özel dal hastaneleri, belirli bir yaş ve cins grubu hastalar ile belirli bir hastalığa tutulanlara veya bir organ ve organ grubu hastalarına yönelik hizmet vermek üzere, hastanenin ana faaliyetleri ile ilgili uzmanlık dallarından her birinde tam gün kadrolu en az üç uzman tabip ile bu uzmanlık dalının gerektirdiği diğer uzmanlık dalları için en az bir kadrolu uzman tabip çalıştırılan, gelişmiş teknolojik donanım ve personel desteği ile sürekli ve düzenli olarak, ayakta ve yatarak muayene, tıbbi teşhis ve tedavi, yoğun bakım ve acil sağlık hizmetleri veren, ruhsatında yazılı uzmanlık dallarının gerektirdiği klinikler, üniteler ve laboratuvarlar ile acil ünitesi ve radyoloji laboratuvarı bulunan ve tam gün fâaliyet gösteren en az on yatak kapasitesi olan özel hastanelerdir.

Özel dal hastanelerinin faaliyet göstereceği uzmanlık dalının veya dallarının gereklerine göre 6 ncı maddedeki esaslar gözönüne alınmak suretiyle (A), (B) ve (C) grubu olarak gruplandırılma kriterleri, bunların acil ünitelerinin taşıması gereken asgari standartlar ve gruplarına göre bulunması gereken laboratuvarlar, Komisyonun görüşü alınarak belirlenir ve bu Yönetmeliğe EK olarak yayımlanır.

Madde 8 – Yer seçimi

Özel hastaneler; imar ile ilgili mevzuata göre her tür ve ölçekteki planlarda özel sağlık alanı kullanım kararı verilmiş, ulaşım noktaları açısından uygun ve ulaşılabilir olan, gürültü hava ve su kirliliğine maruz olmayan, insan sağlığını olumsuz yönde etkileyecek endüstriyi kuruluşlar ile her türlü gayrisıhhî müesseselerden uzak, ulaşım şartları özel olarak incelenmiş ve bu durum İl Trafik Komisyonu raporu ile belgelenmiş olup 2/11/1985 tarihli ve 18916 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan Plan Yapımına Ait Esaslara Dair Yönetmelikle belirlenen asgari genişlikte olan, 1/7/1993 tarihli ve 21624 sayılı Resmî Gazete ‘de yayımlanan Otopark Yönetmeliğine göre yeterli otopark yeri ayırılan ve fen, sağlık ve afet şartları bakımından imar ile ilgili mevzuata uygun ve yeterli yeşil alana sahip bulunan alanlarda kurulabilir.

Madde 9 – Ön izin

Ön izin için; hastane yerleşiminin projesini hazırlayan mimar; özeI hastane belediye ve mücavir alan sınırları içinde ise ilgili belediye, şayet, mücavir alan dışında ise Valilik tarafından onaylanmış 1/500 veya 1/200 ölçekli vaziyet planı; 1/100 veya 1/50 ölçekli iki takım mimari proje ve mühendislik hizmetlerini gösterir projeler ile birlikte müdürlük kanalıyla Bakanlığa başvurulur.

İmar ile ilgili mevzuata uygun olarak, birinci fıkrada belirtilen yetkili mercilerce projeler onaylandıktan sonra, özel hastane yapılacak yerin 8 inci maddedeki şartları taşıdığının tespit edilmesi halinde, Bakanlıkça ön izin verilir.

Bakanlık tarafından ön izin verilmiş projelerin uygulanması sırasında avan projelerde zorunlu bir değişikliğin meydana gelmesi halinde ve ruhsat yenileme, yeniden ruhsat, tadilat ve ilave ruhsat taleplerinde de bu hüküm uygulanır.

Madde 10 – Bina durumu

Özel hastanelerin, imar ile ilgili mevzuata göre inşa edilip yapı kullanma izni; belgesi almış olan binalarda kurulması zorunludur.

Başka amaçla yapılmış olan yapılar, sonradan özel hastane binasına dönüştürülemez ve özel hastane olarak kullanılamaz.

Özel hastanenin tıbbi hizmet birimleri, tıbbî hizmetleri engelleyecek tarzda ve hastane binasının veya bina kompleksinin uzağında tesis edilemez.

Özel hastaneler müstakil binalarda kurulur. Özel hastane binasında hasta ve hasta sahiplerine hizmet sunan hastane birim ve müştemilatı dışında, hiçbir surette başka amaca yönelik işyeri bulunamaz ve binanın bir kısmı, başka bir amaçla faaliyet göstermek üzere üçüncü kişilere kiralanamaz ve devredilemez.

Ancak, hasta ve hasta yakınlarına hizmet vermek üzere kurulan kafeterya, kantin, çiçekçi, berber, lostra gibi birimler işletilebilir veya bunların işletilmesi için hizmet satınalınabilir veyahut bu hizmetler başkalarına gördürülebilir. Bunlar, tıbbi hizmet birimlerinin bulunduğu yerler ile hasta tedavi ve istirahatini engelleyecek yerlerde kurulamaz.

Madde 11 – Komisyonun teşkili

Özel hastanelerin ruhsat başvurularının ve ruhsatlarındaki değişiklik taleplerinin dosya üzerinde ve yerinde incelenmesi ile bunların açılmaları, gruplandırılmaları, denetlenmeleri, değerlendirilmeleri ve kapatılmaları ile ilgili tavsiye kararları almak üzere Bakanlıkça bir Özel Hastaneler Teknik Komisyonu oluşturulur.

Bakanlık, gerekli gördüğünde, ruhsatlandırılmış özel hastanelerin yerinde incelenmesini ve değerlendirilmesini de Komisyondan isteyebilir.

Komisyon, Genel Müdürün başkanlığında,

a) Tıp fakültelerinin öğretim üyelerinden veya Bakanlığa bağlı eğitim ve araştırma hastanelerinin klinik şeflerinden olmak üzere, cerrahi, iç hastalıkları, anestezi ve reanimasyon dallarından birer kişi;

b) Bakanlık Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğünden bir temsilci,

c) Bakanlık Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünden bir temsilci,

d) Bakanlık Araştırma, Planlama ve Koordinasyon Kurulu Başkanlığından bir mimar,

e) Bakanlık Hukuk Müşavirliğinden bir temsilci,

f) Özel hastaneler alanında faaliyet gösteren derneklerden bir temsilci,

olmak üzere toplam dokuz kişiden oluşur.

Özel dal hastanesi ile ilgili işlem yapılan hallerde, özel hastanenin ana faaliyetleri ile ilgili uzmanlık dallarından (a) bendindeki niteliği haiz bir üyenin Komisyona ayrıca iştiraki sağlanır. Bu üye ile (a) ve (f) bendlerinde belirtilen üyeler Bakanlıkça seçilir ve ayrıca birer yedek üye belirlenir.

Komisyonun seçilmiş üyeleri iki yıl süre ile görev yaparlar. Üyeliğe tekrar seçilmek mümkündür. Seçilmiş üyelerden kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın üç defa üst üste toplantılara katılmayan üyenin üyeliği düşer ve yerine Bakanlıkça aynı nitelikleri taşıyan yeni bir üye seçilir.

Madde 12 – Komisyonun çalışma usulü

Komisyon; ihtiyaca ve Bakanlığın daveti üzerine Başkan tarafından önceden belirlenmiş toplantı gündemine göre toplanır. Toplantı daveti, toplantı tarihi, yeri ve gündemi ile birlikle en az on beş gün önce üyelere yazılı olarak bildirilir.

Komisyon, en az yedi üyenin katılımı ile toplanır ve salt çoğunluk ile karar alır. Oylarda eşitlik olması halinde, Başkanın taraf olduğu görüş kararlaştırılmış sayılır.

Komisyon kararları, karar defterine yazılır ve toplantıya katılan üyelerce imzalanır. Karara muhalif olanlar, şerh koymak suretiyle kararları imza ederler. Muhalif görüş gerekçesinin karar altında veya ekinde belirtilmesi zorunludur.

Komisyonun sekreterya hizmetlerini Genel Müdürlük yürütür.

Komisyon, gerektiğinde yerinde inceleme ve değerlendirme yapmak üzere, asıl veya yedek üyelerden alt komisyonlar oluşturabilir.

Madde 13 – Başvuru ve Ruhsata Esas Belgeler

Özel hastaneler, Bakanlığın izni ile açılır ve ruhsatlandırılır. Özel hastane açmak isteyenler, bu Yönetmeliğe göre hangi tür özel hastane açacaklarını da belirten bir dilekçe ile bizzat veya mesul müdürlerince ilgili valiliğe başvururlar.

Dilekçeye ekli başvuru dosyasında bulunması gereken bilgi ve belgeler şunlardır:

a) Bakanlık tarafından verilmiş ön izin belgesi,

b) Binanın projesini hazırlayan mimar, imar ile ilgili mevzuata göre belediye veya Valilik tarafından onaylanmış 1/100 veya 1/30 ölçekli iki takım mimari proje ve 1/500 veya 1/200 ölçekli vaziyet planı ile mühendislik hizmetlerini gösteren projeler,

c) İmar ile ilgili mevzuata göre alınmış olan yapı kullanma izni belgesi,

d) Yangına karşı gereken tedbirlerin alındığına ilişkin olarak ilgili mevzuata göre yetkili mercilerden alınmış olan belge,

e) Özel hastane bir şirket tarafından açılacak ise, sermaye durumunu ve şirket ortaklarını gösteren ticaret sicil gazetesinin aslı veya noter tasdikli örneği veya vakıf tarafından açılacak ise, vakıf senedinin noter tasdikli bir örneği,

f) Özel hastane açma ruhsat harcının tahsil edildiğine ilişkin vergi dairesi alındısı,

g) İlgili Mevzuata göre yetkili merciden alınmış olan depreme dayanıklılık raporu,

h) Ambulans ruhsatının veya ambulans hizmetleri sözleşmesinin noter tasdikli örneği,

ı ) Mesul müdür ile ilgili olarak;

1) Özel hastanede mesul müdür olarak çalışacağına ilişkin noter tasdikli mesul müdürlük sözleşmesi,

2) İki yılı kamuya ait hastanelerde olmak üzere en az beş yıllık tabiplik yaptığım gösteren belgeler,

3) Resmî veya özel başka herhangi bir işte çalışmadığını beyan eden dilekçesi,

4) Nüfus hüviyet cüzdanı örneği,

5) Diploması ile var ise, uzmanlık belgesinin tasdikli birer örneği,

6) Başvuru sırasında son altı ay içinde ve tanınmasına engel olmayacak şekilde çekilmiş iki adet vesikalık fotoğrafı,

7) Adlî sicil kaydı,

8) Tabip odası kayıt belgesi,

j) 42 nci madde uyarınca hazırlanmış olan üç nüsha iç hizmet yönergesi,

k) Çamaşırhane ve mutfak hizmetlerinin dışarıdan satınalınması halinde, taraflar arasında yapılan sözleşmenin örneği ve hizmet veren şirkete ait ticaret odası faaliyet belgesi,

l) EK-3'de gösterilen kadrolu personelin sayısı, ismi, unvanı, uzmanlık dalı veya diğer kariyerleri ile ilgili bilgileri ihtiva eden liste ve bunlarla yapılmış olan sözleşmelerin aslı veya noter tasdikli örneği,

m) EK-4’e göre bulunması zorunlu tıbbî araç ve gereçlerin onaylanmış envanteri,

n) EK-5'e göre bulundurulması zorunlu ilaçların onaylanmış listesi.

Madde 14 – Başvurunun Müdürlükçe incelenmesi

13 üncü maddeye göre yapılan başvuru, müdürlük tarafından öncelikle dosya üzerinde incelenir ve noksanlıklar var ise, özel hastane açma talebinde bulunanlara bildirilir. Başvuru dosyasında noksanlık yok ise, başvuru dosyası valilik yazısı ekinde Bakanlığa gönderilir.

Aşağıdaki belgeler de Bakanlığa gönderilen evraka eklenir:

a) İl Sağlık Müdürünce, özel hastanenin hasta kabul ve tedavi etmeyi istediği her uzmanlık dalından en az bir uzman tabip görevlendirilmek suretiyle oluşturulan bir ekip tarafından hazırlanan, özel hastanenin bütün tıbbî ünitelerinin yerinde incelenmesi suretiyle bu Yönetmelik ile öngörülen tıbbî donanıma sahip olup olmadıklarını gösteren ilgili dal uzmanları raporu,

b) İlgili mevzuata göre düzenlenmiş tıbbî atık raporu,

c) Müdürlük ve İl Bayındırlık ve İskân Müdürlüğünce EK-9’a uygun olarak müştereken düzenlenen ve bina standartlarını gösteren müşterek teknik rapor.

Madde 15 – Ruhsatlandırma

Bakanlığa intikal ettirilen başvuru, öncelikle Genel Müdürlükçe dosya üzerinde incelenir ve eksiklik bulunmuyor ise Komisyona havale edilir. Komisyon tarafından 13 üncü ve 14 üncü maddelere göre incelenen ve değerlendirilen başvuru dosyasının uygun bulunması halinde, özel hastaneye Bakanlık tarafından özel hastane ruhsatnamesi düzenlenir. Ruhsatlandırılması uygun görülmeyen dosyalar, eksiklikleri giderilmek üzere müdürlüğe iade edilir.

Bakanlıkça ruhsatlandırıldığı tarihten başlayarak altı ay içinde hasta kabul ve tedavisine başlamayan özel hastanelerin ruhsatının hükmü kalmaz ve ruhsatname Bakanlıkça geri alınır.

Madde 16 – Mesul Müdür

Özel hastanelerin tıbbî, idari, malî ve teknik hizmetleri bir mesul müdür sorumluluğunda yürütülür. Özel dal hastanelerinin mesul müdürlerinin, hastanenin ana faaliyet alanı ile ilgili uzmanlık dalından bir uzman tabip olması şarttır.

Özel hastanenin Bakanlık ve müdürlük ile ilgili bulunan bütün iş ve işlemlerinde birinci derecede muhatap, mesul müdürdür.

Mesul müdür olarak görevlendirilecek olan tabibin aşağıdaki nitelikleri taşıması şarttır:

a) 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun uyarınca Türkiye'de sanatını yapmaya mezun olmak,

b) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak,

c) İki yılı kamuya ait hastanelerde olmak üzere en az beş yıl Türkiye’de tabip olarak çalışmış olmak,

d) Herhangi bir suçtan dolayı ağır hapse veya yüz kızartıcı suçlar yüzünden hapse mahkûm veya 21/5/1933 tarihli ve 2219 sayılı Hususi hastaneler Kanununun 38 inci ve 39 uncu maddeleri uyarınca mesul müdürlükten yasaklı olmamak,

e) İlgili tabip odasına kayıtlı olmak.

Özel kanunlara göre geçici olarak meslekten men edilenler, bu yasakları süresince özel hastanelerde mesul müdürlük yapamazlar.

Madde 17 – Mesul müdürün görev, yetki ve sorumlulukları

Mesul müdürün görev, yetki ve sorumlulukları şunlardır:

a) Özel hastanenin tıbbî, idari, malî ve teknik hizmetlerini mevzuata uygun olarak idare etmek ve denetlemek,

b) Gerektiğinde, ruhsatlandırma ile ilgili her türlü işlemleri yürütmek,

c) Özel hastanenin ruhsatlandırılmasından sonra, her türlü personel, bina, tesis, grup ve tür değişikliklerini müdürlüğe bildirmek,

d) Özel hastane adına belge onaylamak,

e) Bakanlık ve müdürlük ile ilgili olan her türlü muhabere ve yazışmaları yürütmek,

f) Özel hastanenin personel ve hizmet kalite standartlarını korumak ve geliştirmek,

g) Özel hastane bünyesinde kurulan ve sağlık ile ilgili mevzuat çerçevesinde ruhsatlandırılması gereken eczane, laboratuvar, diyaliz merkezi, organ ve doku nakli merkezi, üremeye yardımcı tedavi merkezi ve genetik hastalıklar tanı merkezi gibi ünite veya merkezlerin ruhsatlandırma işlemlerini yürütmek,

h) Özel hastanenin tıbbî kayıt ve arşiv sistemini oluşturmak ve kayıtların düzenli ve doğru bir şekilde tutulmasını sağlamak,

ı) Özel hastanenin denetim defterini muhafaza etmek,

i) Denetimler sırasında denetim elemanlarınca istenilen her türlü bilgi ve belgeleri hazır hale getirmek,

j) Tıbbî atıkların kontrolü ve imhası için gereken bütün tedbirleri almak,

k) Özel hastane hizmetlerinin tam gün esasına göre sürekli ve düzenli olarak yürütülmesini sağlamak ve nöbet sisteminin düzenli olarak işlemesini takip ve kontrol etmek,

l) Özel hastanenin türüne, yatak sayısına, personel mevcuduna ve iş hacmine göre tesis edilen tıbbî, idari, malî ve teknik destek birimleri arasında koordineli ve uyumlu çalışmayı temin etmek,

m) Mazeret sebebiyle görev yerinin terkedilmesi halinde yerine aynı şartları taşıyan bir tabip bırakmak, terk süresi bir haftadan fazla olmamak kaydıyla derhal ilgili müdürlüğe bilgi vermek ve izin süresi hiçbir şekilde bir yıl içerisinde toplam üç ayı geçmemek şartıyla iznin bir haftadan fazla sürdüğü hallerde müdürlükten izin almak,

n) 24 /4 /1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu uyarınca bildirimi zorunlu olan hastalıklar ile adlî vakaları müdürlüğe ve gerekli diğer mercilere bildirmek,

o) Özel hastanede görev yapan bütün personelin HIV ve hepatit testleri başta olmak üzere gerekli görülen tetkiklerini ve muayenelerini periyodik olarak yaptırmak,

ö) Özel hastanenin sterilizasyon ve dezenfeksiyon işlerinin düzenli bir şekilde yapılmasını sağlamak ve hastane enfeksiyonlarından korunma için gereken bütün tedbirleri almak,

p) Hastaların tedavileri için dışarıdan tabip istenilmesi halinde ilgili tabibi kuruma davet etmek,

r) Sağlık ile ilgili mevzuat ile öngörülen ve Bakanlıkça belirlenen diğer görevleri yapmak.

Madde 18 – Mesul müdürün değişmesi

Mesul müdürün görevden alınması, istifası, mesul müdürlük şartlarından herhangi birini kaybetmesi veya vefatı gibi hallerde; hastanenin sahibi tarafından, en geç bir ay içerisinde bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşıyan yeni bir mesul müdür görevlendirilerek gerekli bilgi ve belgeler Bakanlığa gönderilmek üzere müdürlüğe verilir. Yeni mesul müdür adına Bakanlıkça mesul müdürlük belgesi düzenlenir.

Mesul müdürün değişmesi halinde, özel hastaneye yeni mesul müdür görevlendirilinceye kadar bu görevi geçici olarak yürütmek üzere, 16 ncı maddede öngörülen şartları taşıyan bir vekil tabip görevlendirilerek müdürlüğe bilgi verilir.

Madde 19 – Diğer personel

Özel hastanelerde çalıştırılması gereken diğer personelin asgari sayıları ve nitelikleri, EK-3'de gösterilmiştir.

Madde 20 – Hasta odaları

Hasta odalarının, doğrudan ve yeterli gün ışığı ile aydınlanabilecek konumda, taban ve duvarlarının düzgün ve kolay temizlenebilecek nitelikle ve dezenfeksiyona elverişli olmaları şarttır.

Hasta odalarının kapı genişliği, en az bir metre on santimetre olarak; hasta odalarındaki tuvalet ve banyo kapıları dışa açılacak şekilde düzenlenir.

Birden fazla hasta yatağı bulunan odaların, hasla yatağı başına düşen asgarî alan ölçülerine uygun olmak kaydıyla, gerektiğinde kullanılmak üzere raylı sistemle bölünebilir olmaları gerekir.

Bodrum ile zemin katta ve doğrudan gün ışığı almayan bölümlerde hasla odası olamaz.

Özürlüler için ilgili mevzuata uygun nitelikte, her hastanede asgarî bir olmak kaydıyla ilave her otuz yatak için bir adet olmak üzere ayrı hasta odaları tesis edilir.

Madde 21 – Hemşire istasyonları

Özel hastanelerde, hastalara anında ulaşabilmek ve hasta bakımını sağlamak üzere; yataklı hasta katlarında, koridor ve hasta odalarına hâkim bir konumda ve koridorun genişliğini etkilemeyecek şekilde, en az bir hemşire istasyonu kurulması şarttır.

Madde 22 – Hasta başına ayırılacak alanlar

Özel hastanelerde yatacak hastalar için hasta odalarında hasta yatağı başına ayırılması gereken asgarî alan ölçüleri aşağıda gösterilmiştir:

a) Tek yataklı hasta odaları en az dokuz metrekare;

b) Birden çok yataklı odalar, hasta yatağı başına en az yedi metrekare,

c) Çocuk hastalar için ayırılmış olan odalar, hasla başına eti az altı metrekare,

d) Çocuğu ile yatan lohusalar için tek yataklı odalar en az oniki metrekare ve birden çok yataklı odalar, yatak başına en az on metrekare,

e) Yoğun bakım üniteleri, yoğun bakım yatağı başına en az on iki metrekare.

Madde 23 – Poliklinik muayene odası

Özel hastane ruhsatında kayıtlı her uzmanlık dalı için, yeterli sayıda muayene odası ayırılır. Poliklinik muayene odalarında hasta muayene masası, soyunma bölümü ve lavabo, bulunur. Kadın hastalıkları ve doğum ile üroloji polikliniklerinde, ayrıca tuvaletin ve ortopedi ve travmatoloji polikliniğinde, muayene odası ile bağlantılı bir alçı odasının bulunması gerekir.

Madde 24 – Ameliyathane

Özel hastanelerde, cerrahi uzmanlık dallarının gerektirdiği en az iki adet ameliyat salonu ile uyulma ve uyandırma üniteleri bulunur.

Ameliyathanelerin, aseptik ve septik müdahaleler için ayrı ayrı olması ve sterilizasyon şartlarını taşıması gerekir.

Ameliyathanenin duvar, tavan ve zeminlerinin, dezenfeksiyon ve temizlemeye uygun antibakteriyel malzemeler kullanılarak yapılmış olması şarttır.

Kardiyovasküler cerrahi ameliyathanelerinin cerrahi müdahale uygulanan alanının asgarî kırk beş metrekare ve tavan yüksekliğinin üç metre elli santimetre, diğer ameliyathanelerin cerrahi müdahale uygulanan alanının asgari otuz metrekare, tavan yüksekliğinin üç metre elli santimetre ve ameliyathane içerisinde bulunan koridor genişliğinin en az iki metre olması gerekir.

Ameliyathanelerde yarı ve tam steril koridorlar oluşturulur ve kadın ve erkek personel için ayrı ayrı düzenlenmiş giyinme ve soyunma odaları bulunur.

Ameliyathanenin tam steril alanlarında dışa açılan pencere ve kapı bulunmaması ve bu alanın, hijyenik klima sistemi ile havalandırılması şarttır.

Sadece cerrahi dallar dışındaki uzmanlık dallarında hizmet verecek olan özel dal hastanelerinde, ameliyathane bulunması zorunlu değildir.

Madde 25 – Yoğun bakım

Özel hastanelerde mevcut cerrahi ve dahili uzmanlık dallarının gereklerine uygun olarak, koroner, kardiyovasküler, yenidoğan, dahili ve cerrahi yoğun bakım üniteleri ile her yoğun bakım ünitesi için en az iki yatak bulunması gerekir

Yoğun bakım ünitelerinde, görevli sağlık personelince hastaların sürekli gözetim ve izlenmesine uygun nitelikle bir mekân oluşturulur.

Yoğun bakım ünitelerinin, hasta, ziyaretçi ve hastane personelinin kullandığı hastane alanları ile doğrudan bağlantısı olamaz.

Hasta başı monitörizasyon ve tıbbî gaz sistemi bulunması ve zemin ve duvar kaplamalarının antibakteriyel olması şarttır.

Yoğun bakım üniteleri de ameliyathaneler gibi havalandırılırlar.

Yoğun bakım ünitesinin bulunduğu katta, sürgü ve idrar kapları temizleme ve muhafaza alanı ile tek kullanımlık malzeme kullanılıyor ise, kullanım öncesi muhafaza ve imha alanı ayırılır.

Madde 26 – Acil ünitesi

Acil ünitesinin; özel hastanenin ana girişinden ayrı, kolay ulaşılabilir, ambulans ulaşımı ile araç giriş ve çıkışına elverişli ve uygun eğimli sedye rampası bulunan bir girişinin olması gerekir.

Acil ünitesi; personel ve tıbbi cihaz donanımı, lüzumlu ilaç, serum, sarf malzemesi ve ambulans hizmetleri yönünden hiç bir aksaklığa meydan verilmeyecek ve hizmetin yirmi dört saat kesintisiz sunulması sağlanacak şekilde yapılandırılır.

Acil ünitesinde, en az bir adet ilk muayene odası, bir adet müdahale odası ile müşahade odası, güvenlik hizmetinin verilebileceği bir mekan ve bekleme yeriyle bağlantılı erkek ve kadınlar için birer tuvalet ve lavabo bulunur.

Ortopedi ve travmatoloji uzmanlık dalında hasta kabul eden özel hastanelerde, acil müdahale odası ile bağlantılı alçı odası ayrıca düzenlenir.

Madde 27 – Eczane

Özel hastanelerde, 18/12/1953 tarihli ve 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun ile 13 /10 /1992 tarihli ve 21374 sayılı Resmi Gazete ‘de yayımlanan Eczaneler ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmelik uyarınca, bir eczacı sorumluluğunda ruhsatlandırılmış eczane bulunması zorunludur.

Yatak sayısı elliye kadar olan özel hastanelerin eczanesinin, depo alanları hariç olmak üzere en az otuz metrekare ve artan her yüz yatak için on metrekare ilave alana sahip bulunması şarttır.

Özel hastane eczaneleri, bodrum katı dışında bulunur ve uygun şartlarda havalandırılmaları ve aydınlatılmaları sağlanır.

Madde 28 – Laboratuvarlar

Özel hastanelerde, bu Yönetmelikteki özel hastane gruplarına göre belirlenen laboratuvarlar ile genel hastanelerde en az 300 mA ve özel dal hastanelerinde en az 100 mA gücünde röntgen cihazının bulunduğu bir radyoloji laboratuvarının ve ayrıca, uzmanlık dallarının gerektirdiği diğer laboratuvarların bulunması zorunludur.

Özel hastanelerde bulundurulması zorunlu laboratuvarlar, 19/3/1927 tarihli ve 992 sayılı Şeriri Taharriyat ve Tahlilat Yapılan ve Masli Teamüller Aranılan Umuma Mahsus Bakteriyoloji ve Kimya Laboratuvarları Kanunu hükümlerine göre ilgili uzmanlık dalında birer uzmanın sorumluluğunda Bakanlıkça ruhsatlandırılır.

Radyoloji laboratuvarları için 7/9/1985 tarihli ve 18861 sayılı Resmî Gazete ‘de yayımlanarak yürürlüğe giren Radyasyon Güvenliği Tüzüğü hükümleri uyarınca Türkiye Atom Enerjisi Kurumundan kullanma ve bulundurma lisansı alınması ve bunların, 19/4/1937 tarihli ve 3153 Sayılı Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun hükümlerine göre ilgili uzmanın sorumluluğunda bakanlık tarafından ruhsatlandırılması zorunludur.

Madde 29 – Numune alma odası

Özel hastanelerde, tabip tarafından istenilen tetkik ve tahliller için hastanın kan, gaita veya idrarının alınmasına uygun poliklinik ve labaratuvarlara yakın, hijyen şartlarına sahip lavabo ve tuvaleti olan en az bir numune alma odası bulunur.

Madde 30 – Merkezî sterilizasyon ünitesi

Özel hastanelerde, yeniden kullanım özelliğine sahip olan malzemelerin sterilizasyon ve dezenfeksiyon işlemlerinin yapılmasına mahsus ve ameliyathane ile doğrudan bağlantılı olan bir merkezî sterilizasyon ünitesi bulunması şarttır.

Merkezi sterilizasyon ünitesi, kirli malzeme girişi ve kirli alan ile sterilizasyon işlemi tamamlandıktan sonra steril malzeme çıkışı olan temiz alan olmak üzere iki bölümden oluşur.

Madde 31 – Merdiven, koridor ve asansörler

Katlar arasındaki merdivenlerin, sedye ile hasta çıkarabilecek nitelikle en az bir metre elli santimetre genişlikte olması şarttır. Merdiven rıhtları, özürlülerin çıkışını zorlaştırmayacak şekilde düz bir satıhla bitirilir ve hastane girişine özürlüler için uygun eğimli rampa yapılır.

Hastanelerin bütün katlarında koridor genişlikleri en az iki metro olur ve koridorlarda, banyolarda ve lavabolarda, hastaların kolay hareketine imkan verecek şekilde tutunma yerleri bulunur.

Özel hastanelerde, otomatik olarak devreye giren ve elektrik projesinde hesaplanan kurulu gücün en az % 70’i oranında uygun güç ve nitelikte otan bir jeneratör ile Türk Standartları Enstitüsünün standartlarına göre imâl edilmiş en az iki asansör bulunması ve asansörlerden birinin tekerlekli sandalye ve sedye ile basta taşımaya elverişli olması şarttır.

Hasta asansörü kuyu boşluğu ölçüsünün, Türk Standartları Enstitüsünün belirlediği standartlara uygun olması gerekir.

Birden fazla katı olan özel hastanelerde ilgili mevzuata uygun olarak yangın merdiveni yapılması da zorunludur.

Madde 32 – Isıtma, havalandırma ve aydınlatma

Özel hastanelerin merkezi ısıtma sistemi ile ısıtılması zorunludur. Zeminden ısıtma yapılması uygun değildir.

Özel hastanelerde, bölge ve mevsim şartlarına göre merkezi soğutma veya split klima sistemi kurulur. Hastaların ve personelin kullandığı bütün alanlar uygun bir şekilde havalandırılır ve yeterli güneş ışığı ile enerji kaynaklarından yararlanılarak aydınlatılmaları sağlanır.

Enfeksiyon riski taşıyan hastaların yatırıldığı yoğun bakım ve hasta odaları da dahil olmak üzere ameliyathane ve steril haci yerlerinde steril şartların ve yeterli havalandırmanın sağlanması için hijyenik klima santralı yaptırılması zorunludur.

Madde 33 – Tıbbî atıklar ve çöpler

Özel hastanelerde, tıbbî atıklar ve çöpler için 20/5/1993 tarihli ve 21586 sayılı Resmi Gazete ‘de yayımlanan Tıbbî Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak gerekli tedbirler alınır ve tıbbî ve evsel atıklar için ayrı ayrı çöp odaları tesis edilir.

Yatak sayısı elli ve üzerinde olan özel hastanelerin tıbbî atık odalarının soğutma sisteminin olması ve yemekhaneden kaynaklanan sıvı atıkların, kanalizasyona verilmeden önce filtrasyona tâbi tutulmaları şarttır.

Madde 34 – Lavabo, tuvalet ve banyolar

Özel hastanelerde, hem hastalar ve hem de personel için erkeklere ve kadınlara ayrı ayrı olmak üzere yeterli sayıda lavabo, tuvalet ve banyo bulundurulur. Tuvalet ve banyo kapılarının dışa doğru açılması zorunludur.

Özürlüler için ilgili mevzuata uygun nitelikte, her hastanede asgarî bir olmak kaydıyla ilave her otuz yatak için bir adet olmak üzere ayrı bir lavabo, tuvalet ve banyo bölümü bulunur. Poliklinik katında en az bir adet özürlü tuvaletinin bulunması da şarttır.

Madde 35 – Morg

Özel hastanelerde, ölü koymaya, yıkamaya ve gerektiğinde otopsi yapmaya uygun bir morg bulunması zorunludur. Yatak sayısı elliye kadar olan hastanelerde soğuk hava düzeni bulunan ve en az iki kapasiteli çelik paket tipi ölü muhafaza dolabı bulunur; artan her elli yatak için bir ölü muhafaza dolabı ilave edilir. Morg alanının, ölü muhafaza dolabı dahil olmak üzere, asgari yirmi metrekare genişlikte olması şarttır.

Morg; bodrum katta, hastaların olmadığı, genel kullanım alanlarından uzak yerde yapılır ve morg çıkışı, özel hastanenin ana ve acil girişi ile bağlantılı olmayacak şekilde ayrı olarak düzenlenir.

Madde 36 – Mutfak ve çamaşırhane

Mutfak ve çamaşırhanenin taban ve duvarlarının, hijyenik şartlarda yıkamaya ve dezenfeksiyona elverişli olması gerekir.

Mutfakta, yiyecek ve içeceklerin ayıklanma, yıkanma ve hazırlanma yerlerinin ayrı olması ve yeterli miktarda çelik evye bulundurulması şarttır.

Çamaşırhanenin; kirli çamaşır depolama, kirli çamaşır tasnifi, çamaşır basma-yıkama, santrifüj-kurutma, ütüleme, temiz çamaşır depolama ve çamaşırhanede çalışacak personel için duş yerleri bulunacak genişlikte olması gerekir.

Mutfak ve çamaşırhane hizmetlerinin dışarıdan satınalınması halinde, depolama, hazırlama ve dağılım için yeterli alan ayırılır ve diyet mutfağı da ayrıca hizmet verir.

Madde 37 – Diğer alanlar

Özel hastanelerde, çalışan bütün personel için binanın durumuna ve hastane kadrosuna göre yeteri miktarda çalışma, soyunma ve giyinme yerleri ile duş, tuvalet ve lavabo bulunması şarttır. Nöbet tutan tabipler için dinlenme yerleri ayırılır. Bu yerler, birden çok binadan oluşan hastanelerde, mümkün olduğunca merkezî bir yerde tesis edilir.

Özel hastanelerde, hastanenin ihtiyacını karşılayacak nitelikte bir telefon santralinin bulundurulması zorunludur.

Madde 38 – Poliklinik hizmetleri

Özel hastanelerde, ruhsatında yazılı uzmanlık dallarında ayakla muayene, tetkik, teşhis ve tedavi hizmetleri vermek üzere yeterli sayıda ve hasta muayenesine uygun poliklinik muayene odaları ayırılır.

Ayakta hasta muayenesinde, 1/8/1998 tarihli ve 23420 sayılı Resmi Gazete ‘de yayımlanan Hasta Hakları Yönetmeliğinde öngörülen ilkelere uygun davranılarak, hasta mahremiyetine saygı ilkesine uyulmak suretiyle hastalar ayrı ayrı muayene edilir. Muayenenin, ilgili tabip tarafından yapılması şart olup, muayene sırasında görevli bir hemşirenin de bulunması asıldır.

Madde 39 – Acil hizmetler

Özel hastanelerde, bütün acil başvuruların hiçbir ayırım yapılmaksızın kabul edilmesi ve ilk tıbbi müdahalenin yapılması zorunludur.

Kanunun 3 üncü maddisinin (d) bendi ile öngörülen haklar saklı kalmak kaydıyla; ilk tıbbî müdahale yapıldıktan sonra, hastanın sağlık güvencesine göre sevki gerekiyor veya ileri tıbbî bakım ve tedavi özel hastanede yapılamıyor ise, sevki uygun görülen hastane ile koordinasyon sağlandıktan sonra, hasta ilgili sağlık kuruluşuna nakledilir. Müdavi tabip tarafından hastaya uygulanan tıbbî bakım ve tedavinin belgelendirilmesi ve bu belgenin nakil yapılan sağlık kuruluşuna hasta ile birlikte gönderilmesi gerekir.

Hastanın nakli, tıbbi stabilizasyon sağlandıktan ve hayali tehlikenin giderildiğine tıbbî yönden kanaat getirildikten sonra yapılabilir.

Özel hastanelerde günün her saatinde bir nöbetçi uzman tabip bulundurulması şart olup, acil vakalarda, acil nöbeti ile yükümlü olan tabibin talebi üzerine yapılacak davete ilgili dal uzmanının ve diğer personelin uymaları zorunludur.

Acil ünitesinde, EK-6’da gösterilen bütün tıbbî donanım, malzeme ve ilaçların sürekli olarak kullanıma hazır halde bulundurulması gerekir.

Acil servis hizmetleri ile ilgili diğer hususlarda, 11/5/2000 tarihli ve 24046 sayılı Resmî Gazete ‘de yayımlanarak yürürlüğe giren Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliğinin hükümleri uygulanır.

Madde 40 – Ambulans hizmetleri

Özel hastanelerde, 8/7/2001 tarihli ve 24456 sayılı Resmî Gazete ‘de yayımlanan Ambulanslar ile Özel Ambulans Servisleri ve Ambulans Hizmetleri Yönetmeliğindeki standartlara uygun, hastanenin kendisine ait veya hizmetle aksaklığa yol açmayacak ve kesintisiz olarak hastanenin kullanımında olacak şekilde, bir özel ambulans işletmesi ile ambulans hizmeti satınalınmak üzere sözleşmesi yapılmış en az bir ambulansın bulunması şarttır.

Özel hastaneye ait ambulans amacı dışında kullanılamaz ve bu ambulans ile acil sağlık hizmetleri ile ilgili mevzuat hükümleri ile getirilen yükümlülükler saklı kalmak kaydıyla, özel hastanenin hastaları haricinde hasta taşımacılığı yapılamaz.

Madde 41 – Eczane hizmetleri ve nöbetleri

Özel hastanelerin eczanelerinden sadece yatan hastalara ilaç verilir, özel hastane eczaneleri ile bunların sorumlu müdür ve diğer yetkilileri, teftiş ve cezaî yaptırımlar yönünden ilgili mevzuat hükümlerine tabidirler.

Sorumlu müdürü bulunmayan hastane eczaneleri kapatılır.

Özel hastanenin eczanelerinde çalışma saatleri dışında ve tatil günlerinde nöbetçi eczacı bulunması ve eczanelerde verilen hizmetin bizzat eczacı tarafından yerine getirilmesi şarttır. Nöbet listesi, sorumlu müdür olarak belirlenen eczacı tarafından yapılır. Ancak, dört eczacıdan az eczacı istihdam edilen özel hastane eczanelerinde nöbet hizmeti verilmesi zorunlu değildir.

Madde 42 – İç Hizmet Yönergesi

Özel hastaneler, EK-7’de yer alan Tip İç Hizmet Yönergesine uygun olarak kendi iç hizmet yönergelerini hazırlayıp, ruhsata esas başvuru dosyası ile birlikte müdürlüğe verirler.

Bakanlık, iç hizmet yönergelerini değişiklik ve ilaveler yaparak da onaylayabilir.

Madde 43 – Tıbbî donanım

Özel hastanelerde bulundurulacak tıbbî araç ve gereçlerin asgari sayıları ve türleri EK-4'de gösterilmiştir.

Madde 44 – Bulundurulması zorunlu ilaçlar

Özel hastanelerde bulundurulması zorunlu ilaçların türleri ve asgarî miktarları EK-5’de gösterilmiştir

EK-5'de gösterilen ilaçların yerine aynı bilişimde veya aynı etkiye sahip başka muadil ilaçlar bulundurulabilir.

Özel hastane eczanesinde, Eczaneler ve Eczane Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddesi uyarınca belirlenen listedeki ilaçların, tıbbî madde ve malzemenin bulundurulması da şarttır.

Madde 45 – Kadın hastalıkları ve doğum hastanesi

Kadın hastalıkları ve doğum dalında hizmet verecek özel dal hastaneleri ile genel hastanelerin doğum için ayırılmış kliniklerinde, bu Yönetmelikte öngörülen asgari standartlara ilave olarak;

a) Doğum yapacak her hasta için ayrılmış bir bebek yatağı bulunması,

b) On doğum yatağı için iki yenidoğan yoğun bakım yatağı, ilave her on doğum yatağı için de iki adet olmak üzene yenidoğan yoğun bakım yatağı ayırılması,

c) Doğum odası ile bağlantılı bir sancı odası olması,

d) Sancı odasında tuvalet ve lavabo bulunması,

şarttır.

Madde 46 – Ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi

Ruh sağlığı ve hastalıkları dalında hizmet verecek özel dal hastanelerinin ve genel hastanelerin bu hastalara ayrılmış kliniklerinin, bu Yönetmelik ile öngörülen asgarî standartlara ilave olarak aşağıdaki şart ve nitelikleri taşımaları gerekir:

a) Hastaların dinlenmelerini sağlamak üzere kent dışında, yeteri derecede geniş bir alanda kurulmaları ve etraflarının çevirilmiş olması şarttır. Bu şartlar mevcut ise, kent içinde ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi veya bir özel hastane bünyesinde ruh sağlığı ve hastalıkları kliniği açılmasına izin verilebilir. Bina veya binalar, hastaların özelliklerine göre, ayrı ayrı kalmalarını sağlayacak şekilde düzenlenir.

b) Başka hastaları da tedavi eden özel hastanelerin akıl ve ruh hastalarına ayırılan klinikleri ayrı binalarda kurulur ve bu binaların etrafında kendilerine özgü ve hastanenin öteki bölümleriyle ilgisi olmayan bahçeler bulunur

c) Akıl ve ruh hastalıklarına ayırılan binaların duvar, pencere, kapı, karyola ve yatak takımları ile diğer bölümleri, hastaların kaçmalarına, kazaya veya zarara uğramalarına engel olacak şekilde yapılır.

d) Gündüzün de yatakla kalan veya kendisine ve başkasına zarar verebilecek olan ve özel tedavi gerektiren hastalara durumlarına uygun ayrı odalar tahsis edilir. Bu tür hastaların odalarında elektrik anahtarı ve prizi bulunamaz.

e) Akıl ve ruh hastalarının gündüz birlikte bulundukları odalarda, hasta başına en az iki metrekare alan ayırılır.

f) Uğraşı tedavisi uygulanan akıl ve ruh hastaları için her özel hastanede, uygun ve yeterli açık ve kapalı çalışma yerleri bulundurulur.

Madde 47 – Diğer özel dal hastaneleri

Diğer uzmanlık dallarında açılmak istenen özel dal hastanelerinin taşıması gereken asgarî standartlar Komisyon'un görüşü alınarak belirlenir ve bu Yönetmeliğe EK olarak yayımlanır.

Madde 48 – Tıbbi kayıt

Özel hastanelerin acil servis, poliklinik, klinik, röntgen, laboratuvar ve ameliyathane gibi tıbbî hizmet ünitelerinde, sayfa ve sıra numarası verilmiş ve her sayfası müdürlükçe mühürlenmiş protokol defterlerinin tutulması zorunludur.

Özel hastanelere başvuran her hasta için hasta dosyası düzenlenir. Hasta dosyasına hastanın tedavisiyle ilgili bütün müşahadeler ve yapılan muayene, tahlil ve tetkik sonuçları ile tedavi ve günlük değişiklikler yazılır.

Hasta dosyası içerisinde, asgari olarak aşağıdaki belgelerin bulunması şarttır:

a) Hasta kabul kâğıdı,

b) Tıbbî müşahade ve muayene kâğıdı,

c) Hasta tabelası,

d) Derece kâğıdı,

e) Röntgen istek kâğıdı ve tetkik raporları,

f) Laboratuar istek kâğıdı ve tetkik raporları,

g) Ameliyat kâğıdı,

h) Hastanın muayene istek formu,

ı) Çıkış özeti.

Madde 49 – Tıbbi Arşiv ve Bakanlığa Yapılacak Bildirimler

Özel hastanelerde, muayene, teşhis ve tedavi amacıyla başvuran hasta, yaralı, acil ve adli vakalar ile ilgili olarak yapılan tıbbî ve idarî işlemlere ilişkin kayıtların, düzenlenen ve kullanılan belgelerin toplanması ve bunların müteakip başvurular ile denetim ve adli mercilerce her istenildiğinde hazır bulundurulması amacıyla tasnif ve muhafazaya uygun bir merkezî tıbbî arşiv kurulması zorunludur.

İlgili diğer mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla, özel hastanede tutulan Hasta dosyaları, en az yirmi yıl süre ile saklanır.

Faaliyeti sona eren özel hastanelerin arşiv belgeleri, bir tutanağa bağlanarak müdürlüğe teslim edilir.

Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca Bakanlık tarafından kurulacak kayıt ve bildirim sistemine ve Bakanlıkça yapılacak diğer iş ve işlemlere esas olmak üzere, istenilen bilgi ve belgelerin Bakanlığa gönderilmesi zorunludur.

Madde 50 – Kayıtların bilgisayar ortamında tutulması

Özel hastanelerde, bu Yönetmelikle belirtilmiş her türlü kayıt işlemi ihtiyaca göre bilgisayar ortamında tutulabilir. Bu amaçla bilgisayar çıktılarının önceden boş olarak bir sistem dahilinde ilk numaradan başlayarak numaralandırılması ve mesul müdür tarafından onaylanması zorunludur.

Bilgisayar ortamındaki kayıtların, denetim veya resmî taleple istenildiğinde, bilgisayar ekranında izlenen belgeyle daha önceki çıktıların tutarlılık göstermesi zorunludur. Bu kayıtların bilgisayar ortamında saklanmasının, değiştirilmesinin ve silinmesinin önlenmesi amacıyla fizikî, manyetik veya elektronik müdahalelere ve olası suistimallere karşı gerekli İdarî ve teknik tedbirlerin alınmasından ve periyodik olarak denetlenmesinden mesul müdür sorumludur.

Bilgisayar ortamında kayıt tutulması, yazılı kayıt sisteminin gereklerini ortadan kaldırmaz.

Madde 51 – Hastane faturalarının düzenlenmesi

Özel hastanelerde ayakta veya yatarak tedavi edilen bütün hastalar için fatura düzenlenmesi zorunludur. Hastane faturalarında muayene ücreti, tetkik ve tahlil bedelleri, yatak ücreti, ilaç bedelleri, ameliyat ücreti ile hastalara kulanılan protez-ortez, sarf malzemeleri ve diğer iyileştirici tıbbî malzemeler dökümü olarak ve birim fiyatları belirtilmek suretiyle gösterilir veya dökümlü ilaç ve malzeme listesi de faturaya eklenir.

Özel hastanelerde gündelik yatak ücretleri Bakanlıkça belirlenen fiyatlar; diğer tıbbi uygulamalar ise, Türk Tabipler Birliğinin yayımladığı asgarî ücret tarifeleri üzerinden faturalandırılır.

Özel hastanelerde kullanılan ilaç ve tıbbı malzemeler ile ayrıca verilen içecek, gazete, kitap, telefon konuşması ve benzeri ihtiyaçlar için alınacak ücret, piyasa rayiç bedellerinin üzerinde olamaz.

Madde 52 – Hastalara Verilecek Belgeler

Özel hastaneler, hastalar tarafından istenildiğinde, aşağıda belirtilen belgeleri ücretsiz olarak vermek zorundadırlar:

a) Özel hastanede kullanılıp bedeli hastadan alınan ilaç ve sarf malzemesinin tür ve miktarlarını gösteren liste,

b) Adlî vakalara ilişkin olanların asılları verilmemek kaydıyla, özel hastanede veya dışarıda yapılan ve bedeli hasta tarafından ödenen laboratuvar tetkik ve tahlil sonuçları ile röntgen filmleri,

c) Dışarıdan satınalınan ilaç ve malzemenin reçeteleri,

d) Hastaların klinik ve laboratuvar bulguları, hastalığın teşhisi, seyri, yapılan incelemeler ile tedavi ve sonucuna ilişkin tedaviyi yapan tabip tarafından düzenlenecek çıkış özeti.

Madde 53 – Yatak sınıfları

Özel hastanelerde; özel, birinci sınıf ve ikinci sınıf hasta odaları ile yoğun bakım hizmetlerinin gereklerine göre küvöz, prematüre devamlı bakım, yenidoğan yoğun bakım, çocuk yoğun bakım, kardiyovasküler, koroner, dahili ve cerrahi yoğun bakım ile steril oda yatakları bulunur.

Özel oda, tek yataklı, süit odalı, müstakil banyolu, lava bolu, tuvaletli ve telefonlu; birinci sınıf oda, tek yataklı, müstakil tuvaletli, lavabolu ve banyolu; ikinci sınıf oda, iki yataklı, müstakil tuvaletli, lavabolu ve banyolu olan hasta odalarıdır.

Madde 54 – Gündelik yatak ücretinin kapsamı

Özel hastanelerde yatan hastalardan yatak sınıflarına göre gündelik yatak ücreti alınır. Gündelik yatak ücretine; yatak, yemek, temizlik ve rutin hemşirelik bakımı hizmetleri dahildir.

Madde 55 – Gündelik yatak ücretleri

Özel hastanelerin gündelik yatak ücretleri, Bakanlık nezdinde oluşturulan ücret tespit komisyonu tarafından, 6 ncı, 7 nci ve 53 üncü maddelerde öngörülen hastane gruplarına ve yatak sınıflarına göre, ertesi yılbaşından geçerli olmak üzere Aralık ayında, alt ve üst sınırları belirtilmek suretiyle tespit olunur ve Bakanlıkça ilan edilir. Bakanlıkça gerek görüldüğünde, yıl içinde de gündelik yatak ücretlerinin alt ve üst sınırları tekrar belirlenebilir. Gündelik yatak ücretlerinin tespitinde, fiyat endeksleri ve hizmetin maliyeti gibi kriterler esas alınır.

Özel hastaneler, Bakanlıkça ilan olunan gündelik yatak ücretinin alt ve üst sınırlarını geçmemek kaydıyla gündelik yatak ücretlerini kendileri tespit ederler. Özel hastanelerin, bu suretle belirledikleri gündelik yatak ücretlerini, en geç 31 Ocak tarihine kadar Bakanlığa bildirmeleri zorunludur,

Ücret tespit komisyonu, Bakanlık Müsteşarının başkanlığında aşağıdaki üyelerin katılımı ile toplanır:

a) Genel Müdür,

b) Bakanlık 1. Hukuk Müşaviri,

c) Maliye Bakanlığından bir temsilci,

d) Rekabet Kurumundan bir temsilci,

e) Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığından bir temsilci,

f) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinden bir temsilci,

g) Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyinden seçilecek bir temsilci,

h) Özel hastaneler alanında faaliyet gösteren derneklerden bir temsilci.

Toplantı tarihi ve yeri üyelere onbeş gün önceden yazılı olarak bildirilir. Ücret Tespit Komisyonunun sekreterya hizmetlerini Genel Müdürlük yürütür.

Madde 56 – Fakir ve muhtaç hastaların tedavisi

Özel hastanelerde, en az bir yatak olmak kaydıyla, yatakların % 3'ü fakir ve muhtaç hastaların tedavisi için ayırılır ve bu sayı ruhsatlarında gösterilir.

Ücretsiz tedavi için ayırılan bu yataklarda, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu Başkanlığınca öngörülen kriterlere uygun fakir ve muhtaç kişilerden, hastanenin bulunduğu yerdeki en büyük mülki amir veya müdürlük tarafından sevkedilen hastalar ile hastane idaresi tarafından uygun görülen fakir ve muhtaç hastaların tedavileri ücretsiz olarak yapılır.

Bu hastalara ait bilgiler, EK-8 'de yer alan Ücretsiz Hasta Bilgi Formuna uygun olarak doldurulur ve üç ayda bir müdürlüğe gönderilir.

Madde 57 – Koruyucu sağlık hizmetleri

Özel hastaneler, Kanunun 3 üncü maddesinin (b) bendi uyarınca, müdürlüğün uygun görüşü ve Bakanlığın onayı ile koruyucu sağlık hizmetleri verebilirler.

Madde 58 – Güvenlik makamlarına bildirim

Durumundan şüphe edilen ve kimliği belli olmayan hastalar ile adlî vakalar, ilgili mevzuat uyarınca derhal güvenlik makamlarına bildirilir.

Madde 59 – Kıyafet ve kimlik kartı

Özel hastanede çalışan bütün personelin, hizmetin gereklerine uygun olarak önlük veya üniforma giymesi zorunludur.

Bütün personelin yakasına, personelin adını, soyadını, mesleğini ve unvanını belirten ve mesul müdürlükçe onaylanmış olan fotoğraflı bir kimlik kartı takılması şarttır.

Madde 60 – Reklam ve tanıtım

Özel hastaneler; tıbbî deontoloji ve meslekî etik kurallarına aykırı şekilde, insanları yanıltan ve yanlış yönlendiren, ruhsatında yazılı kabul ve tedavi ettiği uzmanlık dallarından başka hastaları tedavi ettiği intibaını uyandıran, diğer hastaneler aleyhine haksız rekabet yaratan davranışlarda bulunamazlar ve bu mahiyette reklam ve tanıtımlar yapamazlar. Özel hastaneler, ruhsatında kayıtlı ismi dışında başka bir isim kullanamaz ve böylece faaliyet gösteremezler.

Rekabetin korunması ve haksız rekabet ile ilgili diğer mevzuat hükümleri saklıdır.

Belgenin devamı (14 madde daha) okuyucuda yükleniyor. Madde 61 ve sonrası