2464 Belediye Gelirleri Kanunu
- Tür
- Resmi Gazete
- Atıf
- 2464 Belediye Gelirleri Kanunu (R.G. 29.05.1981/17354)
- İlgili mevzuat
- Güncel metin
4109 Asker Ailelerinden Muhtaç Olanlara Yardım Hakkında Kanun
Madde 1 – Konu
Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde;
a) Ticari, sınai veya serbest meslek faaliyetinde bulunmak,
b) Motorlu taşıtlarla ticari amaçlı yük ve yolcu taşımacılığı yapmak.
Meslek vergisine tabidir.
Madde 2 – Mükellef
Meslek Vergisinin mükellefi sabit bir işyerinde ticari, sınai veya serbest meslek faaliyetinde bulunan gerçek veya tüzelkişilerdir.
Ticari amaçlı motorlu taşıt araçları işletilmesinde mükellef; adlarına taşıt araçları kayıtlı bulunan gerçek veya tüzelkişilerdir.
Madde 3 – Muaflıklar
a) İl Özel İdareleri, Belediyeler, Köyler ve bunların kuracakları birlikler,
b) Gelir Vergisi Kanununun 9 ncu maddesine göre Gelir Vergisinden muaf esnaf,
c) Kurumlar Vergisi Kanununun 7 nci maddesine göre Kurumlar Vergisinden muaf tutulan kurumlar,
d) Posta - Telgraf - Telefon ve T, C. Devlet Demiryolları işletmeleri,
Meslek Vergisinden muaftırlar.
Madde 4 – Verginin Tarifesi
Meslek Vergisi yıllık olarak aşağıdaki tarifelere göre alınır.
I Sayılı Tarife:
1 nci ve 2 nci sınıf tüccarlar (Kurumlar dahil) ile gerçek usulde vergilendirilen serbest meslek erbabı;
| I. Sınıf tüccarlar (Kurumlar dahil)Vergi miktarı (TL.) | II. Sınıf tüccarlar Vergi miktarı (TL.) | Serbest meslek erbabı Vergi miktarı (TL.) Belediye Grubu | En az | En çok | En az | En çok | En az | En çok V. nci Grup | 2 400 | 7 200 | 1200 | 3600 | 1800 | 5400 IV. ncü Grup | 3 000 | 9 000 | 1500 | 4600 | 2400 | 7200 III. ncü Grup | 3 600 | 10 800 | 1800 | 5400 | 3000 | 9000 II. nci Grup | 4 800 | 14 400 | 2400 | 7200 | 7200 | 10800 I. nci Grup | 7 200 | 21 600 | 3600 | 10800 | 10800 | 14400
II Sayılı Tarife:
I Sayılı tarife dışında kalan ticari kazanç ve serbest meslek erbabı:
Belediye Grubu | En az | En çok V. nci Grup | 600 | 1800 IV. ncü Grup | 900 | 2700 III. ncü Grup | 1200 | 3600 II. nci Grup | 1800 | 5400 I. nci Grup | 2400 | 7200
III Sayılı Tarife:
Motorlu Taşıt Aracı Sahipleri:
| Taksiler (otomobil, arazi taşıtı panel ve kaptıkaçtı Vergi miktari (TL.) | Minibüs, kamyonet ile 150 rüsum tonilatodan aşağı göl, nehir ve deniz Motorlu Taşıtlar Vergi miktari (TL.) | Otobüs, kamyon çekici ve benzerleri ile 150 ve 150 rüsum tonilatodan yukarı göl ve deniz panel ve kaptıkaçtı Motorlu Taşıtlar Vergi miktari (TL.) Belediye Grubu | En çok | En az | En çok | En az | En çok V. nci Grup | 720 | 2160 | 900 | 2700 | 1200 | 3600 IV. ncü Grup | 900 | 2700 | 1200 | 3600 | 1800 | 5400 III. ncü Grup | 1200 | 3600 | 1500 | 4500 | 2400 | 7200 II. nci Grup | 1500 | 4500 | 1800 | 5400 | 3000 | 9000 I. nci Grup | 1800 | 5400 | 2100 | 6300 | 3600 | 10800
Bu tarifede belirtilen motorlu taşıt araçlarının cinslerinin tespitinde 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunundaki tanımlar esas alınır. Göl, nehir ve deniz motorlu taşıtlarının tarifi, Ulaştırma Bakanlığının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca yapılır ve Resmi Gazete ile ilan edilir.
Madde 5 – Tarh Yeri
Meslek Vergisi, mükelleflerin işyerlerinin bulunduğu, motorlu taşıt aracı işletenlerde ise faaliyette bulundukları yer belediyesince tarh edilir. Ancak birden fazla belediyeyi ilgilendiren yük ve yolcu taşımalarında vergi, gerçek kişilerde motorlu taşıt için çalışma ruhsatı veren, tüzelkişilerde ise iş merkezinin bulunduğu yer belediyesince tarh olunur.
Madde 6 – Vergilendirme dönemi
Meslek Vergisinde vergilendirme dönemi geçmiş takvim yılıdır. Ancak, mükellefiyetin takvim yılı içinde kalkması halinde vergilendirme dönemi, takvim yılı başından mükellefiyetin kalkması tarihine kadar geçen sureyi kapsar.
Yıl içinde mükellefiyete girme veya çıkma dolayısıyla oniki aydan eksik faaliyette bulunan mükelleflerin vergileri, mükellefiyete girme ve mükellefiyetten çıkma ayları tam sayılmak suretiyle faaliyette bulunulan aylarla orantılı olarak hesaplanır.
Madde 7 – Tarh zamanı
Meslek Vergisi, takvim yılının ilk ayı içinde tahakkuk cetveli usulü ile toplu olarak tarh ve tahakkuk ettirilir. Vergi miktarının değiştirilmesi, mükellefiyette değişiklik, mükellefiyete giriş, belediye grubunun değişmesi, bir yerde ilk defa belediye teşkilatı kurulması, bağlı bulunulan belediyenin değişmesi hallerinde ihbarname esası uygulanır.
Madde 8 – Tarhiyatın muhatabı
Meslek Vergisi, bu vergiyle mükellef olan kişiler adına tarh edilir. Şu kadar ki;
1. Kollektif ve adi komandit ortaklıklarda ortaklık adına,
2. Adi ortaklıklarda ortaklık için ortaklardan biri adına,
3. Aynı işyerinde ortak olmaksızın çalışanlardan her biri adına,
4. Küçükler ve kısıtlılar için bunların nam ve hesabına kanuni temsilcileri adına tarh olunur,
Madde 9 – Verginin ödenmesi
Meslek Vergisi her yıl Nisan ve Ekim aylarında olmak üzere iki eşit taksitte, taksit süreleri geçtikten, sonra, mükellefiyete girilmesi veya takvim yılı içinde mükellefiyetten çıkılması hallerinde bu tarihi takip eden 1 ay içinde ilgili belediyelere ödenir.
Madde 10 – Vergiyi etkileyen değişiklikler
Yıl içinde vergi miktarını etkileyen değişiklikler, bu değişikliği takibeden takvim yılı başından itibaren nazara alınır,
Madde 11 – Verginin hesaplanması
Meslek Vergisi, mükelleflerin bir belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde birden fazla işyeri veya birden fazla motorlu taşıt aracının faaliyette bulunması hallerinde her işyeri ve her motorlu taşıt aracı için ayrı ayrı hesaplanır.
Sabit işyerleri için I ve II sayılı Tarifeye göre Meslek Vergisi ödeyen mükelleflerin firmalarında kayıtlı bulunan ve kendi faaliyetlerinde kullandıkları motorlu taşıt araçları için Ш sayılı Tarifeye göre ayrıca vergi alınmaz.
Taşıt aracı sahipleri, taşıt işletmesi dolayısıyla açtıkları sabit işyerleri için ayrıca I ve II sayılı Tarifeye göre Meslek Vergisi ödemezler.
Madde 12 – Konu
Belediye sınırları ile mücavir alanları içinde yapılan her türlü ilan ve reklam, ilan ve Reklam Vergisine tabidir.
Madde 13 – Mükellef ve sorumlu
İlan ve Reklam Vergisinin mükellefi, yurt dışından gönderilen ilan ve reklamlar dahil olmak üzere, ilan ve reklamı kendi adına yapan veya yaptıran gerçek veya tüzelkişilerdir
İlan ve reklam işlerini mutat meslek olarak ifa edenler, başkaları adına yaptıkları ilan ve reklamların ait vergileri mükellefler adına ilgili belediyeye yaptırmaktan sorumludurlar.
Madde 14 – İstisna ve muaflıklar
Aşağıda sayılan ilan ve reklamlardan vergi alınmaz.
1. Türkiye Radyo Televizyon Kurumu tarafından yayınlanan ve yapılan ilan ve reklamlar,
2. Her türlü gazete, dergi ve kitaplarda yapılan ilan ve reklamlar,
3. Gerçek kişilerin ikametgâhlarının iç veya dış kapılarına konan ve kimliklerini gösteren levhalar,
4. İşletmelerin iştigal veya imal konusu maddelerinin ambalajları üzerinde bulunan ve kendi işlerine alt ilan ve reklamları ile ambalaj muhtevasından olan prospektüs ve tarifnameler,
5. Gerçek veya tüzel kişilere ait işyerlerinin içine veya dışına asılan iş sahibinin kimliği ile işin mahiyetini gösteren ve alanı 1/2 metrekareyi aşmayan ışıksız levhalar, (Alanı 1/2 metrekareyi aşan levhalar, aşan kısım üzerinden vergiye tabidir.)
6. Genel ve katma bütçeli idareler ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve bunların kuracakları birliklerin ve Posta - Telgraf - Telefon ve TC Devlet Demiryolları İşletmelerinin yapacakları her türlü ilan ve reklamlar,
7. Siyasi Partiler Kanununa göre, siyasi partilerin siyasi faaliyet sınırları içinde yapacakları ilan ve reklamlar,
8. Altıncı bentte yazılı idarelerle, kooperatifler ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları tarafından ülke ürünlerinin ve turizminin reklamım yapmak ve herhangi bir ticari ve sınai kuruluşu ait olmamak üzere hazırlanan her türlü levha ve arşivlerle, aynı kuruluşlar tarafından Türkiye’deki ticaret, sanayi, tarım ve mesleki müesseselerinin isim ve ticaret unvanları ile ad ve adreslerini ihtiva etmek üzere yayınlanacak kitap, broşür, katalog ve dergiler,
9. Umumı mahallere reklam amacı ile konulacak sıra, bank ve benzeri gereçler üzerindeki ilan ve reklamlar,
10. Sinema ve tiyatroların kendi programlarına ilişkin olarak gösterinin yapıldığı binanın içinde ve dış yüzünde yaptıkları ilan ve reklamlar,
Madde 15 – Tarife ve nispet
İlan ve Reklam Vergisi aşağıdaki tarifeye göre alınır.
Verginin miktarı (TL.) | En az | En çok 1. Dükkân, ticari ve sınai müessese ve serbest meslek erbabınca çeşitli yerlere asılan ve takılan her çeşit levha, yazı ve resim gibi sabit bütün ilan ve reklamların beher metrekaresinden yıllık olarak: | 1000 | 1500 2. Motorlu taşıt araçlarının içine veya dışına konulan ilan ve reklamların beher metrekaresinden yıllık olarak: | 400 | 2000 3. Cadde, sokak ve yaya kaldırımlar üzerine gerilen, binaların cephe ve yanlarına asılan bez veya sair maddeler vasıtasıyla yapılan geçici mahiyetteki ilan ve reklamların metrekaresinden haftalık olarak: | 100 | 500 4. Işıklı veya projeksiyonlu ilan ve reklamlardan her metrekare için yıllık olarak: | 1500 | 7500 5.İlan ve reklam amacıyla dağıtılan broşür, katalog, duvar ve cep takvimleri, biblolar veya benzerlerinin her biri için: | 1 | 5 6.Mahiyeti ne olursa olsun yapıştırılacak çeşitli afişler ve benzerlerinin beherinin metrekaresinden: | 5 | 25
Vergi Tarifesinin Uygulanmasında Aşağıdaki Esaslara uyulur:
a) Metrekare üzerinden yapılan hesaplamalarda, yarım metrekareye kadar olan kesirler yarım metrekareye, yarım metrekareyi aşanlar ise tam, metrekareye tamamlanır.
b) Herhangibir yüzeye yazılmak, takılmak veya çizilmek suretiyle yapılan ilan ve reklamlarda yazı ve resimlerin kapladığı alanın yüzölçümü esas alınır.
c) Çok cepheli ilan ve reklamlarda metrekare hesabı her cephe için ayrı ayrı nazara alınır.
d) Vergi tarifesinin 1, 2 ve 4 ncü bentlerinde belirtilen ilan ve reklamların süresi 6 aydan; 3 ncü bendinde belirtilen ilan ve reklamın süresi 1 haftadan az olursa vergi miktarının yansı alınır. 6 ayı geçen süreler 1 yıl, hafta kesirleri de tam hafta sayılır.
e) Vergi tarifesinin 5 ve 6 ncı bentlerinde yer alan ve çok nüsha olarak basılan ilan ve reklamlar üzerinde basımevinin ticari unvanı, adresi ve kaç nüsha olarak basıldığı ayrıca belirtilir.
Madde 16 – Verginin tarhı ve ödenmesi
Vergiye tabi ilan ve reklamlarda, ilan ve reklam işinin mükellefçe yapılması halinde ilan veya reklam işinin yapılmasından önce mükellef tarafından, ilan ve reklam işinin bu işi mutad meslek olarak ifa edenler tarafından yapılması halinde ilan ve reklam işini yapanlarca ilan veya reklamın yapıldığı ayı takip eden ayın 20 nci günü akşamına kadar verilecek beyanname üzerine, tarh ve tahakkuk ettirilir. Beyannameler vergi tarifesinin 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 ncı bentlerinde yazılı ilan ve reklamlarda bunların yayınlandığı, dağıtıldığı veya teşhir edildiği mahallin belediyesine verilir.
İlan ve Reklam Vergisi, beyanname verme süresi içinde ödenir. Şu kadar ki belediye meclisleri vergi tarifesinin 1, 2 ve 4 ncü bentlerinde yazılı yıllık ilan ve reklamlara alt vergileri, yılı içinde, iki eşit taksitte almaya yetkilidirler.
İlan ve reklam vergisinin ödendiğinin belgelendirilmesi yönünden ilgili belediyeler gerekli usulleri ihdas edebilirler.
Madde 17 – Konu
Bu Kanunun 21 nci maddesinde belirtilen ve belediye sınırları ile mücavir alanlar içinde yer alan eğlence işletmelerinin faaliyetleri Eğlence Vergisine tabidir.
Madde 18 – Mükellef
Verginin mükellefi, eğlence yerlerini işleten gerçek veya tüzelkişilerdir.
Madde 19 – İstisna ve muaflıklar
Aşağıda belirtilen eğlence faaliyetlerinden bu vergi alınmaz:
1. Ulusal bayramlar veya tarihi özellik taşıyan günler nedeniyle genel ve kat. ma bütçeli idareler ile il özel idareleri, belediyeler, köyler ve bunların kurdukları birlikleri tarafından düzenlenen ve kazanç amacı gütmeyen tören, şenlik, müsabaka ve gösterilerle balo, temsil ve benzeri faaliyetler.
2. Genel ve katma bütçeli idareler, il özel idareleri, belediyeler ve köyler tarafından kültürel, sosyal, turistik ve ekonomik amaçlarla düzenlenen kongre, konferans, fuar, festival, şenlik, sergi ve benzeri faaliyetler ile tertip edilen eğlenceler ve konserler.
3. Eğitim ve Öğretim kuruluştan ile okul dernekleri, kamu yararına çalışan dernekler, orduevleri, askeri gazinolar ve askeri dinlenme tesislerimle tertiplenen eğlenceler,
4. Spor - Toto oynanması.
Madde 20 – Matrah
Verginin Matrahı:
1. Biletle girilen yerlerde, Eğlence Vergisi hariç olmak üzere bilet bedeli olarak sağlanan gayri safi hâsılat (bilet bedeli dışında bağış veya başka adlar altında alınan paralar dahil).
2. Müşterek bahislerde, bahsi tertip eden kuruluşa isabet eden gayri safi hâsılat.
3. Biletle girilmesi zorunlu olmayan bar, pavyon, gazino, gece kulübü, taverna, diskotek, kabare, dansing, bezik, briç, bilardo, okey ve masa futbolu salonları gibi eğlence yerlerinde işin mahiyetine göre çalışılan her gün için, Belediye Meclislerince takdir edilecek miktardır.
Madde 21 – Nispet ve miktar
Eğlence Vergisi aşağıdaki nispet ve miktarlarda alınır.
Verginin Nispeti % I - Biletle Girilen Yerlerde: 1. Yerli film göstermelerinden | 20 2. Yabancı film göstermelerinden | 50 3. Tiyatro, opera, operet, bale, karagöz, kukla ve ortaoyunundan | 5 4. Spor müsabakaları, at yarışları ve konserlerden | 10 5. Sirkler, lunaparklar, çalgılı bahçeler ve benzerlerinden | 20 II - Müşterek Bahislerde: | 20 III - Biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinden günlük | 200-4000
Madde 22 – Verginin ödenmesi
1. Vergi biletle girilen yerlerde bilet bedellerine eklenmek suretiyle hesaplanır ve belediye tarafından özel damga konulması sırasında ödenir. Bu suretle alınan biletlerin kullanılmadan iadesi halinde peşin olarak ödenen vergi geri verilir.
Genel ve Katma Bütçeli İdarelerle İl Özel İdareleri ve köyler tarafından yürütülen spor müsabakaları, at yarışları ve benzeri faaliyetlerde bilet bedeli ile birlikte alınan vergi takip eden 20 gün içinde ilgili belediyeye ödenir.
2. Müşterek bahislerde her aya ait vergi o ayı takip eden ayın 20 nci günü akşamına kadar ilgili belediyeye bir beyanname ile bildirilir ve aynı sürede ödenir.
3. Biletle girilmesi zorunlu olmayan eğlence yerlerinde her aya ait vergi o ayı takip eden ayın 20 nci günü akşamına kadar ilgili belediyeye yatırılır.
Madde 23 – Konu
Rafineri şirketleri ve ithalatı gerçekleştiren kuruluşlarca yapılan normal ve süper benzin, likit petrol gazı, gazyağı, motorin ve fuel - oil satışları Akaryakıt Tüketim Vergisine tabidir.
Madde 24 – Mükellef
Akaryakıt Tüketim Vergisinin mükellefi; bu verginin konusuna giren akaryakıtların satışım yapan rafineri şirketleri ile ithalatı gerçekleştiren kuruluşlardır.
Madde 25 – İstisna
Türkiye Elektrik Kurumu ve Çukurova Elektrik Anonim Şirketinin elektrik üretimi için kullandığı fuel - oll bu vergiden müstesnadır.
Madde 26 – Vergi tarifesi
Akaryakıt Tüketim Vergisi, ton başına en az 100, en çok 500 lira olarak alınır.
Madde 27 – Beyan ve ödeme
Rafineri şirketleri ve ithalatı gerçekleştiren kuruluşlar bir aylık dönemde yaptıkları satışlarını tâki beden ayın 20 nci günü akşamına kadar merkezlerinin bağlı olduğu Maliye Vergi Dairesine bir beyanname ile bildirmeye ve vergiyi aynı süre içinde ödemeye mecburdurlar.
Madde 28 – Verginin dağılım
Maliye Vergi Daireleri, Akaryakıt Tüketim Vergilerini tahsilini takip eden bir ay içerisinde İller Bankasında açılacak hesaba yatırırlar. Hesapta biriken bu meblağ, tiler Bankasınca son genel nüfus sayımı sonuçlarına göre vergilerin yatırıldığı ayı izleyen ayın 15 nci günü akşamına kadar belediyelere dağıtılır.
Belirtilen süreler içerisinde tiler Bankası hesabına yatırılmayan ve belediyelere gönderilmeyen meblağlar % 10 fazlasıyla vergi dairesi müdüründen ve İller Bankasından tahsil olunur.
Vergi dairesi müdürleri ve tiler Bankası hakkında yukarıdaki fıkra uyarınca yapılacak işlemler bağlı veya ilgili bulundukları bakanlıklarca yürütülür.
Madde 29 – Konu
Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde abonelerinden Posta Telgraf Telefon İşletmesi tarafından tahsil edilen telefon, teleks, faksimili ve data ücretleri (tesis, devir ve nakil ücretleri hariç) Haberleşme Vergisine tabidir.
Madde 30 – Mükellef
Haberleşme Vergisinin mükellefi, telefon, teleks, faksimili ve data ücretlerini tahsil eden Posta Telgraf Telefon İdaresidir.
Madde 31 – Matrah
Haberleşme Vergisinin matrahı, tesis, devir ve nakil Ücretleri hariç olmak üzere tahsil edilen ücrettir. Matraha gider vergileri dahil edilmez.
Madde 32 – Nispet
Haberleşme Vergisinin nispeti yüzde 6’dır. Ancak genel ve katma bütçeli kurumlarla il özel idare ve belediyelere ve bunların kurdukları birliklere ait teleks, faksimili ve data ücretinden vergi alınmaz.
Madde 33 – Beyan ve ödeme
Bir ay içinde tahsil edilen telefon, teleks, faksimili ve data ücretlerine isabet eden Haberleşme Vergisi, ilgili belediyeye tahsilatı takip eden ayın sonuna kadar bir beyanname ile bildirilir ve aynı süre içinde tediye edilir.
Beyannamelerin şekil ve muhtevası İçişleri ve Maliye Bakanlıklarınca tayin ve tespit olunur.
Madde 34 – Konu
Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde elektrik ve havagazı tüketimi, Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisine tabidir.
Madde 35 – Mükellef ve sorumlu
Elektrik ve Havagazı tüketenler, Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisini ödemekle mükelleftirler.
Elektrik veya havagazını dağıtan kuruluşlar, satış bedeli ile birlikte bu verginin de tahsilinden ve ilgili belediyeye yatırılmasından sorumludurlar.
Madde 36 – İstisnalar
Aşağıda yazılı yerlerde ve şekillerde tüketilen elektrik ve havagazı vergiden müstesnadır.
1. Kazanç amacı gütmemek şartıyla işletilen; hastane, dispanser, klinik, sağlık ocağı ve merkezleri, rehabilitasyon, teşhis ve tedavi merkez ve kurumları, doğum ve çocuk bakımevleri, kreşler, sanatoryum, prevantoryum gibi sağlık kuruluşları ile düşkünler evi, yetimhaneler, Çocuk Esirgeme Kurumu ve korunmaya muhtaç çocukları koruma birliklerine ait çocuk yurtları ve bunlara bağlı işyerleri gibi sosyal yardım kuruluşlarında.
2. Dini hizmetlerin ifasına mahsus ve umuma açık bulunan cami, mescit, kilise ve havra gibi ibadethanelerde,
3. Milletlerarası panayır, sergi ve fuarlarda, bunların giriş yerlerinde, mal teşhir edilen ve satılan pavyonlarda,
4. Doğrudan doğruya elektrik ve havagazı üreten dağıtım ve istihsal müesseselerinde.
Madde 37 – Matrahı
Verginin matrahı, tüketilen elektrik ve havagazının satış bedelidir. Matraha gider vergileri dahil edilmez.
Madde 38 – Nispet
Elektrik ve Havagazı Tüketim Vergisi aşağıda gösterilen nispetlerde alınır.
a) İmal ve istihsal, taşıma, yükleme, boşaltma, soğutma, telli ve telsiz telgraf ve telefon, müraselesi işlerinde tüketilen elektriğin satış bedeli üzerinden yüzde 1,
b) (a) bendi dışında kalan maksatlar için tüketilen elektriğin satış bedeli üzerinden yüzde 5,
c) Havagazının satış bedelinden yüzde 5.
Madde 39 – Beyan ve ödeme
Elektrik ve havagazını dağıtan kuruluşlar tahsil ettikleri vergiyi, tahsil tarihini takibeden ayın 20 nci günü akşamına kadar belediyeye bir beyanname ile bildirmeye ve vergiyi aynı sürede ödemeye mecburdurlar. Elektrik ve havagazı işleri bütçesi içinde yer alan belediyeler bu hükümden müstesnadır.
Madde 40 – Konu
Belediye sınırları ve mücavir alanlar içindeki menkul ve gayrimenkul mallar için yapılan yangın sigortaları dolayısıyla alınan primler; Yangın Sigortası Vergisine tabidir.
Madde 41 – Mükellef
Yangın Sigortası Vergisini, sigorta şirketleri Ödemekle mükelleftir.
Madde 42 – Matrah
Yangın Sigortası Vergisinin matrahı, yapılan yangın sigorta muameleleri dolayısıyla alınan primlerin tutarıdır.
Sigorta şirketleri vergilendirme dönemi içinde İptal edilen yangın sigorta muamelerine alt primleri, iptalin vukubulduğu döneme ait matrahtan indirebilirler.
Madde 43 – Nispet
Yangın Sigortası Vergisinin nispeti yüzde 10’dur.
Madde 44 – Beyan ve ödeme
Mükellefler bir ay içindeki vergiye tabi muamelelerini ertesi ayın 20 nci günü akşamına kadar bağlı bulundukları belediyeye bir beyanname ile bildirmeye ve hesaplanan vergiyi aynı sürede ödemeye mecburdurlar.
Beyannamelerin şekil ve muhtevası Maliye ve Ticaret bakanlıklarının görüşü alınarak içişleri Bakanlığınca tayin ve tespit olunur,
Madde 45 – Konu
Emlak Vergisi Kanunu mevzuuna giren bina ve arsalardan belediye sınırları ve mücavir alanların içinde bulunanlar, Temizleme ve Aydınlatma Harcına tabidir.
Madde 46 – Mükellef
Emlak Vergisinin mükellefi olanlar, Temizleme ve Aydınlatma Harcının da mükellefidirler. Mükellefiyet, Emlak Vergisi mükellefiyetinin başlaması ile başlar; bitmesi ile sona erer.
Madde 47 – Muaflıklar
Emlak Vergisinden daimi veya geçici olarak muaf olan bina ve arsalar. Temizleme ve Aydınlatma Harcından da muaftırlar.
Madde 48 – Matrah
Temizleme ve Aydınlatma Harcının matrahı, Emlak Vergisi Kanununa göre belirlenen vergi değeridir. Şu kadar ki mevzuatla tasarrufu kısıtlanan bina ve arsalarda matrah; kısıtlamanın devam ettiği sürece tespit olunan vergi değerinin yüzde 10'dur.
Madde 49 – Nispet
Temizleme ve aydınlatma harcı yıllık olarak, vergi değerinin binalarda (bina apartman ise apartman dairesinde) binde 1’ i, arsalarda binde 0,5'i oranında alınır. Ancak harç nispeti vergi değerlerinin 10 milyonu aşan kısımları için yüzde 50 indirimli uygulanır. Meskenler için alınacak harç tutarı hiç bir şekilde 18 000 TL nı aşamaz.
Madde 50 – Harcın tarh, tahakkuk ve tahsil usulü
Temizleme ve Aydınlatma Hacı Emlak Vergisi Kanununda yazılı hükümler uyarınca Emlak Vergisi ile birlikte yetkili vergi dairesince, tarh, tahakkuk ve tahsil edilir.
Madde 51 – Harcın dağıtımı
Vergi dairelerince tahsil olunan Temizleme ve Aydınlatma Harcı tahsilatı, faaliyet bölgesi içinde tek belediye bulunması imlinde bu belediyeye, birden fazla belediye bulunması halinde de her belediyeye nüfusları oranında hesaplanıp dağıtılır.
Temizleme ve Aydınlatma Harcı tahsilatının Maliye vergi dairelerince, her ay sonu itibariyle hesaplanıp müteakip ayın sonuna kadar ilgili belediyeye Ödenmesi mecburidir. Harcı belediyelere zamanında intikal ettirmeyen vergi dairesi müdürlerinden harç tutarları yüzde 10 fazlasıyla tahsil olunur.
Madde 52 – Konu
Belediye sınırları içinde bulunan aşağıdaki yerlerden herhangi birinin satış yapmak veya sair maksatlarla ve yetkili mercilerden usulüne uygun izin alınarak geçici olarak işgal edilmesi, işgal Harcına tabidir:
1. Pazar veya panayır kurulan yerlerin, meydanların, mezat yerlerinin her türlü mal ve hayvan satıcıları tarafından işgali,
2.Yol, meydan, pazar, iskele, köprü gibi umuma ait yerlerden bir kısmının herhangi bir maksat için işgali,
3. Motorlu kara taşıtlarının park etmeleri için il trafik komisyonlarının olumlu görüşü alınarak belediyelerce şehir merkezlerinde tesis edilen ve işletilen mahallerin çalışma saatleri içinde, taşıtlar tarafından işgali (Bisiklet ve motosikletler hariç)
Yukarıda sayılan yerlerin izinsiz işgalleri mükellefiyeti kaldırmaz.
Madde 53 – Mükellef
İşgal Harcını, işgali harca tabi yerleri 52 nci maddede yazılı maksatlarla işgal edenler ödemekle mükelleftir.
Madde 54 – İstisnalar
Aşağıda gösterilen kara taşıtlarının İşgalleri İşgal Harcından müstesnadır.
1. Genel ve Katma Bütçeli idarelerle, il özel idareleri, belediye ve köylerin ve bunların teşkil ettikleri birliklerin kara taşıtlarının işgalleri.
2. İlgili mevzuata uygun olarak kara ticari taşıtlarının beklemelerine tahsis edilen yerlerin bu taşıtlarca işgalleri.
Madde 55 – Matrah
İşgal Harcının matrahı 52 nci maddenin 1 ve 2 nci bentlerinde yazılı işgallerde, işgal edilen yerlerin metrekare olarak alanı veya hayvan adedi, 3 ncü bendinde yazılı işgallerde taşıt adedidir.
Madde 56 – Harcın tarifesi
İşgal harcı aşağıda gösterilen hadler içinde düzenlenecek tarifeye göre alınır.
1. 52 nci maddenin 1 ve 2 nci bentlerinde yazılı işgallerde beher metrekare için günde en az 5: en çok 25 Lira,
2. 52 nci maddenin 1 nci bendinde yazılı hayvan satıcılarının işgallerinde:
a) Satışı yapılan küçükbaş hayvan başına: 10 - 50,- TL.
b)Satışı yapılan büyükbaş hayvan başına: 30 - 150,- TL.
1 ve 2 numaralı bentlerdeki harçların hesabında, metrekare kesirleri tam sayılır ve tam günü aşan işgallerde, 6 saatten az süreler atılır, fazlası tam gün sayılır.
3. 52 nci maddenin 3 ncü bendinde yazılı işgallerde;
a) Her taşıttan beher saat için en az 3; en çok 10 lira,
b) Parkmetre çalıştırılan yerlerde beher saat İçin en az 5; en çok 15 lira.
Madde 57 – Harcın ödenmesi
İşgal harcı belediyelerin yetkili kılacakları memur veya kişilerce makbuz karşılığında tahsil edilir.
Madde 53 – Konu
Hafta tatili ve ulusal bayram günlerinde çalışmaları belediyelerce izne bağlı işyerlerine ruhsat verilmesi, Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcına tabidir.
Madde 59 – Mükellef
Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcının mükellefi kendisine çalışma ruhsatı verilen gerçek veya, tüzelkişidir.
Madde 60 – Harcın tarifesi
Tatil Günlerinde Çalışma Ruhsatı Harcı, işin mahiyetine göre yılda 600 liradan az: 24 000,- liradan çok olmamak üzere belediye meclislerince tespit edilir.
Belgenin devamı (50 madde daha) okuyucuda yükleniyor. Madde 61 ve sonrası