7/14157 Ceza Yargılarının Milletlerarası Değeri Konusunda Avrupa Sözleşmesi
- Tür
- Resmi Gazete
- Atıf
- 7/14157 Ceza Yargılarının Milletlerarası Değeri Konusunda Avrupa Sözleşmesi (R.G. 14.12.1977/16139)
- İlgili mevzuat
- Güncel metin
Madde 1 – Tarifler
Sözleşmede geçen:
(a) «Avrupa ceza yargısı» terimi, bir ceza davası açılması üzerine Sözleşen Devletlerden birinin ceza yargılama makamları tarafından verilen ve yargı halini alan kararları,
(b) «Suç» terimi, hem ceza kanunlarına aykırı olan eylemleri, hem de idari bir makam yetkili kılınmışsa, ilgilinin işi bir yargılama makamı önüne getirmesi imkânı bulunmak şartı ile, bu Sözleşmenin II sayılı ekinde gösterilen kanuna aykırılıkları,
(c) «Mahkûmiyet» terimi, bir müeyyidenin uygulanmasını,
(d) «Müeyyide» terimi, bir kişiye bir suç işlediği için bir Avrupa ceza yargısı ile veya bir ceza kararnamesi ile uygulanan her türlü ceza ve tedbiri,
(e) «Yasaklamalar» terimi, herhangi bir haktan yoksunluğu veya onu kullanamamayı, herhangi bir şeyi yapmaktan yasaklanmayı veya yapma yeteneğini kaybetmeyi,
(f) «Giyabî hüküm» terimi, 21 nci maddenin 2 nci fıkrası gereğince gıyabî olduğu kabul edilen kararları,
(g) «Ceza kararnamesi» terimi, sözleşen Devletlerden birinde verilen ve Sözleşmeninin sayılı ekinde gösterilen kararları,
Belirtmek için kullanılmıştır.
Madde 2 – (a) Yerine Getirmenin Genel Şartları
Bu kesim:
(a) Hürriyeti bağlayıcı müeyyidelere,
(b) Para cezalarına yahut müsadelere,
(c) Yasaklamalara,
Uygulanır.
Madde 3
1. Sözleşen Devletlerden her biri, bu Sözleşmede belirtilen hallerde ve belirtilen şartlarla, bir diğer Sözleşen Devlette verilen ve orada yerine getirilebilir olan bir müeyyideyi yerine getirme yetkisine sahiptir.
2. Bu yetki, ancak Sözleşen diğer Devlet tarafından yerine getirilmenin istenmesi üzerine kullanılabilir.
Madde 4
1. Bir müeyyidenin bir diğer Sözleşen Devlet tarafından yerine getirilmesinin mümkün olması için, müeyyidenin hükmedilmesine yol açan eylemin bu Devlet ülkesinde işlenmesi halinde bu Devlet kanunlarına göre suç teşkil etmesi ve failin cezalandırılabilir olması şarttır.
2. Mahkûmiyet kararı birden fazla suçu cezalandırıyor ve bunlardan bazdan için birinci fıkrada yazılı şartlar gerçekleşmiyorsa, hüküm Devleti şartların gerçekleştiği suçlar için uygulanacak müeyyide kısmını gösterecektir.
Madde 5
Bir müeyyidenin yerine getirilmesini Hüküm Devletinin diğer bir Sözleşen Devletten isteyebilmesi için, aşağıdaki şartlardan en az birinin gerçekleşmiş olması gerekir :
(a) Hükümlü mutat olarak diğer Devlette oturuyorsa,
(b) Müeyyidenin diğer Devlette yerine getirilmesi, hükümlünün topluma yeniden katılma imkânlarını artırıyorsa,
(c) Hürriyeti bağlayıcı bir ceza söz konusu ise ve bu ceza hükümlünün diğer Devlette çekmekte olduğu veya çekeceği hürriyeti bağlayıcı bir cezadan sonra yerine getirilebilecekse,
(d) Diğer Devlet hükümlünün asıl Devleti ise ve bu Devlet yerine getirmeyi üstüne almaya hazır olduğunu bildirmişse,
(e) Suçlunun geriverilmesi yoluna (başvurarak dahi müeyyideyi yerine getiremeyeceği, buna karşılık diğer Devletin yerine getirebileceği mütalaasında ise,
Madde 6
Yukarıda belirtilen şartlara uygun olarak istenilen yerine getirmenin tamamen veya kısmen reddi, ancak aşağıdaki hallerden biri varsa mümkündür:
(a) Yerine getirme, istenilen Devletin Hukuk düzeninin temel prensiplerine aykırı düşecekse,
(b) İstenilen Devlet, cezalandırılan suçun siyasi niteliği bulunduğu veya sırf askeri bir suç olduğu mütalaasında ise,
(c) İstenilen Devlet, mahkûmiyetin ırk, din, milliyet veya siyasi görüş mülahazaları ile tahrik edildiğine veya ağırlaştırıldığına inanmak için ciddi sebepler bulunduğu mütalaasında ise,
(d) Yerine getirme, istenilen Devletin milletlerarası taahhütlerine aykırı ise,
(e) Eylem istenilen Devlette koğuşturma konusu ise veya bu Devlet koğuşturmaya başlamaya karar verirse,
(f) İstenilen Devletin yetkili makamları aynı eylemden dolayı kavuşturmaya başlamaya yer görmemişlerse veya başlanmış olan kovuşturmaya son vermişlerse,
(g) Eylem, isteyen Devletin ülkesi dışında işlenmişse,
(h) İstenilen Devlet müeyyideyi yerine getirmek imkânına sahip değilse,
(i) İstek 5 nci maddenin (e) bendine dayanıyorsa ve bu maddenin öngördüğü şartlardan hiç biri gerçekleşmemişse,
(j) İstenilen Devlet isteyen Devletin müeyyideyi yerine getirme imkânına sahip olduğu mütalaasında ise,
(k) Eylem zamanındaki yaşı dolayısı ile hükümlü istenilen Devlette koğuşturulamayacak ise,
(l) Müeyyide İstenilen Devlet kanunlarına güre zamanaşımına uğramışsa,
(m) Bir yasaklamaya hükmedilmişse,
Madde 7
Yerine getirme bu sözleşmenin III ncü kesiminin 1 nci bölümünde kabul edilen esaslara aykırı düşüyorsa, yerine getirme isteği işleme konmaz.
Madde 8 – (b) Yerine Getirme Aktarılmasının Sonuçları
Gerek 6 ncı maddenin (1) bendinin gerek bu sözleşmenin 1 sayı ekinin (c) bendinde öngörülen çekincenin uygulanması bakımından, hüküm Devleti makamları tarafından muteber bir surette yapılan ve zamanaşımını kesen veya durduran işlemlerin istenilen Devlette de, bu Devlet kanunlarına göre zamanaşımının hesaplanmasında, aynı sonuçları doğurduğu kabul edilecektir.
Madde 9
1. İsteyen Devlette ceza veya tutukevinde bulunan hükümlü cezanın yerine getirilmesi amacı ile istenilen Devlete teslim edilirse, aşağıdaki haller müstesna olmak üzere, teslimden önce yapılmış ve yerine getirilecek mahkûmiyete sebep olandan gayri bir eylem yüzünden kavuşturulamayacağı ve yargılanamayacağı gibi hürriyeti de böyle bir eylem için verilmiş olan ceza veya emniyet tedbirinin yerine getirilmesi için kaldırılamaz veya her hangi bir şekilde sınırlandırılamaz. İstisnayı teşkil eden haller şunlardır:
(a) Teslim eden Devletin muvafakat etmesi, Muvafakat istendiğinde hükümlünün beyanlarım ihtiva eden ve bir hâkim tarafından düzenlenmiş olan tutanakla birlikte gerekli belgeler de teslim eden Devlete gönderilecektir.
Bu Devlet, kendi kanunlarına göre suçlunun geri verilmesi imkânı varsa veya imkânsızlık sadece cezanın miktarından ileri geliyorsa, muvafakat etmeye mecburdur.
(b) Hükümlünün, teslim edildiği Devlet ülkesini kesin olarak serbest bırakıldığı tarihten itibaren 45 gün içinde sahip olduğu imkâna rağmen terketmemesi veya terkettikten sonra tekrar dönmesi.
2. Bununla beraber; istenilen Devlet, hem hükümlüyü kendi ülkesinden çıkarmaz hem de zaman aşımını kesmek için gaipler hakkındaki muhakeme dahil kendi kanununa göre lüzumlu her tedbiri alabilecektir.
Madde 10
1. Hüküm istenilen Devletin Kanununa göre yerine getirilecektir. Yerine getirme bakımından gerekli kararları ve özellikle şartla salıverme ile ilgili olanları verme hususunda sadece bu Devlet yetkili olacaktır.
2. Mahkûmiyete karşı muhakemenin yenilenmesi için başvurulduğunda kanun yoluna İlgili kararları verme hakkı sadece isteyen Devlete aittir.
3. Her iki Devlet de genel ve özel af yetkilerini kullanabileceklerdir.
Madde 11
1. Hükmü vermiş olan Devlet, yerine getirme isteğinde bulunduktan sonra, isteğe konu olan müeyyideyi yerine getirmeye başlayamaz.
Bununla beraber, isteğin yapılması anında hükümlü kendi ülkesinde ceza veya tutukevinde bulunuyorsa hürriyeti bağlayıcı cezayı yerine getirmeye başlayabilir.
2. İsteyen Devlet şu hallerde yerine getirme hakkını tekrar elde edecektir.
(a) İsteğini, istenilen Devlet işleme koymak niyetini kendisine bildirmeden önce, geri almışsa,
(b) İstenilen Devlet isteği işleme koymayacağını bildirmişse,
(c) İstenilen Devlet, yerine getirme hakkından açıkca vazgeçmişse, Bu vazgeçme ancak ilgili Devletlerin her ikisinin de muvafakat etmesi ile yahut yerine getirmenin istenilen Devlette artık mümkün olmaması ile gerçekleşebilir. Bu son halde isteyen Devlet talep ederse vazgeçme mecburîdir.
Madde 12
1. İstenilen devletin yetkili makamları, genel veya özel af ile muhakemenin yenilenmesi davası veya her hangi bir kararla müeyyidenin yerine getirilebilir olma vasfını kaybettiğini haber alır almaz, yerine getirmeye son verecektir. Hükümlünün para cezasını isteyen devletin yetkili makamına ödemesi halinde de aynı suretle hareket edilecektir.
2. İsteyen devlet, yukarıki fıkra gereğince yerine getirme hakkına son veren karar ve işlemleri derhal istenilen devlete bildirecektir.
Madde 13 – (c) Çeşitli Hükümler
1. Hürriyetinden yoksun kılınmış bir kişinin bu Sözleşme gereğince Sözleşen Devletlerden bir üçüncüsüne nakledilmek üzere Sözleşen bir devlet ülkesinden transit olarak geçirilmesine ülkesinde o kişiyi hürriyetinden yoksun bırakan devletin isteği üzerine müsaade edilecektir. Transit Devleti, istek hakkında bir karar vermek için gerekli belgelerin gönderilmesini isteyebilir. Nakledilen kişi, gönderileceği devlet salıverilmesini istemedikçe, Transit Devlet Ülkesinde hürriyetinden yoksun olarak bulunacaktır.
2. Naklin 34 ncü maddeye göre istenmesi halleri müstesna olmak üzere, sözleşen devletler:
(a) 6 ncı maddenin (b) ve (c) bentlerinde öngörülen sebeplerden biriyle veya
(b) Nakledilecek kişi kendi vatandaşı ise, transit müsaadesi vermeyi reddedebileceklerdir.
3. Hava yolu ile nakilde aşağıdaki bentlere göne hareket edilecektir:
(a) Transit ülkesine iniş öngörülmemişse, sadece ülkenin havalarında uçulacaksa, hükümlünün gönderileceği devlet, transit devletine naklin bu Sözleşmeye göre yapılacağını bildirebilir. Bu bildirme, zorunlu iniş halinde, 32 nci maddenin 2 nci fıkrasında belirtilen tutma isteğinin sonuçlarını doğuracak ve usulüne uygun bir transit isteğinde bulunulacaktır.
(b) Transit ülkesine iniş öngörülmüşse, usulüne uygun olarak transit geçiş müsaadesi istenecektir.
Madde 14
Sözleşen Devletler, bu Sözleşmenin uygulanmasından doğacak masrafların ödenmesini istemekten karşılıklı olarak vazgeçmişlerdir.
Madde 15 – Yerine Getirme İstekleri
1. Bu sözleşmede öngörülen istekler yazılı olarak yapılacaktır. Yazılı istekler ve bu Sözleşmenin uygulanması için gerekli her türlü bildirmeler, ya isteyen Devletin Adalet Bakanlığı tarafından istenilen Devletin Adalet Bakanlığına, yahut sözleşen ilgili Devletler arasındaki anlaşma gereğince doğrudan doğruya isteyen Devletin makamları tarafından istenilen Devletin makamlarına yapılacak, cevaplar da aynı yolla verilecektir.
2. Geciktirilemeyecek hallerde, istekler ve bildirmeler Suç Polisi Milletlerarası Kuruluşu (İnterpol) aracılığı ile yapılabilecektir.
3. Sözleşen Devletler, Avrupa Konseyi Genel Sekreterine yapacakları bir beyan ile, bu maddenin 1 nci fıkrasında öngörülen yazışma kaidelerine istisna koymak istediklerini bildireceklerdir.
Madde 16
Yerine getirme istekleri ile birlikte yerine getirilmesi istenilen kararın aslı veya aslına uygunluğu belirtilen bir sureti ve diğer gerekli belgeler gönderilecektir. İstenilen Devlet talep ettiğinde, ceza dosyasının tamamının veya bir kısmının aslına uygunluğu belirtilen sureti de gönderilecektir. Müeyyidenin yerine getirilebilir olduğu isteyen Devletin yetkili makamı tarafından belirtilecektir.
Madde 17
İstenilen Devlet, isteyen Devletin verdiği bilgilerin bu Sözleşmenin uygulanması için yetersiz olduğu kanısında ise gerekli ek bilgileri ister ve bu bilgilerin elde edilmesi için bir süre tayin edebilir.
Madde 18
1. İstenilen Devlet makamları, yerine getirme isteği üzerine verdikleri kararı isteyen Devlet Makamlarına derhal bildireceklerdir.
2. Müeyyide yerine getirildiğinde, istenilen Devlet Makamları bunu belirten bir belgeyi isteyen Devlet Makamlarına göndereceklerdir.
Madde 19
1. Bu maddenin 2 nd fıkrasındaki hükümler dışında, isteklerin ve ekli belgelerin tercümesi istenmeyecektir.
2. Sözleşen Devletler, imza ya da onay, kabul veya katılma belgesini tevdi sırasında, Avrupa Konseyi Genel Sekreterine hitap eden bir beyan ile, isteklerin ve ekli belgelerin kendi dilinde yahut Avrupa Konseyinin resmi dillerinden herhangi birinde yahut bunlardan göstereceği birinde yapılmış tercümeleri ile birlikte gönderilmesini istemek yetkisini saklı tuttuklarını beyan edebilirler. Diğer Devletler karşılıklılık kaidesini uygulayabilirler.
3. Bu madde, sözleşen Devletlerin ikisi veya daha fazlası arasında yürürlükte bulunan veya yürürlüğe konulacak olan anlaşma ve uyuşmalardaki isteklerin ve ekli belgelerin tercümesiyle ilgili hükümlere tesir etmeyecektir.
Madde 20
Bu Sözleşme uyarınca gönderilen belgeler imza tasdikli formalitesinden muaf tutulmuşlardır.
Madde 21 – Gıyabî Hükümler ve Ceza Kararnameleri
1. Bu Sözleşmedeki aykırı hükümler saklı olmak üzere, gıyabî hükümlerin ve ceza kararnamelerinin yerine getirilmesinde, diğer hükümlerin yerine getirilmesi kuralları uygulanacaktır.
2. 3 üncü fıkra hükmü saklı olmak üzere, sözleşen Devletlerden her birinin ceza yargılama makamları tarafından hükümlü duruşmada hazır bulunmadan, bir ceza davası sonunda verilen her karar bu Sözleşmeye göre gıyabî hüküm sayılacaktır.
3. 25 ve 26 ncı maddelerin 2 nci fıkraları ve 29 uncu madde hükümlerine zarar vermemek kaydı ile;
(a) Gıyabî hüküm veya ceza kararnamesi, hüküm Devletin de hükümlünün itirazı üzerine teyit edilmiş veya yeniden verilmişse,
(b) Hükümlü istinaf etmiş olmak şartı ile, gıyabî hüküm istinaf kanun yolunda verilmişse, yüze karşı verilmiş sayılacaktır.
Madde 22
İtiraz edilmemiş veya aleyhinde başka bir kanun yoluna gidilmemiş olan gıyabi hükümler ve ceza kararnameleri, verilmelerinden itibaren, tebliğ edilmeleri ve muhtemelen yerine getirilmeleri amacı ile istenilen Devlete gönderilebilirler.
Madde 23
1. İstenilen Devlet, gıyabi hükmün veya ceza kararnamesinin yerine getirilmesi isteğinin işleme konulabileceğini görürse, isteyen Devlette verilen kararı hükümlünün şahsına tebliğ ettirir.
2. Hükümlüye, tebliğ sırasında:
(a) Bu Sözleşme uyarınca yerine getirme isteğinin gönderildiği,
(b) Bu karara karşı sadece 24 üncü maddede belirtilen itiraz yoluna gidilebileceği.
(c) İtirazın, tebliğ belgesinde gösterilecek makama yapılacağı ve 24 üncü maddenin aradığı şartlara uygun olarak yapılması gerektiği, itiraz üzerine duruşmanın hüküm veren Devlet makamları tarafından yapılmasını isteyebileceği,
(d) Süresinde itiraz edilmediği takdirde, bu Sözleşmenin bütünü bakımından yüze karşı verilmiş bir karar sayılacağı, bildirilecektir.
3. Tebliğ tutanağının bir sureti yerine getirmeyi isteyen Devlete derhal yollanacaktır.
Madde 24
1. Karar 25 inci maddeye uygun olarak tebliğ edildikten sonra hükümlüye açık olan yol sadece «itiraz» dır. Bu itiraz, hükümlünün seçimine göre ya isteyen Devletin yahut istenilen Devletin yargılama makamlarınca incelenir. Hükümlü seçim yapmazsa itiraz istenilen Devlet yargılama makamları önüne götürülür.
2. Yukarıki fıkrada belirtilen her iki halde de itirazın kabul edilebilmesi için, tebliğden itibaren 30 günlük bir süre içinde istenilen Devlet makamına hitap eden bir beyan ile yapılmış olması gerekir Süre, istenilen Devletin bu husustaki kurallarına göre hesaplanır. Bu Devletin yetkili makamı, yerme getirmeyi isteyen makama derhal bilgi verecektir.
Madde 25
1. Hükümlü hazır bulunmaz yahut isteyen Devlet kanununa göre kendisini temsil ettirmezse, mahkeme itirazı yapılmamış sayar. Bu karar istenilen Devletin yetkili makamına bildirilir. Mahkemenin itirazın kabul edilmezliğine karar vermesi halinde de aynı şekilde hareket edilir. Her iki halde de gıyapta verilen hüküm yahut ceza kararnamesi, bu Sözleşmenin bütünü bakımından yüze karşı verilmiş sayılır.
2. İtiraz isteyen Devlette İncelenecekse, hükümlü bu Devlette bu işin yeniden yargılanması için tespit edilecek duruşmada hazır bulunmaya davet edilir. Bu davet, duruşmadan en az 21 gün önce hükümlünün şahsına tebliğ edilecektir. Bu süre, hükümlünün muvafakati ile kısaltılabilecektir. Yeni yargılama, isteyen Devletin yetkili mahkemesi tarafından ve bu Devletin muhakeme kurallarına göre yapılacaktır.
3. Hükümlü hazır bulunur veya isteyen Devlet kanununa göre kendisini temsil ettirirse ve itirazın da kabul edilebilirliğine karar verilirse, yerine getirme isteği yapılmamış sayılır.
Madde 26
1. İtiraz istenilen Devlette incelenecekse, hükümlü bu Devlette bu işin yeniden yargılanması için tespit edilecek duruşmada hazır bulunmaya davet edilir. Bu davet, duruşmadan en az 31 gün önce hükümlünün şahsına tebliğ edilecektir. Bu süre, hükümlünün muvafakatı ile kısaltılabilecektir. Yeni yargılama, istenilen Devletin yetkili mahkemesi tarafından ve bu Devletin muhakeme kurallarına göre yapılacaktır.
2. Hükümlü hasır bulunmazsa yahut istenilen Devletin kanununa göre kendisini temsil ettirmezse, mahkeme itirazı yapılmamış sayar. Gerek bu halde gerek itirazın kabul edilmezliğine mahkemenin karar vermesi halinde gıyabî hüküm veya ceza kararnamesi, bu Sözleşmenin bütünü bakımından yüze karşı sayılır.
3. Hükümlü hazır bulunursa yahut istenilen Devletin kanunlarına göre kendisini temsil ettirirse ve itirazın da kabul edilebilirliğine karar verilirse, eylem bu Devlette işlenmişcesine ve ceza davası zamanaşımına uğramamış olmak şartı ile, yargılama yapılır. İsteyen Devlette verilmiş olan hüküm verilmemiş sayılır.
4. Hüküm Devletinde bu Devletin kanun ve tüzüklerine uygun olarak yapılmış kovuşturma ve soruşturma işlemleri, istenilen Devlette bu Devletin makamları tarafından yapılmış işlemler gibi sayılır. Ancak bu sayma, bu işlemlere isteyen Devletteki ispat kuvvetinden daha fazlasını veremeyecektir.
Madde 27
Gıyabî hükümle veya ceza kararnamesi ile mahkûm olan kişi, yapacağı itiraz ve ondan sonraki muhakeme için, istenilen Devlette ve gerekiyorsa isteyen Devlette, bu Devletlerin kanunlarının öngördüğü hallerde ve şartlar altında kendisine müdafi tayin ettirmek hakkından faydalanacaktır.
Madde 28
26 ncı maddenin 3 üncü fıkrası gereğince yapılan duruşmada verilen kararlarda ve bunların yerine getirilmesinde, sadece istenilen Devletin kanunları uygulanır.
Madde 29
Gıyabî hükümle veya ceza kararnamesi ile mahkûm edilen kişi itiraz etmezse, karar bu sözleşmenin bütünü bakımından yüze karşı verilmiş sayılır.
Madde 30
Hükümlü, iradesi dışında sebepler yüzünden 24, 25 ve 26 ncı maddelerde yazılı süreleri geçirmiş yahut tayin edilen duruşmada hazır bulunamamışsa, milli kanunların eski hale getirmeyle ilgili hükümleri uygulanır.
Madde 31 – Geçici Tedbirler
İsteyen Devlet, hürriyeti bağlayıcı bir müeyyidenin yerine getirilmesi için yaptığı isteğin kabul edildiğini bildiren belgeyi aldıktan sonra, hükümlü kendi ülkesinde bulunursa, yerine getirmenin sağlama bağlanması için zorunlu görmek şartı ile, 43. maddeye göre nakil amacı ile bu kimseyi hürriyetinden yoksun kılabilir.
Madde 32
1. İstenilen Devlet yerine getirme isteğinden sonra:
(a) Kendi kanunu bu suç yüzünden tutmaya izin veriyorsa,
(b) Kaçma yahut gıyabi mahkûmiyet halinde delillerin karartılması tehlikesi varsa, hükümlüyü hürriyetinden yoksun kılabilir.
2. İstenilen Devlet, isteyen Devlet yerine getirmeyi isteme niyetini bildirdikten sonra ve bu Devletin isteği ile, (a) ve (b) bentlerinde gösterilen şartlar gerçekleşmiş olmak şartı ile, hükümlüyü hürriyetinden yoksun kılabilir. Bu istekte, mahkûmiyete sebep olan suç, işlendiği yer, zaman ve hükümlünün mümkün olduğu kadar açık eşkâli bildirilecektir. Mahkûmiyete yol açan eylemler de kısaca açıklanacaktır.
Madde 33
1. Hürriyetten yoksun kılmada istenilen Devletin kanunu uygulanır. Serbest bırakmada da bu kanunun tayin ettiği şartlara göre hareket edilir.
2. Hürriyetten yoksun kılınma, her halde:
(a) Hükmedilmiş olan hürriyeti bağlayıcı ceza kadar sürdüğünde,
(b) 32 nci maddenin 3 nci fıkrası uyarınca yapılmışsa ve istek, hürriyetten yoksun kılınmanın başlamasından itibaren 18 gün içinde 16 ncı maddede belirtilen belgelerle birlikte istenilen Devletin eline geçmezse sona erer.
Madde 34
1. 32 nci madde gereğince istenilen Devlette hürriyetten yoksun kılınan ve yaptığı itiraz üzerine 25 inci madde gereğince isteyen Devletin yetkili mahkemesinde duruşmaya çağırılan kişi, bu amaç ile isteyen Devlete nakledilir.
2. Nakledilen kişi, isteyen Devlet tarafından 33 üncü maddenin 2 nci fıkrasının (a) bendi gereğince veya bu Devlet yeni mahkûmiyetin yerine getirilmesini istemezse serbest bırakılır. Nakledilen kişi, serbest bırakılmamışsa, en kısa zamanda isteyen Devlete geri verilir.
Madde 35
1. Yaptığı itiraz üzerine isteyen Devletin yetkili mahkemesine davet edilen kişi, açıkça ve yazılı olarak muvafakat etmedikçe, istenilen Devlet ülkesinden hareketinden önce ve davette belirtilmemiş bir eylem yüzünden kovuşturulamayacağı ve yargılanamayacağı gibi hürriyetinden de bu eylemden dolayı verilmiş olan ceza veya emniyet tedbirinin yerine getirilmesi için yoksun kılınamaz veya hürriyeti hiç bir suretle sınırlandırılamaz. 34 üncü maddenin 1 inci fıkrasında öngörülen halde, yazılı muvafakatin bir sureti o kişinin nakledildiği Devlete gönderilecektir.
2. Çağırılan kişi isteyen Devletin ülkesini, hazır bulunduğu duruşmayı takip eden karardan sonra 15 gün içinde sahip olduğu imkâna rağmen terketmezse veya terkettikten sonra tekrar çağırılmadığı halde geri dönerse yukarıdaki fıkra uygulanmaz.
Madde 36
1. Müsadere kararının yerine getirilmesi istendiğinde, istenilen Devlet benzer eylemlerde elkoymaya cevaz veriyorsa, müsadere edilecek eşyaya elkonulabilir.
2. Elkoymada istenilen Devletin kanunu uygulanır. Elkoyma kararının kaldırılması şartlarını da bu kanun tayin eder.
Madde 37 – (a) Genel Hükümler
İsteyen Devlette hükmolunan bir müeyyidenin istenilen Devlette yerine getirilmesi ancak bu Devletin bir mahkemesinin kararı ile mümkündür. Sözleşen Devletler, para cezalarının veya müsaderelerin yerine getirilmesinde başka makamları da, bu makamların kararlarına karşı yargılama makamlarına başvurmak imkânı tanımak şartı ile, yetkili kılabilirler.
Madde 38
İstenilen Devlet yerine getirme isteğinin işleme konulmamasını uygun görürse, işi mahkemeye veya 37 nci maddeye göre tayin edilecek makama gönderir.
Madde 39
1. Mahkeme, yerine getirme isteği hakkında bir karar vermeden önce, görüşünü bildirme imkânını hükümlüye verir. Hükümlü isterse, mahkeme tarafından doğrudan doğruya veya istinabe yolu ile sorguya çekilir. Hükümlü doğrudan doğruya sorguya çekilmeyi açıkça isterse bu isteği kabul olunur.
2. Bununla beraber, mahkeme tarafından doğrudan doğruya sorguya çekilmek isteyen kişi, isteyen Devlette ceza, veya tutukevinde ise, hâkim yerine getirme isteğinin kabulü hakkındaki kararını onun gıyabında verebilir. Ancak 44 üncü maddede öngörülen ve yerine getirilmesi istenilen müeyyide yerine geçecek müeyyidenin tayini muamelesi istenilen Devlete nakledilip mahkeme Önüne çıkma imkânı bulmasına kadar durdurulur.
Madde 40
1. İşe elkoyan mahkeme veya 37 nci maddede gösterilen hallerde bu maddeye göre tayin edilen makam:
(a) Yerine getirilmesi istenilen müeyyidenin bir Avrupa ceza yargısı ile verilmiş olup olmadığım,
(b) 4 üncü maddeki şartların gerçekleşmiş bulunup bulunmadığını,
(c) 6 ncı maddenin (a) bendindeki şartın gerçekleşmediğini yahut yerine getirmeye engel teşkil edip etmediğini,
(d) Yerine getirmenin 7 nci maddeye aykırı düşüp düşmediğini,
(e) Gıyabî hüküm veya ceza kararnamesi söz konusu ise, bu kesimin 3 üncü bölümündeki şartların gerçekleşip gerçekleşmediğini araştırır.
2. Sözleşen Devletler, hâkimi veya 37 nci maddeye göre tayin edilecek makamı, bu sözleşmede yerine getirme için öngörülen diğer şartları incelemekle de görevlendirmekte serbesttirler.
Madde 41
İstenilen yerine getirme bakımından bu bölüm gereğince mahkemelerin verecekleri kararlar ile 37 nci maddeye göre tayin edilecek İdarî makamın kararı üzerine başvurulan hâkimlerin kararlarına karşı kanun yolu tanınacaktır.
Madde 42
İstenilen Devlet, kararda açıklanmaları veya kararın zımmen dayanağım teşkil etmeleri nispetinde, eylemlerin sabit görülmesi ile bağlıdır.
Madde 43 – (b) Sadece Hürriyeti Bağlayıcı Müeyyidelerin Yerine Getirilmesine İlişkin Hükümler
Hükümlü isteyen Devletin ceza veya tutukevinde ise, bu Devletin kanunlarında aksine bir hüküm olmadıkça, yerine getirme isteğinin kabul edildiğini isteyen Devler öğrenir öğrenmez, istenilen Devlete nakledilecektir.
Madde 44
1. Mahkeme yerine getirme isteğini kabul ederse, isteyen Devlette hükmolunan hürriyeti bağlayıcı müeyyide yerine geçecek olan ve aynı eylem için kendi kanununun öngördüğü müeyyideyi tayin eder. Bu müeyyide, 2 nci fıkrada gösterilen sınırlar içinde olmak üzere, isteyen Devlette hükmolunan nitelik veya süre bakımından farklı olabilir. Bu sonuncu müeyyide, istenilen Devlet Kanununun o nitelikteki ceza için kabul ettiği aşağı hadden daha aşağı ise, mahkeme bu aşağı had ile bağlı olmayıp isteyen Devlette hükmolunan müeyyide kadar bir müeyyide uygular.
2. Mahkeme, müeyyideyi tespit ederken, hükümlünün isteyen Devlette verilen kararla beliren ceza durumunu ağırlaştıramaz.
3. Mahkûmiyetten sonra müeyyidenin bir kısmı yerine getirilmişse yahut hükümlü geçici olarak hürriyetinden yoksun kılınmışsa, bu süreler tamamen mahsup edilir. Mahkûmiyetten önceki tutmaların mahsubu isteyen Devletin kanununa göre mecburi ise bu mahsup da yapılır.
4. Sözleşen Devletler, Avrupa Konseyi Genel Sekreterine her zaman bir beyan yapabilecekler ve bu beyan onlara, bu sözleşmeyi uygularken, aynı nitelikteki bir müeyyide için kendi kanunlarının kabul ettiği yukarı hadden daha yüksek olarak İsteyen Devlette hükmolunmuş aynı nitelikteki hürriyeti bağlayıcı müeyyideyi yerine getirmek hakkım verecektir. Ancak bu kuralın uygulanabilmesi için bu Devletin kanununun aynı eylem için daha ağır nitelikte ve en az isteyen Devlette hükmolunan sürede bir müeyyide uygulanmasını mümkün kılması gerekmektedir. Bu fıkraya göre uygulanacak müeyyide, süresi ve amacı gerektiriyorsa, başka nitelikte müeyyidelerin yerine getirilmesine mahsus müesseselerde yerine getirilebilir.
Madde 45 – c) Sadece Para Yahut Müsadere Cezalarının Yerine Getirilmesine İlişkin Hükümler
1. Mahkeme yahut 37 nci maddeye göre tayin edilen makam, para cezasının yahut belli bir miktar paraya ilişkin müsadere cezasının yerine getirilmesini kabul edince, kararın verildiği tarihteki kuru esas tutarak yabancı parayı istenilen Devletteki paraya çevirir. Ödettirilecek para veya müsadere cezasının miktarı böylece tespit edilirken, aynı eylem için bu Devlet kanununun kabul ettiği yukarı had aşılamaz. Kanun yukarı had tayin etmemişse, böyle bir eylem için bu Devlette mutat surette hükmolunan para cezası miktarından fazlası tayin edilemez.
2. Bununla beraber, mahkeme yahut 37 nci maddeye göre tayin edilen makam, kendi kanunu aynı eylem için bu müeyyideyi öngörmemiş fakat daha ağır müeyyideler hükmedilmesine imkân tanımışsa, isteyen Devlette hükmolunan miktara kadar para cezasını yahut belli bir miktar paranın müsaderesi cezasını muhafaza edebilir. İsteyen Devlette hükmolunan müeyyide istenilen Devlet kanunundaki yukarı haddi aşıyorsa, bu kanunun daha ağır müeyyideler hükmedilmesine müsaade etmesi şartı ile, isteyen Devlette hükmolunan miktar muhafaza olunabilir.
3. İsteyen Devletçe kabul edilen süre veya taksit gibi ödeme kolaylıklarına istenilen Devlet riayet edecektir.
Madde 46
1. Yerine getirme isteği belli bir eşyanın müsaderesini gerektiriyorsa, mahkeme veya 37 nci maddeye göre tayin edilen makam, aynı eylem için istenilen Devletin kanununun müsadereye cevaz vermesi şartı ile, bu eşyanın müsaderesine karar verir.
2. Bununla beraber, mahkeme yahut 37 nci maddeye göre tayin edilecek makam, isteyen Devlette hükmolunan müsadere cezasını, bu ceza istenilen Devlet kanununda öngörülmüş olmasa dahi, bu kanun daha ağır müeyyidelerin tatbikine imkân verdiği takdirde, aynen muhafaza edebilir.
Madde 47
1. Ceza olarak ödenen paralar ile müsadere edilen eşya ve para, üçüncü kişilerin haklarına zarar vermemek şartı ile, istenilen Devletin malı olur.
2. Müsadere edilen eşya özel bir değer taşıyorsa, İstediği takdirde, isteyen Devlete geri verilebilir.
Madde 48
Para cezasının ödettirilmesinin imkânsızlığı anlaşılırsa, istenilen Devletin mahkemesi para cezasını hürriyeti bağlayıcı bir müeyyideye çevrilebilir. Ancak bunun için, her İki Devletin kanununun bu çevirmeyi kabul etmesi veya isteyen Devletin yerine getirmeyi sadece para cezası bakımından istediğini açıkça bildirmemiş olması gerekir. Mahkeme hürriyeti bağlayıcı müeyyide uygulamaya karar verirse, şu suretle hareket edilecektir:
a) Para cezasının hürriyeti bağlayıcı cezaya çevrilmesi, isteyen Devlette verilen kararda yazılı ise, istenilen Devlet mahkemesi kendi kanununun öngördüğü kurallara göre cezanın niteliğini ve süresini tayin eder. Kararda önceden belirtilen hürriyeti bağlayıcı müeyyide istenilen Devletin kanununun müssade ettiği aşağı ise, mahkeme bu aşağı had ile bağlı olmayıp isteyen Devlette tayin edilen sürede bir müeyyide uygular. Müeyyideyi tayin ederken mahkeme hükümlünün isteyen Devlette verilen kararla beliren ceza durumunu ağırlaştıramaz.
b) Diğer hallerde, istenilen Devlet mahkemesi çevirmeyi, isteyen Devlet kanununun öngördüğü hadleri nazara alarak, kendi kanununa göre yapar.
d) Sadece Yasaklamaların Yerine Getirilmesine İlişkin Hükümler
Madde 49
1. Bir yasaklamanın yerine getirilmesi istendiğinde, istenilen Devlet kanunu aynı suç için yasaklamaya hükmolunmasına cevaz veriyorsa, isteyen Devlette hükmolunan yasaklamanın istenilen Devlette tesirini göstermesi kabul edilir.
2. Başvurulan mahkeme, yasaklamanın kendi Devletinin ülkesinde yerine getirilmesinin uygunluğunu serbestçe değerlendirir.
Madde 50
1. Mahkeme yasaklamanın yerine getirilmesine karar verirse, İsteyen Devlet, ceza yargısında tespit edilen sınırları aşmamak şartı ile, kendi kanunun öngördüğü hadler içinde süreyi tayin eder.
2. Yasaklama birden fazla haktan yoksunluğa veya onları kullanmadan yasaklanmaya ilişkin ise, mahkeme yasaklamayı hakların bir kısmına hasredebilir.
Madde 51
11 inci madde yasaklamalara uygulanmaz.
Madde 52
İstenilen Devlet, bu bölüm hükümlerine göre verilen bir kararla hükümlünün yasaklanan haklarının geri verilmesine karar verebilir.
Madde 53 – Ne bis in idem
1. Bir Avrupa Ceza yargısına konu olan kişi:
a) Beraat etmişse,
b) Hakkında bir müeyyide hükmolunup da:
i) Bu müeyyide tamamen yerine getirilmişse veya yerine getirilmekte ise,
ii) Müeyyidenin tamamı veya yerine getirilmemiş kısmı genel veya özel affa uğramışsa,
iii) Bu müeyyide zamanaşımı dolayısı ile yerine getirilemiyorsa,
c) Mahkeme suçluluğu tespit edip müeyyideyi tayin etmemişse, aynı eylemden dolayı diğer bir sözleşen Devlette kovuşturulamaz, mahkûm edilemez veya hakkındaki müeyyide yerine getirilemez.
2. Bununla beraber, sözleşen devletler, yargıya yol açan eylem bu Devletlerde kamusal nitelikte bir kişiye, bir kuruma veya bir şeye karşı işlenmişse yahut yargıya konu olan kişi bu devletlerde kamusal nitelik taşımakta ise, kendileri kovuşturma istemiş olmadıkça, «ne bis in idem» sonucunu kabul etmeğe mecbur değillerdir.
3. Ülkesinde eylem işlenen yahut kendi kanununa göre işlendiğini kabul eden Devlet de, kendisi kovuşturma istemiş olmadıkça «ne bis in idem» sonucunu kabule mecbur değildir.
Madde 54
Sözleşen diğer bir Devlette aynı eylemden yargılanan kişi aleyhine yeni bir kovuşturma yapıldığında, eski hükmün yerine getirilmesi dolayışı ile hürriyetten yoksun tutma süresi, yeniden hükmolunacak müeyyideden mahsup edilecektir.
Madde 55
Bu bölüm, yabancı memleketlerde verilen ceza yargılarının «ne bis in idem» sonucunu daha geniş ölçüde kabul eden milli kanunların uygulanmasına engel okuyacaktır.
Madde 56 – Gözönünde tutma
Sözleşen Devletler, mahkemelerinin, bir hüküm verirlerken, bir diğer suç dolayısı ile daha önce yüze karşı olarak yapılan bir muhakeme sonunda verilmiş olan Avrupa ceza yargısını gözönünde tutup kanunlarının kendi ülkelerinde verilen yargılar için öngördüğü sonuçların hepsini veya bir kısmını ona bağlayabilmelerini sağlayacak uygun tedbirleri alacaklar ve bu yargıları hangi şartlarla gözönünde tutacaklarını tayin edeceklerdir.
Madde 57
Sözleşen Devletler, yüze karşı yapılan muhakeme sonunda verilen Avrupa ceza yargılama gözönünde tutup kendi kanunlarının kendi ülkelerinde verilen yargılara bağladıkları yasaklamaların hepsini veya bir kısmını onlara bağlayabilmelerini sağlayacak uygun tedbirleri alacaklar ve bu yargıların hangi şartlarla gözönünde tutulacağını tayin edeceklerdir.
Madde 58 – Son Hükümler
1. Bu Sözleşme Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesinde temsil edilen üye Devletlerin imzalarına açık tutulacaktır. Sözleşme, onaylanacak veya kabul edilecektir. Onay veya kabul belgeleri, Avrupa Konseyi Genel Sekreterine verilecektir.
2. Sözleşme, onay veya kabul hakkındakl üçüncü belgenin verilmesinden 3 ay sonra yürürlüğe girecektir.
3. Sözleşme, daha sonra onaylıyan veya kabul eden imzalayıcı Devletler bakımından, onay veya kabul belgelerinin verilmesinden 3 ay sonra yürürlüğe girecektir.
Madde 59
1. Bu Sözleşme yürürlüğe girdikten sonra, Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi Konsey üyesi olmayan bir Devleti de Sözleşmeye katılmaya davet edebilecektir. Davet hakkındaki karar, Sözleşmeyi onaylamış olan Konsey üyelerinin oybirliği ile verilecektir.
2. Katılma, bunu belirten belgenin Avrupa Konseyi Genel Sekreterine verilmesi ile olacak ve bu tarihten 3 ay sonra hüküm ifade edecektir.
Madde 60
1. Sözleşen Devletler, imzalarken veya onay, kabul yahut katılma belgelerini verirken, bu Sözleşmenin uygulanacağı ülkeyi veya ülkeleri tayin edebileceklerdir.
2. Sözleşen Devletler, onay, kabul veya katılma belgelerini verirken veya daha sonra Avrupa Konseyi Genel Sekreterine yapacakları bir beyan ile bu Sözleşmenin uygulanmasını evvelce bildirdikleri ülkelerden başka dış münasebetlerini idare ettikleri yahut namlarına harekat etmeğe mezin bulundukları ülke veya ülkelere yakabileceklerdir.
3. Yukarıdaki fıkra gereğince yapılacak her beyan, bu beyanda gösterilen ülkeler hakkında olmak üzere bu Sözleşmenin 54 ncü maddesindeki şartlarla geri alınabilecektir.
Belgenin devamı (8 madde daha) okuyucuda yükleniyor. Madde 61 ve sonrası