5/984 Fuhuşla ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü
- Tür
- Resmi Gazete
- Atıf
- 5/984 Fuhuşla ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü (R.G. 19.04.1961/10786)
- İlgili mevzuat
- Güncel metin
Madde 1 – Komisyon ve kurullar
Fuhuşu murakabe etmek, fuhuş sebebiyle bulaşan zührevi hastalıkların yayılmasına ve bu yüzden âmme nizamının bozulmasına mânı olmak üzere biri «Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonları», diğeri «Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonlarına Yardım Kurulları» olmak üzere iki teşekkül kurulmuştur.
Madde 2 – Teşkil şartları
Bir yerde, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu kurulabilmesi için aşağıdaki şartların bulunması lâzımdır.
a) Bu Tüzükteki sağlık kayıt ve şartlarının tamamiyle uygulanmasına elverişli müeaseselere malik olmak veya bu muesseselerın teşkiline imkân bulunmak,
b) Polis teşkilâtı kurulmuş olmak,
c) Belediye teşkilâtı bulunmak.
Madde 3
Bir belediye sınırı içerisinde birden fazla kazanın bulunması halında, zührevi hastalıklarla mücadele komisyonunun her kazada kurulması mecburi olmayıp vilâyet makamının uygun göreceği şekle, göre bir veya birkaç komisyon teşkil olunabilir.
Madde 4 – Komisyonun vazifesi
Komisyonun vazifesi
a) Fuhuş yüzünden bulaşan zührevi hastalıkların yayılmasını önlemek için gereken tedbirleri almak,
b) Zührevi hastalıkların ve fuhuşun zararlarını ve yayılmasını önlemeğe dair olan kanun ve tüzüklerin gereği gibi uygulanmasını sağlamak,
c) Teşkilâtın hesaplarını denetlemek
Madde 5 – Komisyonun kısımları
Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonları, idare, sağlık ve icra işleriyle görevli olmak üzere üç kısma ayrılır.
Madde 6 – İdare kısmı
Komisyonun idare kısmı; vilâyetlerde sağlık ve sosyal yardım müdürü, en yüksek polis âmiri, belediye tarafından memur edilecek bir tabip veya diğer bir memur ve zührevi hastalıklar muayene baştabip veya tabibi ile varsa ahlâk zabıtası şefi veya memurundan teşekkül eder. Bu komisyonun toplantılarına, vilâyet sağlık ve sosyal yardım müdürü başkanlık eder.
Kazalarda bu komisyon; Hükümet veya belediye tabibi, varsa zührevi hastalıklar muayene tabibi, belediyece seçilen bir memur, mahallin en yüksek polis âmin, ve varsa ahlâk zabıtası göreviyle mükellef bir memurdan teşekkül edip Hükümet veya belediye tabibinin başkanlığı altında toplanır.
Madde 7 – Sağlık kısmı
Komisyonun sağlık kısmı; genel kadınlarla, fuhuşu sanat ve geçim vasıtası yapan 23 üncü maddedeki kadınların sağlık muayenesi ve genel evlerin sağlık teftişi ve hastalıkların tedavisi için yeteri kadar tabip, hastabakıcı, luzumu halinde kâtip ve odacıdan ibarettir.
Muayene tabipleri çok olan şehirlerde bir baştabiplik kurularak sağlık kısmının idaresi kendisine verilir.
Muayene işi az olan yerlerde Hükümet veya belediye tabipleri bu işi sıra ile yaparlar.
Sağlık kısmının görevlerinden; muayene, tedavi ve koruma işlerinin yürütülmesinden muayene memuru tabipler, baştabipler, sağlık ve sosyal yardım müdürleri müteselsilen sorumludurlar.
Madde 8 – İcra kısmı
Komisyonun icra kısmı; genel kadınlarla, fuhuşu sanat ve geçim vasıtası yapan 23 üncü maddedeki kadınların ve genel evlerin tesbit ve tescili, gizli fahişelerle gizli fuhuş yapılan yerlerin meydana çıkarılması, muayenesine lüzum görülen şahısların getirilmesi, kapanması gereken yerlerin kapatılması ve zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonları tarafından alınan kararların uygulanması ve yürütülmesi için mahallin en yüksek polis âmirinin gözetim ve sorumluluğu maltında yeteri kadar ahlâk zabıtası memuru veya sivil polisle, kâtip ve dosya memurlarından ibarettir.
Madde 9 – Komisyon toplantıları
Komisyon en az haftada bir defa başkanın davetiyle toplanır. Kararlar çoğunlukla verilir. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu tarafın oyuna itibar olunur. Kararlar, vilâyetlerde valinin, kazalarda kaymakamın onayı ile tamam olur.
Kaymakam tarafından onaylanmıyan kararlar üzerinde komisyonca ısrar edildiği takdirde, mesele valiliğe bildirilir ve valiliğin kararına uyulur.
Valiler tarafından onaylanmıyan kararlar üzerinde komisyonca İsrar edildiği takdirde, vali tarafından sebeplerinin beyanı ile keyfiyet Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına bildirilir. Bakanlığın kararı yerine getirilir.
Madde 10 – Komisyon kararları
Komisyon kararları hususi bir deftere özet olarak yazılıp her toplantı sonunda üyeler tarafından imzalanır. Kararlara vali veya kaymakam tarafından onaylandıktan sonra komisyon üyeleri, kararların kendilerini ilgilendiren kısımlarını gelecek toplantıya kadar yapmak ve yapamadıklarının sebeplerini bildirmek mecburiyetindedirler.
Madde 11 – Valinin vazifeleri
Valiler, vilâyet merkezlerinde ve kazalarda zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonunun kurulmasını ve üyelerden bazılarının ayrılmaları halinde bu Tüzüğe göre tamamlanmasını sağlamak, komisyonun muntazam toplantısını, Üyelerin devamını ve işin intizam ile yürütülmesini denetlemekle mükelleftirler.
Kaymakamlar kazalarındaki komisyonların denetlenmesinde valilerin haiz oldukları yetkiye sahiptirler.
Madde 12 – Teşkil şartları
İkinci maddeye göre, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonunun kurulmasına imkân olmıyan kaza merkezlerinde, en yakın komisyona bağlı olmak üzere, kaymakamın başkanlığında en büyük zâbıta âmirleri ve varsa resmî veya hususi tabipten ve belediyece seçilen bir zattan mürekkep (Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarına yardım kurulu) teşkil olunur.
Bu kurullar lüzumu halinde kaymakamın daveti üzerinde toplanır.
Madde 13 – Vazifeleri
Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarına yardım kurullarının vazifeleri aşağıda gösterilmiştir:
a) Bölgelerinde zührevi hastalıklara yakalanan kimseler olup olmadığını araştırmak veya bu hastalıklara yakalandığı şüphesini verenleri tesbit eylemek,
b) Genel kadın olarak tescili gerekecek veya sağlık tedbirlerine tabi tutulacak kadın, bulunup bulunmadığını soruşturmak,
c) Namuslu kimseleri fuhşa ve ahlâksızlığa tahrik ve teşvik edenleri tesbit etmek,
d) Fuhuş için gizli yer sağlıyanları tesbit etmek,
e) a, b bentlerindeki halleri en yakın zührevi hastalıklarla mücadele komisyonuna bildirmek, c ve d bentlerindeki hallerde de resmî teşebbüsatta bulunmak.
Madde 14 – Yönetmelik
7 ve 8 inci maddelerde yazılı sağlık ve icra kısımlarının ve 12 nci maddede yazılı zührevi hasatlıklar ve fuhuşla mücadele komisyonlarına yardım kurullarının görevlerini ne şekilde yapacakları Sağlık ve Sosyal Yardım ve İçişleri Bakanlıkları tarafından hazırlanacak bir yönetmelikte belirtilir.
Madde 15 – Genel kadınlar
Kendilerini başkalarının cinsi zevkine, menfaat karşılığı veya itiyadi bir surette hasretmeyi sanat edinen ve bu suretle bir çok erkeklerle münasebette bulunan kadınlara (Genel kadın) denilir.
Madde 16 – Genel evler
Genel kadınların bir arada oturarak fuhuş yaptıkları veya bu maksat için toplandıkları yerlere (Genel ev) ismi verilir.
Madde 17 – Birleşme yerleri
Fuhuş maksadiyle muhtelif kimselere kısa müddetler için açık bulundurulan kapalı yerlere (Birleşme yerleri) denilir.
Madde 18 – Tek başına fuhuş yapılan evler
Fuhşu tek başına yapan kadınların ikametgâh edinip içinde fuhuş yapmayı itiyat ettikleri yerlere (Tek başına fuhuş yapılan ev) denir.
Madde 19 – Fuhuş yerleri
Bu Tüzükte geçen (Fuhuş yerleri) tâbiri; genel ev, birleşme yerleri ve tek başına fuhuş yapılan evleri kapsar.
Madde 20 – Tesbit
Mükerreren ve bir çok erkeklerle münasebette bulunması dolayısiyle bir kadının fuhşu sanat edindiğinden şüphe edilir ve hakkında gizli ve etraflıca yapılan inceleme ile elde edilen müspet delillerle kendisinin 15 inci maddede yazılı genel Kadınlar vasıflarını haiz olduğu meydana çıkarılırsa, evvelâ bu kadını fuhşa sürükleyen sebepler komisyonca araştırılır ve kendisinin tekrar namuslu bir hayata dönmesini sağlıyacak tedbirler düşünülür. Bu tedbirlerin faide vermediği hallerde bu kadın hakkında 21 inci maddedeki şartlar varsa Genel Kadınlar hakkındaki hükümler, bu şartlar yoksa 23 üncü maddede yazılı sağlık tedbirlerine dair hükümler uygulanır.
Bir kadın hakkında bu hükümlerin uygulanması Komisyon kararına bağlıdır.
Madde 21 – Tescil şartları
Komisyonca bîr kadının genel kadın olarak tesciline karar verilebilmesi için, aşağıdaki şartların bulunması lâzımdır :
a) Fuhşu kendisine sanat edinmek veya 20 nci madde gereğince hakkında komisyonca karar verilmiş olmak,
b) 21 yaşını bitirmiş olmak,
c) Yabancı tabiiyetinde bulunmamak,
d) Tabiiyetsiz olmamak.
Madde 22 – Tescil
Genel kadın olarak tescili gerekeceği komisyon tarafından 20 nci maddeye göre yapılan inceleme ile anlaşılan kadınların her biri için ekli örneğe göre (Sicil kartonu) tertip edilip numaralanır ve bu kartona kadınların bir fotoğrafı yapıştırılıp adları, soyadları, yaşları, doğdukları, ikamet ettikleri ve fuhuş yapacakları yerler kaydolunur.
Bu kartonlar, komisyonca uygun görülen bir yerde saklanır.
Kadınların nüfus hüviyet cüzdanları da makbuz karşılığında alınarak kartona eklenir. Bu suretle kaydedilen genel kadınların ellerine sicil kartonunun numarasını gösteren, ekli örneğine uygun bir (Hüviyet muayene cüzdanı) verilir. Bu cüzdanda, sahibinin kim olduğunu gösteren bilgilerden başka, sicil kartonundakinin aynı olan bir fotoğrafı ve yılın her ayına mahsus birer sahife üzerine haftada iki defa yapılacak muayenelerin kaydına mahsus haneleri gösteren bir kısım bulunur. Bu cüzdanlar her yıl değiştirilir.
Madde 23 – Sağlık tedbirleri uygulanacak kadınlar
Fuhşu sanat ve geçim vasıtası edindikleri 20 nci maddeye göre yapılan inceleme ile anlaşılan fuhuşla melûf 18 yaşını bitirmiş ve 21 yaşını bitirmemiş kadınların her biri için lüzumu halinde komisyonca ekli örneğe göre bir (Gizli sağlık kartonu) tertip edilip numaralanır. Bu kartona kadınların fotoğrafları yapıştırılıp adları, soyadları, yaşları, doğdukları ve ikamet ettikleri yerler kaydolunur.
Madde 24 – Korunacak küçükler
Fuhşa sürüklenen veya bu tehlikeye mâruz bırakılan 18 yaşından küçük kimseler hakkında 6972 sayılı Korunmaya Muhtaç Çocuklar hakkındaki kanun hükümlerine göre gereken tedbirler alınır.
Madde 25 – Muayene
Bütün genel kadınlar, haftada iki defa, 23 üncü maddede yazılı kadınlar da on günde bir defa kendilerini resmî veya hususi bir tabibe muayene ettirmeye mecburdurlar.
Madde 26 – Resmî muayene
Resmi muayeneyi kabul etmiş olan bütün genel kadınlar zührevi hastalıklar tabibi tarafından bu gibi muayeneler için ayrılan mahalde muayene edilirler. Muayene neticesi protokol defterine kayıt edileceği gibi kadınların hüviyet muayene cüzdanlarına da işaret olunur.
23 Üncü maddedeki kadınlar komisyonca verilecek gizli listelere göre muayene edilirler. Bunlardan arzu edenlere, ekli örneğe göre (Sağlık cüzdanı) verilebilir.
Madde 27 – Hususi muayene
Genel kadınlar isterlerse 25 inci maddede yazılı muayeneyi zührevi hastalıklar mütehassısı olduğuna dair belgesi bulunan hususi bir tabibe de yaptırabilirler.
Resmi zührevi hastalıklar muayene tabibi, hususi tabibe muayene edilmesini arzu eden kadını, resmî bir tezkere ile kadının talep ve arzu eylediği tabibe gönderir. Hususi tabip de, bu Tüzükte belirtilen şartlar dairesinde kadının muayenesini üzerine aldığını ve bu muayeneleri ne kadar bir süre için yapacağını cevaben iki nüsha olarak resmî muayene tabibine bildirir. Bu yazıların biri resmî tabiplikte saklanıp, diğeri kadının hüviyet muayene cüzdanına eklenerek daima cüzdanla beraber taşınır.
Bu muayenelerin yapılmasını üzerine alan hususi tabip, evvelce bildirdiği muayene süresi bittiği zaman bunu hemen resmî muayene tabipliğine bildirmeğe mecburdur.
Hususi tabip muayeneyi yeniden üzerine almamış ise, kadının resmî muayenelere gelmesi mecburidir.
Genel kadınların muayene ve tedavilerini üzerine alan hususi tabibin, mahalli sağlık makamlarınca onaylanmış bir imzası resmî muayene dairelerinde bulundurulur.
23 üncü maddede yazılı kadınlar da yukarıdaki hükümlere göre hususi tabibe muayene olabilirler.
Madde 28
Hususi tabiplerce yapılan muayenelerin neticeleri kadının hüviyet muayene cüzdanındaki veya varsa sağlık cüzdanındaki hanelere kayıt ve imza olunur.
Madde 29
Hususi tabip, muayene altında bulundurduğu genel veya 23 üncü maddedeki kadınlardan birinde Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 129 uncu maddesinde yazılı zührevi hastalıkların her türlü şekillerini, cüzam, cerep, empetigo, entertrigo, ilerlemiş verem veya Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının fennen lüzum göreceği sair hastalıklardan birini gördüğü zaman o kadının hüviyetini, aynı gün zarfında hastalığın teşhisini havi malûmatla birlikte, yazı ile resmî muayene tabibine bildirir. Kadın zührevi hastalıklardan birine tutulmuş ise tabip kendisine, Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 109 uncu maddesinde yazılı sıhhi vesâya varakasını verecek ve tutulduğu hastalıktan iyileşmeden sanatını yapamıyacağını anlatacak ve bu Tüzük ile kanunun hükümlerini açıklayacaktır.
Madde 30
Gününde muayeneye gelmemiş olan kadını, hususi tabip aynı gün içinde ve zaman müsait değilse nihayet ertesi gün sabahleyin resmî muayene tabibine bildirmeğe mecburdur.
Madde 31
Hususi tabipler tarafından muayene altında bulundurulan genel veya 23 üncü maddede yazılı kadınları, resmî tabip çalışma saatlerinde, resmî muayene mahalline getirterek muayene edebilir.
Madde 32 – Tedavi
Gerek resmî ve gerekse hususi tabipler tarafından yapılan muayene sonucunda, Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 129 uncu maddesinde yazılı hastalıklardan birine tutulmuş olduğu anlaşılan genel kadınlar, kanunun bu maddesine göre sanatlarını yapmaktan men edilerek haklarında aşağıda yazılı işlem uygulanır :
a) Cüzzam ve ilerlemiş verem hastaları, gereken işlemin yapılması için mahallî sağlık ve sosyal yardım müdürlüğüne veya Hükümet tabipliğine bildirilir.
b) Zührevi hastalıkların her türlü şekilleriyle cerep, empetigo ve entertrigo hastalıklarına yakalanmış olanlar hastanede tedavi altına alınır.
Her iki halde de, bu kadınların sanatlarını yapmaktan men edildikleri, zührevi hastalıklarla mücadele teşkilâtının icra kısmına yazıyla bildirilir.
Zührevi bir hastalığa tutulduğu anlaşılan ve hastalığı etrafına bulaştıracağından şüphe edilen 23 üncü maddede yazılı kadınlar hakkında da bu maddenin (a) ve (b) bendleri hükümlerine göre işlem yapılır.
Madde 33 – Ayakta tedavi
32 nci madde gereğince sanatlarını yapmaktan men edilen ve mezkûr maddenin (b) bendine göre hastaneye yatırılması gereken kadınlar, hastane yoksa veya yer bulunmazsa resmi tabip tarafından ayakta tedavi edilirler.
Tedavi esnasında, fuhuş yaptığı sabit olanların veya geçmişteki ve tedavi zamanındaki durumuna göre böyle bir şey yapacağından şüphe edilenlerin behemehal uygun bir mahalde tecridi gerekir.
Madde 34 – Hastaneye sevk
Bulaşıcı devrede firengi belirtileri gösteren genel veya 23 üncü maddede yazılı kadınların, behemehal hastanede bulaşıcı devre geçinceye kadar yatırılarak tedavisi gerekir. Bunun için icabında ve zaruret hallerinde zührevi hastalığa yakalanmış olanlardan bulaşma tehlikesi en az olanlar çıkarılarak 33 üncü madde gereğince ayakta tedavi altına alınır ve bu suretle bulaşıcı devre belirtileri gösteren hastaya yer sağlanır. Belsoğukluğu, yumuşak şankr, ve trikomonasls vajinaliz olanlar bulaşma tehlikesi geçinceye kadar tedavi olunurlar.
Madde 35 – Sanatın tekrar yapılması
32 nci maddenin (b) bendinde yazılı genel kadınlar iyi olduktan sonra sanatlarını yapabilirler. Firenglli olan genel kadınların sanatlarını yapabilmeleri için en az bir tedavi devresi geçirmiş olmaları ve kanlarında serelojik reaksiyonun menfi çıkması ve hiç bir klinik belirti görülmemesi lâzımdır.
Lâboratuvar bulunmayan mahallerde kadınların serumu alınır ve en yakın resmî lâboratuvarlardan birine gönderilerek tahlil ettirilir.
Madde 36 – Tedavi mükellefiyetleri
Genel kadınlardan, kanlarında daima ve her türlü tedaviye rağmen, müsbet serolojik reaksiyon bulunan veya tedavi devresine nazaran dinlenme süresinin sonunda veya tedavi esnasında, tedaviye gelmemekte ısrar edenler ve 32 nci maddenin (a) bendinde gösterilenler fuhuş yapmaktan kesin olarak men olunurlar. Bunlardan firengili kadınların kayıtları Hükümet tabıblıklerine ve varsa firengi mücadele teşkilâtına devrolunarak tedavileri sağlanır.
Ancak Firengi Yönetmeliğinde yazılı bütün klâsik tedavileri görmüş olmasına ve herhangi klinik bir belirti göstermemesine rağmen Vasserman ve Flokülasyon reaksiyonları müsbet gelmekte ısrar eden hallerde, reaksiyonun kesin surette firengiye bağlı olup olmadığını anlamak için bu gibilerin kanlarında bir de T. P. İ. reaksiyonu yaptırılır. Bunun sonucu müsbet gelmekte ısrar eden Vasserman ve Flokülasyon reaksiyonlarının gerçek hüviyetlerini tâyin edeceği cihetle, hasta hakkındaki son hüküm ve karar, T. P.İ. reaksiyonuna göre verilir.
Madde 37
35 inci maddede yazılı frengili kadınlardan klinik belirtileli geçmiş olanların muntazam ve mütaakıp tedavilerinin yapılması için bunların hastaneye veya dispanserlerden birine devamı behemehal sağlanır.
Madde 38
Muayene sonucunda hastalıklı çıkıp da kendilerini hususi surette tedavi ettirmek isteyen genel kadınlarla 23 üncü maddedeki kadınlardan tedaviye muntazaman geleceğine ve iyileşinceye kadar fuhuş yapmıyacağına itimat edilenlerin, istekleri yerine getirilir.
Madde 39
Hususi surette tedavi isteyen kadınlar arzu ettiği tabibin ismini bildirdikten sonra keyfiyet kadının hüviyet muayene cüzdanına (23 üncü maddede yazılı kadınlar için varsa sağlık cüzdanına) işaret edilir ve resmi yazı ile tabibe gönderilir. Hususi tabip buna yazı ile cevap vererek, gönderilen hastanın Tüzük hükümlerine göre tedavisini üzerine aldığını bildirir. Bu yazı kadının kartonunda saklanır.
Tedaviyi üzerine alan tabibin 27 nci maddede yazılı ihtisas şartlarını haiz olması ve imzasının sağlık makamları tarafından onaylanmış bulunması mecburidir.
Madde 40
Hususi surette tedavi altına alındığı halde bu tedaviyi iyileşmeden bırakan veya muntazam gelmeyen genel kadınları, tedavi tabibleri derhal resmî muayene tabibine bildireceklerdir. Tedavi bittiği zaman tabip, hastanın hüviyet muayene cüzdanına (23 üncü maddede yazılı kadınlar için varsa sağlık cüzdanına) işaret ederek keyfiyeti yine bir yazı ile muayene tabibine bildirecektir.
Resmî muayene tabibleri, hususi tabibler tarafından tedavisi ikmal edilen hastaları çalışma saatlerinde, resmî muayene mahalline getirterek muayene ve tedavi sonucunu kontrol ederler.
Madde 41
Bir şehir veya kasabada bu Tüzüğün 27 ve 38 inci maddeleri hükümlerinin uygulanıp uygulanmıyacağı, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu tarafından kararlaştırılır.
Madde 42 – Hususi tabiblerin mükellefiyeti
Hususi tabip tarafından tedavi edildiği esnada fuhuş yaptığı sabit olan kadınlar hakkında 34 üncü madde gereğince işlem yapılarak bunların behemehal tecridi sağlanır.
Madde 43
Bu Tüzükte yazılı mecburiyetlere uymayan veya aykırı hareket eden, hususi tabiblerin, bir daha genel kadınlarla 23 üncü maddedeki kadınları muayene ve tedavi etmelerine müsaade edilmez.
Genel kadınlarla 23 üncü maddedeki kadınların uymağa mecbur olduğu hükümler:
Madde 44
Resmi veya hususi tabibler tarafından muayeneye tabi tutulan veya tedavi altında bulunan bütün genel kadınlarla 23 üncü maddede yazılı kadınlar söylenen günler ve saatlerde muayeneye kendiliklerinden gelmeğe mecburdurlar.
Muayene ve tedavi günlerinde gelmeyen veya 27 ve 38 inci maddeler gereğince verilen müsaadeden faydalanırken, günlerinde muayene ve tedaviye gelmedikleri hususi tabibi tarafından bildirilen kadınlar zorla getirtilerek resmi tabip tarafından muayene veyahut 33 üncü madde gereğince cebri tedaviye ve tecride tabi tutulurlar.
Mükerrer defalar zorla getirtilmesine lüzum görülen kadınlar, mevcut genel evlerden birine bağlanırlar.
Madde 45
Genel kadınlar, zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonunun icra kısmına bağlı memurlarına istek üzerine, hüviyet muayene cüzdanlarını göstermeğe mecburdurlar. Memurlar bu cüzdanları icabında gözden geçirmek ve sahibinin muntazaman muayeneye gidip gitmemiş olduğunu incelemekle mükelleftirler.
Gününde muayenelerini yaptırmamış olan genel kadınlarla hüviyet muayene cüzdanlarını yanlarında taşımayanlar derhal tabibe muayeneye gönderilir ve o zamana kadar tecrit ve sanatını yapmaktan men edilir. Bunlardan hasla çıkanlar hakkında bu Tüzüğün mahsus maddeleri gereğince İşlem yapılır.
Madde 46 – Bağlık şartları ve bölge
Genel evlerin açılabilmesi için:
a) Polis teşkilâtı olmak,
b) Hükümet veya belediye tabibi bulunmak,
c) Bu Tüzüğün sağlık kayıt ve şartlarına ait hükümlerini uygulayacak vasıtalara malik olmak veya bu hükümlerin uygulanmasını mümkün kılacak müesseselerin kurulmasını sağlamak,
şarttır.
Madde 47
Zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu tarafından vilâyet veya kaza merkezlerinin hangi mahalle veya sokaklarında genel evler açılabileceği ilgililerin müracaatı üzerine tesbit olunur. Bu mahaller, umumi addelerden görünecek yerlerde veya bu gibi caddelere pek yakın olmayacaklardır. Tesbit edilen bölgenin dışında genel ev açılamaz.
Madde 48
Genel evler; genel kadınların muayene ve tedavi edildiği müesseseler müstesna olmak üzere, resmi daire ve müesseseler, ibadet ve eğitim yerleri, spor sahaları, genel toplanma, eğlence ve bayram yerleri yakınında ve bu yerlerden görülebilecek bir mesafede ve Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 178 inci maddesinde yazılı yerler dahilinde veya yakınında olamaz.
Madde 49 – Müracaat usulü ve inceleme
Cenel ev olmayan yerlerde böyle bir ev açmak için müracaat edildiği takdirde, o yerde fuhuşla melûf kadınlar olup olmadığı incelenir. Bu gibi kadınların bulunması halinde, bu Tüzükte yazılı kayıt ve şartlara uyulmak ve açılacak genel evde sanatlarını yapacak olanlar o yerin fuhuşla melûf olan kadınlardan ibaret bulunmak ve kendilerinin böyle bir evde sanatlarını yapmaları için rızaları alınmış olmak şartiyle, müracaat sahibinin isteği bu Tüzük hükümlerine göre muamele yapılmak suretiyle yerine getirilir.
Madde 50
Genel ev açmak isteyenler evvelâ bir dilekçe ile mahallin en büyük mülkiye âmirine müracaat edecekler ve bu dilekçede Tüzük hükümlerine tamamen uyacaklarını, gerek bu hükümlere, gerekse zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu tarafından alınacak karar ve tedbirlere aykırı hareket etmiyeceklerini kabul ve taahhüt eyleyeceklerdir.
Dilekçe sahibi ve varsa ortaklan; adlariyle soyadlarını, doğdukları ve oturdukları yeri ve yaşlarını belirterek dilekçeyi imza edeceklerdir.
Madde 51
50 nci maddede yazılı dilekçeye aşağıdaki belgeler eklenir ve dilekçede bu belgelerin nelerden ibaret olduğu belirtilir. Belgeler de ayrıca dilekçeyi verenler tarafından imzalanır.
a) Binanın her katının plânını gösteren bir kroki ve binanın bulunduğu mahalle ve sokak ismiyle kapı numarasını ve malsahibinin kimliğini bildiren beyanname,
b) Dilekçeyi verenlerin 9x12 boyunda ve arkasında imzaları bulunan ikişer fotoğrafları,
c) Hizmetçi, kapıcı ve benzeri müstahdemlerin adı ve soyadı ile doğdukları ve oturdukları yer ve yaşları hakkında bilgi ve arkalarında adlariyle soyadları yazılı ikişer fotoğrafları,
d) Açılacak evde sanatlarını yapacak genel kadınların adı ve soyadı, doğdukları ve oturdukları yer ve yaşları halikındaki bilgileri ve ellerindeki hüviyet muayene cüzdanlarının numarasını gösteren bir liste ve her birinin, arkasında ad ve soyadları yazılı birer fotoğrafı,
e) İçinde fuhuş yapılacak olan evin sahiplerinden, Tüzükte yazılı hükümler dolayisiyle doğacak kapatma neticesine itiraz etmiyeceğine dair alınacak bir taahhütname,
f) Genel ev açmak isteyen evli kadınların kocalarının rıza ve muvafakatları olduğuna dair noterlikçe onaylı belge.
Madde 52
Dilekçeyi alan makam bunları ekleriyle birlikte zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonuna gönderir. Komisyonca görevlendirilecek sağlık ve icra kısmı memurlarından müteşekkil bir heyet dilekçede ismi geçen kimseler hakkında gereken incelemeyi süratle yapıp genel ev olacak binayı gördükten sonra inceleme ve görgü sonuçlarını komisyona bir raporla bildirir. Genel ev olacak yerin ve bu evi açmak isteyenin ve burada sanatını yapacak kadınların durumları Tüzük hükümlerine uygun ise, dilekçe sahibinin isteği komisyonca kabul edildikten ve en büyük mülkiye amirince onaylandıktan sonra bu yerin açılmasına polisçe müsaade olunur.
Madde 53 – Telefon
Telefon tesisatı bulunan yerlerdeki genel evlerde daima konuşmaya hazır şekilde telefon bulundurulması mecburidir.
Madde 54 – Genel ev açamıyacak olanlar
Aşağıda yazılı şahısların doğrudan doğruya veya başkalariyle genel ev açmalarına müsaade edilmez:
a) 35 yaşını bitirmemiş olanlar,
b) Mahcurlar,
c) Ağır hapis veya altı aydan aşağı olmamak üzere hapis cezasına mahkûm edilerek cezasının tamamen infazından veya af, yahut zamanaşımı ile düştüğü tarihten itibaren beş sene geçmemiş olanlar,
d) Yabancı tabiiyette veya tabııyetsiz olanlar.
Madde 55 – Genel ev işletenlerin mükellefiyeti
Genel ev sahipleri yanlarında çalışanlardan her ne tarzda olursa olsun, hasta olanları hemen muayene tabibine bildirmekle mükelleftirler.
Tabip, muayeneye gelemiyecek derecede hasta olanların yanlarına giderek muayenesini yapar ve 20 .uncu maddede yazılı hastalıklardan başka bir hastalığı olup da bulunduğu yerde tedavisi mümkün olmayanların veya etrafı için bulaşma tehlikesi gösterenlerin hastanelerden birine kaldırılması için gereken teşebbüsleri yapar.
Madde 56
Genel ev sahipleri; yanlarında çalışanlardan her ne tarzda olursa olsun :
a) Genel kadınlardan gününde muayeneye gitmiyenler göndermeğe,
b) Başka eve çıkan, evinden ayrılan veya yeniden alınan, genel kadınlarla hizmetçilerin,
c) Hasta olanlarla gününde muayeneye gitmeyen kadınların,
Kimliklerini 24 saat zarfında polise bildirmeğe mecburdurlar.
Madde 57
Genel ev sahiplerinin, her ne suretle olursa olsun hasta bir kadının ziyaretçi ile cinsî münasebette bulunmasına müsaade etmeleri veya kadını zorlamaları, yanlarında çalışan genel kadınlara fena muamele yapmaları yasaktır.
Madde 58
Genel ev sahipleri, evin müşterek salonu ile kadınlara tahsis edilen odaların, yatakların ve diğer eşyaların temizliklerini sağlamakla mükelleftirler.
Madde 59
Genel ev sahipleri, yanlarında çalışan genel kadınların her biri için bir oda ayırırlar. Evlerinde komisyonca, birleşmeye ayrılan ve ruhsat tezkerelerinde yazılı bulunan oda sayısından fazla genel kadın bulundurulması komisyon kararına bağlıdır.
Madde 60
Genel ev sahiplerinin bizzat veya yanlarında çalışan genel kadınlar veyahut müstahdemler vasıtasiyle müşteri celbine çalışmaları yasaktır.
Belgenin devamı (66 madde daha) okuyucuda yükleniyor. Madde 61 ve sonrası