4489 Yabancı Memleketlere Gönderilecek Memurlar Hakkında Kanun
- Tür
- Resmi Gazete
- Atıf
- 4489 Yabancı Memleketlere Gönderilecek Memurlar Hakkında Kanun (R.G. 20.09.1943/5512)
Madde 1
Umumi veya mülhak bütçe ile idare edilen dairelere ive vilâyet hususi idareleri teşkilâtına mensup memurlardan:
a) Yabancı bir memlekette; ilgili vekilliğin muvafakati ve İcra Vekilleri Heyetinin tasvibiyle vazife alanlara;
b) Mesleğine ait tahsilini bitirmiş ve ilgili hizmetlerde en az iki yıl başarı ile çalışmış olanlardan bilgi, görgü ve ihtisaslarını arttırmak üzere yabancı memleketlere yollanmaları ilgili Tekilliklerce uygun görüleceklere;
Aylıkları ödenmek veya kesilmek suretile beş yıla kadar izin verilebilir.
(a) fıkrası gereğince verilecek izinlerin müddetleri icabında İcra Vekilleri Heyeti kararile uzatılabilir.
Madde 2
Birinci madde uyarınca kendilerine izin verilmiş olanların:
a) Memuriyetleri ile buna ait her türlü hak ve mükellefiyetler baki kalır. Aylıksız gidenlerden başarı ile dönenlerin de izinli oldukları müddet terfi ve tekaütlüklerinde fiili hizmet olarak hesaba katılacağı gibi bunlardan izinli oldukları sırada terfi hakkını kazananlar da terfi ettirilebilirler.
b) Aylıklarının verilmesine devam edileceklerin bu istihkakları mensup oldukları dairelerin bütçelerinden ödenir.
Bu kanun uyarınca izin verilen memurların izinli oldukları müddet esnasında ne suretle terfie hak kazanmış sayılacakları ve disiplin bakımından tabi tutulacakları esaslarla haklarında tatbik olunacak cezaların nasıl verileceği bağlı oldukları vekilliklerce tayin edilir.
Madde 3
Bu kanunun birinci maddesinin (b) fıkrasına göre gönderilecek olanlara yalnız yolda geçen zamana ve bir defaya mahsus olmak üzere umumi hükümlere göre ve muvakkat memuriyetle gönderilenler misillü harcırah verilebileceği gibi ilim ve ihtisaslarını arttırmaları veya stajlarını yapmaları için lüzumlu masraflar ve aylıkları verilmek suretile gönderileceklerden aylıkları tutarı bulundukları mahalle ait talebe tahsisatından az olanlara aradaki fark ilgili vekillikler bütçesindeki talebe tahsisatından verilir.
Madde 4
Birinci maddenin (b) fıkrası gereğince gönderilenlerden aylıklarının ödenmesine devam olunanlar izinli geçirdikleri müddetin iki katı, aylık almıyanlar da izinli geçirdikleri müddet kadar mensup oldukları dairelere karşı mecburi hizmetle mükelleftirler. Bunlardan daha önce mecburi hizmeti olup da tamamlamamış bulunanların eski mükellefiyetleri de yenisine eklenir.
Madde 5
Bu kanun gereğince izin verilenlerden izin müddetleri bitenler hakkında iznin bittiği tarihten itibaren 1108 sayılı Maaş Kanununun memuriyetleri tahvil edilmiş olanlar hakkındaki hükümleri tatbik olunur. Ancak sözü geçen kanunun ikinci maddesine 1559 sayılı kanunla eklenmiş olan fıkra hükmünün gidiş ve geliş yol parası verilmiyecek olanlara şumulü yoktur.
Madde 6
Birinci maddenin (b) fıkrasında yazılı olanlardan beşinci madde hükmü dairesinde vaktinde işlerinin başına dönmemelerinden dolayı istifa etmiş sayılanlarla izinli bulundukları müddet içinde ceza yoliyle memurluktan çıkarılanlardan:
a. Aylık almış olanlar izin müddetleri içinde maaş, ücret, yol masrafı, bilim ve ihtisas arttırma masrafı olarak aldıkları para tutarının iki katını ödemeğe mecburdurlar.
b. İzinli bulundukları müddet içinde aylık almamış olanlar ise izinlerinin başladığı tarihten itibaren istifa etmiş sayılırlar.
İşbu maddenin (a) fıkrası hükmüne dahil olanlardan memlekette işlerine başladıktan sonra mecburi hizmetlerini bitirmeden vazifeden ayrılanlarla ceza yoliyle memurluktan çıkarılanlar hakkında da aynı fıkra hükmü tatbik olunur.
Mensup olduğu dairede mecburi hizmetini bitirmeden ayrılanlar gerekli tazminatı ödemedikçe veya dairesinin müsaadesi olmadıkça başka dairelerde vazife alamazlar. Buna riayet etmiyenlere ödemeğe mecbur oldukları tazminatın tutarı kadar ayrıca ağır para cezası hükmolunur. Bunları ilgili dairenin resmî tebliğine rağmen bilerek vazifeye tayin edenler de aynı miktarda ağır para cezasına mahkûm edilirler.
Mecburi hizmetini tamamlamadan Devlet teşkilâtı dışında bulunan her hangi bir hususi müessesede iş almak isteyenlerin tazminatlarını ödediklerine dair bir vesika göstermeleri şarttır. Bu şekilde vesika göstermiyen mecburi hizmete tabi memurları ilgili dairenin resmî tebliğine rağmen bilerek kullanan şahıslar bu tazminatı üzerlerine almış sayılırlar.
Madde 7
Bu, kanun hükümleri dahilinde yabancı memleketlere yollanacakların seçilmeleri ve yollanma tarzları o memleketlerdeki yaşama
ve çalışmalarının ne yolda takip ve kontrol edileceği ve ne gibi hallerde geri çağırılacakları hususları Maarif Vekilliği tarafından hazırlanacak bir nizamname ile tesbit olunur.
Madde 8
1700 sayılı kanunun 15 inci ve 3201 sayılı kanunun 34 üncü maddeleri ile 3296 sayılı kanuni yürürlükten kaldırılmıştır.
Muvakkat madde 1
Bu kanunun neşrinden önce bir öğretim veya ihtisas vazifesi almak üzere İcra Vekilleri Heyeti karariyle yabancı bir memlekete gönderilmiş olanlardan esas vazifeleri üzerlerinde bırakılanlara verilen aylıklar taallûk ettikleri tertiplerden mahsup olunur.
Madde 9
Bu kanun neşri tarihinden mer’idir.
Madde 10
Bu kanunun hükümlerini icraya İcra Vekilleri Heyeti memurdur.