4156 Millî Korunma Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun
- Tür
- Resmi Gazete
- Atıf
- 4156 Millî Korunma Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun (R.G. 23.12.1941/4991)
- İlgili mevzuat
- Güncel metin
Madde 1
Millî Korunma Kanununun 14, 55 ve 65 inci maddeleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:
1- Hükûmet, halkın ve Millî Müdafaanın ihtiyacı olan her nevi madde ve yardımcı malzemeyi, değer fiatının tediyesi mukabilinde el koyarak almağa ve maksada göre tevzie ve satmağa ve ihtiyacı olanlara kârsız vermeğe salâhiyetlidir.
2- Birinci fıkrada yazılı maddelerin ve yardımcı malzemenin el koyma kararından evvel satılmış bulunmaları dolayısile veya her hangi bir sebeple bulundukları yerlerden başka mahallere müsaade alınmaksızın nakledilmeleri memnu olup bulundukları yerlerde sahipleri veya zilyedleri tarafından Hükûmet emrine teslim olunmaları mecburidir.
3- Hükûmet, hakikî ve hükmî şahıslardan ellerinde bulunan her nevi madde ve yardımcı malzemenin nevi, mikdar ve vasıflarının bildirilmesini ve bunlar hakkında lüzumlu görülecek diğer bütün malûmatın verilmesini isteyebilir. Bu malûmatın alâkalılar tarafından doğru ve tam olarak Hükûmetçe tayin edilmiş olan müddet içinde verilmesi mecburidir. Bu beyannameler damga resminden muaftır.
4- Hükûmetçe veya salâhiyetli kılınan makam ve müesseselerce hakikî ve hükmî şahıslara tevzi olunan, satılan ve ihtiyacı olanlara kârsız verilen maddelerin ve yardımcı malzemenin bunlar tarafından kullanılması ve hangi ihtiyaç için kullanılması Hükûmetçe tesbit edilmişse ancak o ihtiyaca hasredilmesi mecburidir. Alâkalı vekâletin yazılı muvafakati alınmaksızın bu maddelerin ve yardımcı malzemenin satılması ve rehnedilmesi ve her hangi bir surette başkasına devredilmesi ve muvakkat veya daimî olarak bir başkasına verilmesi yasaktır.
5- Hükûmet tarafından tevzi edilen veya ettirilen veya satılan veyahut kârsız olarak verilen maddelerin ve yardımcı malzemenin nerede ve ne suretle kullanılacağını veya sarfedildiğini gösteren kayıdların tutulması ve tevsik edilmesi mecburî kılınabilir.
6- Yukarıdaki fıkralara tevfikan Hükûmet tarafından tevzi edilen, satılan ve ihtiyacı olanlara kârsız verilen her türlü madde ve yardımcı malzemenin tahsis edildiği işlerde kullanılmaması halinde alâkalıların keyfiyeti mahallin en büyük mülkiye memuruna bildirmeleri mecburidir. Bu maddelerin ve yardımcı malzemenin tahsis edildiği işlerde kullanılmadığı gerek alâkalıların bildirmesi ve gerek sair surette öğrenilmesi halinde mezkûr maddelerin ve yardımcı malzemenin mahallin en büyük mülkiye memurunun yazılı emrile ve kendisinin evvelce verdiği bedeli geçmemek üzere değer pahası verilmek şartile Hükûmet emrine geri alınması yoluna gidilebilir.
1- Millî Korunma Kanunu hükümlerine göre el konulan maddeyi ve yardımcı malzemeyi teslimden imtina edenler veya saklayanlar veya kaçıranlar veya saklamağa veyahut kaçırmağa teşebbüs edenler ve bu fiillere bilerek yardım edenler veya bu fiilleri yaptıranlar hakkında 250 liradan 10 000 liraya kadar ağır para cezasile birlikte üç aydan bir seneye kadar hapis cezası tatbik olunmakla beraber suça mevzu teşkil eden malın ve ayni cinsten mevcut bakiyeleri tamamının müsaderesine de hükmolunur. Eğer bu madde ve yardımcı malzeme 65 inci maddeye göre arama neticesinde alınmış ise müsadere hükmü bunların emaneten yatırılan bedelleri hakkında tatbik olunur. 14 üncü maddenin 4 üncü fıkrasına muhalefet edenler hakkında da yukarıda yazılı hükümler tatbik olunur. Şu kadar ki müstahsilin nezdinde arama neticesinde çıkarılan madde, toprak mahsulü olduğu takdirde bu mahsul, Hükûmetçe tesbit edilen bedel ödenerek alınır. Ancak mahsul sahibi bu bedelin dörtte birini geçmemek üzere ağır para cezasile cezalandırılır.
2- 14 üncü maddenin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları hükümlerine riayet etmeyenler ile 21 inci maddeye tevfikan istihlâki men veya tahdid edilen maddeleri bu memnuiyet veya tahdit hilâfına olarak imal eden veya ticaret kastile satanlar hakkında 25 liradan 250 liraya kadar ağır para cezası hükmolunur.
3- 14 üncü maddenin 6 ncı fıkrasile 37 nci madde hükümlerine riayet etmeyenlerden on liradan 100 liraya kadar hafif para cezası alınır.
1- Bu kanunun tatbikını temin için vali ve kaymakamlar veya bunların yazılı emrile vazifelendirilen memurlar ev, mağaza, ticarethane, depo, dükkân, ambar, samanlık vesair her türlü mal konulabilen yerlerde arama yapabilirler.
2- Arama sırasında mahallî zabıta âmir veya memurunun ayrıca huzuru şarttır. Arama sırasında aranılacak yerin ve malın sahibi veya zilyetleri ve bunlar bulunmazlarsa sırasile mümessilleri veya hısımlarından veya kendisile sakin olanlardan veyahut komşularından mümeyyiz biri hazır bulundurulur.
3- Köylerde yapılan aramalarda muhtar ile ihtiyar heyetinden biri ve muhtar bulunmadığı zaman ihtiyar heyetinden biri ile komşularından biri ve ihtiyar heyetinden kimse bulunmadığı zaman komşularından iki kişi hazır bulundurulur.
4- Gecikmesinde zarar görülen fevkalâde haller müstesna olmak üzere mesken veya sair binalarda gece arama yapılamaz.
5- Her arama neticesinde kanun hükümlerine muhalif olarak saklanmış veya saklanmak istenilmiş mallar zuhur ederse bu mallar alınarak Hükûmetin evvelce tesbit etmiş olduğu mahallere sevk ve teslim edilir ve değer bedelleri emaneten Türkiye Cümhuriyeti Ziraat Bankası şubelerine ve bulunmıyan yerlerde malsandıklarına yatırılır. Bu suretle malları alınan hükmî ve hakikî şahıslar aleyhine Millî Korunma Kanununa tevfikan ayrıca cezaî takibat yapılır.
6- Arama neticesinde kanun hükümlerine muhalif olarak saklanmış veya saklanmak istenilmiş mallar zuhur etsin etmesin, hazır bulunanların ayrı, ayrı imzalarını ihtiva eden iki nüsha zabıt varakası derhal mahallinde tutulur. Eğer kanun hükümlerine muhalif olarak saklanmış veya saklanmak istenilmiş mallar zuhur etmişse bunların miktarı ve müfredatı ve o günkü hal ve vasıfları zabıt varakasında ayrı ayrı gösterilir. Arama neticesinde tutulan bu zabıt varakasının bir nüshası derhal mal sahiplerine veya zilyedlerine ve mal zuhur etmemişse aranılan yerin sahibine veya zilyedine verilir.
Madde 2
Bu kanun neşri tarihinden muteberdir.
Madde 3
Bu kanun hükümlerini tatbika İcra Vekilleri Heyeti memurdur.