KolayuyumGiriş yap

2008/13236 Türkiye Cumhuriyeti Tarafından Tek Taraflı Olarak Tanınan Tercihli Rejim Uygulamalarından Yararlanacak Eşyanın Menşeinin Tespitine İlişkin Karar

Tür
Resmi Gazete
Atıf
2008/13236 Türkiye Cumhuriyeti Tarafından Tek Taraflı Olarak Tanınan Tercihli Rejim Uygulamalarından Yararlanacak Eşyanın Menşeinin Tespitine İlişkin Karar (R.G. 01.03.2008/26803)
İlgili mevzuat
Güncel metin

Madde 1 – Amaç

(1) Bu Karar, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 22 nci maddesinin (b) bendi uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti tarafından belirli ülkelere tek taraflı olarak tanınan tercihli rejimden yararlanacak eşyanın menşeinin tespitine dair usul ve esasları düzenler.

Madde 2 – Kapsam

(1) Bu Karar, Türkiye Cumhuriyeti tarafından tek taraflı olarak tercihli rejim tanınan Kosova menşeli eşyanın Türkiye Cumhuriyeti’ne ithalinde uygulanır.

Madde 3 – Tanımlar

(1) Bu Kararın uygulanmasında;

a) Eşya: Hem madde hem de ürünü,

b) Fabrika çıkış fiyatı: Ürün için, nihai işçilik veya işlemin gerçekleştirilmesini üstlenen imalatçıya fabrika çıkışı itibarıyla ödenen, kullanılan bütün madde kıymetlerinin dahil edilmiş olduğu, elde edilmiş ürünün ihracı halinde geri ödenmiş veya ödenecek olan yurtiçi vergilerin tenziliyle bulunan fiyatı,

c) Fasıllar ve Pozisyonlar: Bu Kararda "Armonize Sistem" veya "AS" olarak geçen Armonize Mal Tanım ve Kodlama Sistemi'ni oluşturan nomanklatürde kullanılan fasıllar ve pozisyonları (dört haneli kodlar),

ç) Gümrük kıymeti: 1994 Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşması'nın VII. Maddesinin Uygulanmasına İlişkin Anlaşma'ya (Dünya Ticaret Örgütü Gümrük Kıymeti Anlaşması) göre tespit edilen kıymeti,

d) İmalat: Montaj veya özel işlemler de dahil olmak üzere her türlü işçilik veya işleme tabi tutmayı,

e) Madde: Ürünün imalatında kullanılan herhangi bir girdi, hammadde, parça veya aksam ve benzerini,

f) Maddelerin kıymeti: Kullanılan menşeli olmayan maddelerin ithalatı esnasındaki gümrük kıymeti veya bunun bilinmemesi veya tespit edilememesi halinde, Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede maddeler için ödendiği tespit edilebilen ilk fiyatı,

g) Menşe İspat Belgesi: EUR.1 Dolaşım Sertifikası veya fatura beyanını,

ğ) Müsteşarlık: Gümrük Müsteşarlığını,

h) Sevkiyat: Ya bir ihracatçıdan bir alıcıya aynı anda gönderilen ya da ihracatçıdan alıcıya sevkinde tek bir sevk evrakı kapsamında yer alan veya böyle bir evrakın olmaması halinde tek bir fatura kapsamına giren ürünleri,

ı) Sınıflandırma: Belirli bir pozisyonda maddelerin veya ürünlerin sınıflandırılmasını,

i) Ülkeler: Karasularını da içerecek şekilde ülkeleri,

j) Ürün: Bilahare başka bir imalatta kullanılması söz konusu olsa bile imal edilmiş ürünü,

ifade eder.

Madde 4 – Menşe kuralı

(1) Bu Kararın uygulanmasında, aşağıda belirtilen ürünler Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke menşeli kabul edilir:

a) 6 ncı maddede belirtildiği şekilde, tamamen Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede elde edilen ürünler,

b) 7 nci maddede belirtildiği şekilde, Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede yeterli işçilik veya işleme tabi tutulmuş olmaları kaydıyla, tamamen elde edilmemiş maddeler ihtiva edecek şekilde Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede elde edilmiş ürünler.

Madde 5 – İki taraflı kümülasyon

(1) Bu Karar kapsamında, Türkiye Cumhuriyeti menşeli maddeler, tercihli rejim tanınan ülkede elde edilen bir ürün içine dahil edildikleri takdirde, söz konusu maddelerin 8 inci maddede belirtilenlerin ötesinde bir işçilik veya işlemden geçmiş olmaları koşuluyla tercihli rejim tanınan ülke menşeli kabul edilirler.

(2) Birinci fıkra kapsamında, tercihli rejim tanınan ülkede elde edilen bir ürün içine dahil edilen Türkiye Cumhuriyeti menşeli maddelerin yeterli işçilik veya işlemden geçmiş olmaları gerekmez.

Madde 6 – Tamamen elde edilmiş ürünler

(1) Bu Kararın uygulanmasında aşağıda belirtilen ürünlerin, tamamen Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede elde edilmiş oldukları kabul edilir:

a) Kendi topraklarından veya deniz yataklarından çıkarılan mineral ürünler,

b) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede hasat edilen bitkisel ürünler,

c) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede doğmuş ve yetiştirilmiş canlı hayvanlar,

ç) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede yetiştirilmiş canlı hayvanlardan elde edilen ürünler,

d) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede avcılık veya balıkçılıkla elde edilen ürünler,

e) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke karasuları dışında kendi gemileri tarafından denizden elde edilen balıkçılık ürünleri ve diğer ürünler,

f) Münhasıran (e) bendinde atıfta bulunulan ürünlerden, kendi fabrika gemilerinin bordasında üretilen ürünler,

g) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede toplanmış, yalnızca hammaddelerin geri kazanılabilmesine müsait kullanılmış maddeler,

ğ) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede yapılan imalat işlemleri sonucu ortaya çıkan atık ve hurdalar,

h) Kendi karasuları dışındaki deniz toprağı veya deniz toprağı altı ile ilgili münhasır işletme haklarına sahip olmaları kaydıyla deniz toprağı veya deniz toprağı altından çıkarılan ürünler,

ı) Münhasıran (a) ila (h) bentlerindeki ürünlerden üretilmiş eşya.

(2) Birinci fıkranın (e) ve (f) bentlerinde geçen ‘kendi gemileri’ ve ‘kendi fabrika gemileri’ tabirleri sadece:

a) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede kayıtlı veya tescilli,

b) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke bayrağı altında seyreden,

c) En az % 50’sine Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke vatandaşları tarafından sahip olunan veya idare merkezinin Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede bulunduğu, müdür veya müdürlerinin, Yönetim veya Denetleme Kurulu Başkanı ve bu kurullar üyelerinin çoğunluğunun Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke vatandaşı olduğu ve ilaveten ortaklık veya limited şirket durumunda sermayesinin en az yarısının Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke veya bunların kamu kuruluşları veya vatandaşlarına ait olduğu bir şirket tarafından sahip olunan,

ç) Yönetici ve yetkilileri Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke vatandaşı olan ve

d) Mürettebatının en az % 75'i Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke vatandaşı olan,

gemiler ve fabrika gemileri için kullanılır.

(3) Avlanmış balığın işçilik veya işleme tabi tutulduğu fabrika gemileri de dahil olmak üzere açık denizlerde faaliyet gösteren gemiler, ikinci fıkrada sayılan koşulların sağlanmış olması kaydıyla, Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke toprağının parçası olarak kabul edilir.

Madde 7 – Yeterli işçilik veya işlem görmüş ürünler

(1) 4 üncü maddenin uygulanması bakımından, Türkiye Cumhuriyeti’nde veya tercihli rejim tanınan ülkede tamamen elde edilmemiş ürünler, EK-II'deki listede belirtilen şartları yerine getirmeleri halinde yeterli işçilik veya işlem görmüş olarak kabul edilirler. EK-II'deki listede belirtilen şartlar, bu Karar kapsamı tüm ürünler için, bu ürünlerin imalatında kullanılan menşeli olmayan maddeler üzerinde yapılması gerekli işçilik ve işlemleri göstermekte olup, sadece bu maddelerle ilişkili olarak uygulanır. Eğer söz konusu listede o ürün için belirtilen şartları yerine getirerek menşe statüsü kazanmış bir ürün, başka bir ürünün imalatında kullanılırsa, bileşiminde yer aldığı ürüne tatbiki mümkün şartlar kendisine uygulanmaz ve bu malların imalatında kullanılmış olabilecek menşeli olmayan ürünler dikkate alınmaz.

(2) Birinci fıkra hükümlerine istisna olarak, EK-II’deki listede belirtilen şartlar uyarınca bir ürünün imalatında kullanılmaması gereken menşeli olmayan maddeler, ancak;

a) Toplam kıymetleri ürünün fabrika çıkış fiyatının % 10’unu geçmemesi,

b) Menşeli olmayan maddelerin azami değeri olarak listede verilmiş olan yüzdelerin, (a) bendinin uygulanmasıyla aşılmaması

koşullarıyla kullanılabilirler.

(3) İkinci fıkra hükümleri Armonize Sistem’in 50 ila 63 üncü fasıllarındaki ürünlere uygulanmaz.

Madde 8 – Yetersiz işçilik veya işlem

(1) 7 nci maddede belirtilen koşulların sağlanıp sağlanmadığına bakılmaksızın, bu maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla, aşağıdaki işlemler menşeli ürün statüsü verilmesi için yetersiz işçilik ve işlemler olarak kabul edilir:

a) Nakliyat ve depolama süresince eşyanın iyi şartlarda muhafazasını sağlamaya yönelik koruyucu işlemler,

b) Ambalaj ayırma ve birleştirme,

c) Yıkama, temizleme; toz, oksit, yağ, boya veya diğer tabakalardan arındırma,

ç) Dokumaya elverişli maddeleri ütüleme veya presleme,

d) Basit boyama ve cilalama işlemleri,

e) Tahıl ve pirinci kabuklarından ayırma, kısmi veya tam olarak değirmenden geçirme (öğütme), parlatma ve perdahlama,

f) Şeker renklendirme veya şeker topaklarını biçimlendirme işlemleri; şekerin kısmi veya tam olarak değirmenden geçirilmesi (öğütülmesi),

g) Meyvelerin, kuruyemişlerin ve sebzelerin kabuklarını soyma, çekirdeklerini çıkarma, zarlarını ayıklama,

ğ) Keskinleştirme, basit bileme veya basit kesme,

h) Eleme, kalburdan geçirme, sıraya koyma, tasnifleme, kalibrasyon, eşleştirme (maddelerden setler oluşturma dahil),

ı) Basit şişeleme, tenekeye veya beherlere koyma, torbalama, sandıklama, kutulama, karton veya tahta üzerine yerleştirme ve tüm diğer basit paketleme işlemleri,

i) Ürün veya paketler üzerine marka, etiket, logo ve diğer benzeri ayırdedici işaretleri yapıştırma veya basma işlemleri,

j) Aynı veya farklı türden ürünlerin; karışımların bir veya daha fazla unsurunun, bu bölümde yer alan ve bunların Türkiye Cumhuriyeti ve tercihli rejim tanınan ülke menşeli sayılmalarına imkan tanıyan şartları yerine getirmeyecek biçimde basitçe karıştırılması,

k) Tamamlanmış bir ürün oluşturmak üzere parçaların basit montajı veya ürünlerin parçalarına ayrılması,

l) (a) ila (k) bentlerinde belirtilen işlemlerden iki veya daha fazlasının bir arada yapılması,

m) Hayvan kesimi.

(2) Belirli bir ürüne uygulanan işçilik veya işlemin birinci fıkra hükümleri çerçevesinde yetersiz kabul edilip edilmeyeceğine karar verilirken, Türkiye Cumhuriyeti ve tercihli rejim tanınan ülkede gerçekleştirilen işlemlerin tümü bir arada mütalaa edilir.

Madde 9 – Nitelendirme birimi

(1) Bu Karar hükümlerinin uygulanmasında, nitelendirme birimi, Armonize Sistem Nomanklatürü’nü kullanarak sınıflandırma yapılırken temel birim olarak kabul edilen belirli bir üründür. Buna göre,

a) Muhtelif maddelerin montajı veya gruplandırılmasından oluşan bir ürün Armonize Sistem’de tek bir pozisyonda sınıflandırıldığında, bu ürün bir bütün olarak nitelendirme birimini oluşturur.

b) Bir sevkiyat, Armonize Sistem’de aynı pozisyon içinde sınıflandırılan belli sayıda aynı üründen oluşuyorsa, her bir ürün bu Karar hükümlerinin uygulanışı sırasında münferiden değerlendirilmelidir.

(2) Armonize Sistem’in (5) sayılı Genel Kuralı çerçevesinde ambalaj, sınıflandırma açısından ürüne dahil ediliyorsa, menşe tespiti açısından da dahil edilir.

Madde 10 – Aksesuarlar, yedek parçalar ve aksam

(1) Bir cihaz, makine, alet veya araç parçası beraberinde teslim edilip, normal olarak, bir cihazın bölümü durumundaki ve fiyata dahil edilmiş bulunan ve bu nedenle ayrıca fatura edilmemiş olan aksesuarlar, yedek parçalar ve aksam, söz konusu cihaz, makine, alet veya araç içinde mütalaa edilir.

Madde 11 – Setler

(1) Armonize Sistem’in (3) sayılı Genel Kuralında tanımlanan setler, kendisini meydana getiren tüm ürünlerin menşeli olması halinde, o ülke menşeli olarak addedilir. Ancak bir set, menşeli ve menşeli olmayan ürünlerden müteşekkil ise, menşeli olmayan ürünlerin kıymetinin setin fabrika çıkış fiyatının %15'ini geçmemesi koşuluyla, bir bütün olarak o ülke menşeli kabul edilir.

Madde 12 – Etkisiz unsurlar

(1) Bir ürünün menşeli olup olmadığını belirlemek için, imalatında kullanılabilecek,

a) Enerji ve yakıtın,

b) Tesis ve teçhizatın,

c) Makine ve aletlerin,

ç) Ürünün nihai bileşimine girmeyen ve girmesi amaçlanmayan eşyanın,

menşeini belirlemek gerekmez.

Madde 13 – Ülkesellik ilkesi

(1) Bu Karar kapsamında menşe statüsü kazandırılmasına ilişkin koşullar, Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkede kesintisiz olarak yerine getirilmelidir.

(2) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülkeden başka bir ülkeye ihraç edilmiş olan menşeli eşyanın geri gelmesi halinde;

a) Geri gelen eşyanın, ihraç edilmiş bulunan eşya ile aynı olduğu,

b) Söz konusu ülkede bulunma veya ihraç edilme süresi içerisinde, iyi koşullarda muhafaza edilmeleri için gerekli olanların ötesinde herhangi bir işleme tabi tutulmadığı,

gümrük idarelerini tatmin edecek şekilde ispat edilmediği takdirde, menşeli olmadığı kabul edilir.

Madde 14 – Doğrudan nakliyat

(1) Tercihli rejim sadece, Bu Kararın gerekliliklerini yerine getirmiş, Türkiye Cumhuriyeti ile tercihli rejim tanınan ülke arasında doğrudan nakledilen ürünler için uygulanır. Aşağıda yer alan ürünler, tercihli rejim tanınan ülkeden Türkiye Cumhuriyeti’ne veya Türkiye Cumhuriyeti’nden tercihli rejim tanınan ülkeye doğrudan nakledilmiş kabul edilirler:

a) Başka ülkeler üzerinden geçmeksizin doğrudan tercihli rejim tanınan ülkeden Türkiye Cumhuriyeti’ne veya Türkiye Cumhuriyeti’nden tercihli rejim tanınan ülkeye nakledilen ürünler,

b) Transit geçtikleri veya depolandıkları ülkenin gümrük yetkililerinin gözetimi altında olmaları ve boşaltma, tekrar yükleme veya iyi koşullarda muhafaza etmeye yönelik işlemler dışında bir işlemden geçmemiş olmaları koşullarıyla, gerektiğinde Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke dışındaki ülkeler üzerinden nakledilen, bu ülkelerde aktarılan veya geçici depolanan tek bir sevkiyat kapsamı ürünler,

c) Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke dışındaki ülkeler üzerinden boru hattı ile kesintisiz olarak nakledilen ürünler.

2) Birinci fıkranın (b) bendinde yer alan hükümlerin yerine getirildiğinin, ithalatçı ülkenin gümrük yetkililerine ispatı, aşağıdaki belgelerin ibrazı yoluyla yapılır:

a) Transit ülkesi geçişini kapsayan tek bir sevk evrakı ya da

b) Transit ülkesinin gümrük yetkililerince düzenlenen; ürünlerin tam bir tanımını veren, boşaltma ve tekrar yükleme tarihlerini ve uygulanabildiği durumlarda kullanılan gemi veya diğer nakil araçlarının adlarını belirten ve transit ülkesi içinde eşyanın hangi koşullarda kalmış olduğunu belgeleyen bir sertifika veya

c) Bunların temin edilememesi halinde, ikame kanıtlayıcı belgeler.

Madde 15 – Sergiler

(1) Tercihli rejim tanınan ülkeden bir başka ülkeye sergilenmek üzere gönderilen ve sergi sonrasında Türkiye Cumhuriyeti’ne ithal edilmek üzere satılan tercihli rejim tanınan ülke menşeli ürünler, gümrük idarelerinin,

a) İhracatçının bu ürünleri tercihli rejim tanınan ülkeden serginin düzenlendiği ülkeye naklettiği,

b) Ürünlerin aynı ihracatçı tarafından Türkiye Cumhuriyeti’ndeki bir kimseye satıldığı veya tasarrufuna verildiği,

c) Ürünlerin sergi süresi içinde veya sergiden hemen sonra, sergilenmek üzere gönderildiği durumunu koruyarak Türkiye Cumhuriyeti’ne sevk edildiği,

ç) Ürünlerin sergilenmek üzere gönderildikleri andan itibaren, bu sergide teşhir edilmek dışında başka bir amaçla kullanılmadığı,

hususlarında tatmin edilmesi kaydıyla ithallerinde tercihli rejimden yararlanırlar.

(2) EUR.1 Dolaşım Sertifikası normal usullere uygun olarak Türkiye Cumhuriyeti gümrük yetkililerine ibraz edilmelidir. Bu belge üzerinde serginin adı ve adresi belirtilmelidir. Gerektiği takdirde ürünlerin durumu ve sergilenmelerine ilişkin koşullar hakkında ek belgeler istenebilir.

(3) Birinci fıkra, yabancı ürün satmak üzere kurulmuş işyeri veya mağazalarda özel amaçla düzenlenmemiş olan, açık olduğu süre içinde ürünün gümrük denetimi altında kaldığı her türlü ticaret, sanayi, tarım ve el sanatları sergi, fuar veya benzeri umumi gösteri veya teşhirlerine uygulanır.

Madde 16 – Menşe ispat belgeleri

(1) Tercihli rejim tanınan ülke menşeli ürünler Türkiye Cumhuriyeti’ne ithal edilirken, aşağıdaki belgelerden birinin ibrazı üzerine bu Karar çerçevesinde tercihli rejimden yararlanabilirler:

a) Bir örneği EK III'te yer alan EUR.1 Dolaşım Sertifikası veya

b) 18 inci maddede belirtilen durumlarda, ihracatçı tarafından fatura, teslimat notu veya başka herhangi bir ticari belge üzerinde belirtilen, metni EK IV'te yer alan, söz konusu ürünleri teşhislerini mümkün kılmaya yeterli ayrıntıda tanımlayan “fatura beyanı” olarak adlandırılan bir beyan.

2) Bu Karar kapsamında Türkiye Cumhuriyeti menşeini taşıyan eşyanın 5 inci maddede belirtilen ikili kümülasyondan yararlanmak üzere Türkiye Cumhuriyeti’nden tercihli rejim tanınan ülkeye yapılacak ihracatında eşyanın menşeini tevsik etmek üzere bu Karar çerçevesinde bir EUR.1 Dolaşım Sertifikası veya fatura beyanı düzenlenir.

Madde 17 – EUR.1 Dolaşım Sertifikası

(1) Tek taraflı olarak tercihli rejim tanınan 2 nci maddede belirtilen ülke menşeli eşyanın Türkiye Cumhuriyeti’ne ithalinde eşyanın 14 üncü madde çerçevesinde doğrudan nakledilmiş olması ve tercihli rejim tanınan ülkenin gümrük idareleri veya diğer yetkili resmi idarelerince düzenlenen EUR.1 Dolaşım Sertifikasının ilgili gümrük idaresine ibraz edilmesi gerekmektedir. Ancak 2 nci maddede belirtilen ülkenin, Müsteşarlığa 30 uncu maddede belirtilen bilgileri iletmiş olması ve söz konusu ürünlerin gerçek menşeine ilişkin bilginin doğruluğunun veya belgenin geçerliliğinin kontrolü için Müsteşarlığa gerekli yardımı sağlaması gerekir.

(2) EUR.1 Dolaşım Sertifikası, 1 inci maddede belirtilen tercihli rejimden yararlanmak amacıyla sadece belge niteliğindeki bir kanıt mahiyetinde düzenlenebilir.

(3) EUR.1 Dolaşım Sertifikası, birer örneği Ek-III’te yer alan EUR.1 Dolaşım Sertifikası ile başvuru formunun bu Karara uygun olarak doldurulması suretiyle ihracatçının veya yetkili temsilcisinin yazılı başvurusu üzerine düzenlenir.

(4) EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenmesi için başvuruda bulunan ihracatçı veya yetkili temsilcisi, başvuru ile birlikte, ihraç edilecek eşyanın menşeli olduğunu tevsik eden her türlü belgeyi ibraz etmelidir.

(5) EUR.1 Dolaşım Sertifikası, ihraç edilecek eşyanın bu Karar kapsamında menşeli kabul edilmesi kaydıyla tercihli rejim tanınan ülke yetkili resmi idareleri tarafından, 5 inci madde kapsamında Türkiye Cumhuriyeti’nden tercihli rejim tanınan ülkeye yapılan ihracatlarda ise Müsteşarlık tarafından düzenlenir.

(6) EUR.1 Dolaşım Sertifikası, 1 inci maddede belirtilen tercihli rejimin uygulanması için belge niteliğindeki bir kanıt mahiyetinde olduğundan, ürünün menşeinin ve belge üzerindeki diğer beyanların kontrolü için gerekli önlemlerin alınmasından tercihli rejim tanınan ülke yetkili resmi idareleri veya Müsteşarlık sorumludur. Bu çerçevede söz konusu makamlar, gerekli her türlü belgeyi talep etmek ve uygun gördüğü her türlü kontrolü yapmak hakkına sahiptir.

(7) İhracatçı, yetkili makamların talebine istinaden eşyanın tercihli rejimden yararlanmak üzere menşeli olduğunu tevsik eden her türlü belgeyi sunmak zorunda olup, muhasebe kayıtlarının incelenmesini sağlamak ve yetkili resmi makamlarca gerekli görülen her türlü kontrolü kabul etmekle yükümlüdür.

(8) Tercihli rejim tanınan ülke yetkili resmi idareleri, belgenin ve başvurunun usulünce düzenlenmesinden sorumludurlar.

(9) EUR.1 Dolaşım Sertifikasının düzenlendiği tarih, belgenin gümrük idareleri için ayrılan 11 numaralı kutusunda gösterilir.

(10) EUR.1 Dolaşım Sertifikası, tercihli rejim tanınan yetkili resmi idareler tarafından muhteviyatı ürün ihraç edildiğinde düzenlenir. EUR.1 Dolaşım Sertifikası, ihracatın gerçekleştiği veya kesinleştiği anda, ihracatçının kullanımına sunulur.

Madde 18 – Fatura beyanı

(1) 16 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde atıfta bulunulan fatura beyanı,

a) 29 uncu madde kapsamında Türkiye Cumhuriyeti’ndeki bir onaylanmış ihracatçı tarafından veya

b) 17 nci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen yardımın bu kapsamda da sağlanması şartıyla, toplam kıymeti 6000 Avroyu geçmeyen menşeli ürünler ihtiva eden bir veya daha fazla paketten oluşan bir sevkiyat için, herhangi bir ihracatçı tarafından

hazırlanabilir.

(2) Fatura beyanı, söz konusu ürünlerin Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke menşeli olarak kabulü ve bu Karar’ın diğer hükümlerinin yerine getirilmesi halinde hazırlanabilir.

(3) Fatura beyanında bulunan ihracatçı, söz konusu ürünün menşe statüsü ile bu Karar’ın diğer hükümlerinin yerine getirilmiş olduğunu kanıtlayan ilgili tüm belgeleri, ihracatçı ülkenin gümrük veya diğer yetkili resmi idarelerinin talebi üzerine herhangi bir anda ibraz etmeye hazırlıklı olur.

(4) Fatura beyanı, ihracatçı tarafından, metni EK IV’te yer alan ve aynı ekteki dillerden birinde, ihracatçı ülkenin ulusal mevzuatıyla uyumlu olarak, fatura, teslimat notu veya başka bir ticari belge üzerine daktilo edilmesi, ıstampa ile damgalanması veya basılması suretiyle hazırlanır. Beyan el yazısı ile de yapılabilir; bu takdirde, mürekkeple ve matbaa harfleriyle yazılır.

(5) Fatura beyanı, ihracatçının kendi el yazısı ile atacağı orijinal imzasını ihtiva eder. Ancak, 29 uncu madde çerçevesinde onaylanmış ihracatçıdan, kendi adıyla hazırlanmış herhangi bir fatura beyanının kendi el yazısıyla imzalanmış addedilerek tüm sorumluluğu üzerine aldığına dair yazılı bir taahhütnameyi ihracatçı ülkenin gümrük idarelerine vermiş olması koşuluyla, böyle bir beyanı imzalama şartı aranmaz.

(6) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen durumlar için, fatura beyanının kullanımı aşağıdaki özel koşullara bağlıdır:

a) Her bir sevkiyat için ayrı bir fatura beyanı düzenlenmelidir,

b) Sevkiyat kapsamı eşyanın, ihracatçı ülkede “menşeli ürün” tanımı açısından kontrolü yapılmış olması durumunda, ihracatçı, fatura beyanında bu kontrole dikkat çekebilir.

(7) Altıncı fıkra hükümleri ihracatçıyı, gümrük veya posta mevzuatından doğan uyması gereken diğer yükümlülüklerinden muaf kılmaz.

Madde 19 – EUR.1 Dolaşım Sertifikasının ihracattan sonra verilmesi

(1) 17 nci maddenin onuncu fıkrasına rağmen, EUR.1 Dolaşım Sertifikası istisnai olarak;

a) Hatalar, istenmeyerek yapılan ihmaller veya özel durumlar nedeniyle, ihracat esnasında düzenlenmemiş ise veya

b) Bir EUR.1 Dolaşım Sertifikasının düzenlenmiş, ancak teknik nedenlerle ithalatta kabul edilmemiş olduğu hususu, yetkili resmi idareleri tatmin edici bir şekilde ispat edilir ise

ait olduğu eşyanın ihracatından sonra düzenlenebilir.

(2) Yetkili resmi idareler ancak, ihracatçının müracaatındaki bilgilerin mütekabil ihracat dosyası ile uyumlu olduğunu doğruladıktan sonra ve söz konusu ürünün ihracatının gerçekleştirildiği anda bu Karar hükümleri uyarınca EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenmemişse sonradan EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenleyebilir.

(3) Sonradan verilen EUR.1 Dolaşım Sertifikasının (7) numaralı Gözlemler kutusuna, aşağıdaki ibarelerden birisi yazılır:

“SONRADAN VERİLMİŞTİR”

“ISSUED RETROSPECTIVELY”

“DÉLIVRÉ A POSTERIORI”

Madde 20 – İkinci nüsha düzenlenmesi

(1) EUR.1 Dolaşım Sertifikasının çalınması, kaybolması veya hasar görmesi halinde ihracatçı, belgeyi düzenleyen yetkili resmi idareye, kendilerinde bulunan ihracat belgelerine dayanarak ikinci bir nüsha tanzim etmesi için müracaat edebilir.

(2) Bu şekilde düzenlenen ikinci nüsha EUR.1 Dolaşım Sertifikasının (7) numaralı Gözlemler kutusu, asıl belgenin düzenlenme tarihi ve seri numarası ile birlikte aşağıdaki ibarelerden birini taşımalıdır:

“İKİNCİ NÜSHADIR”

“DUPLICATE”

“DUPLICATA”

(3) Orijinal EUR.1 Dolaşım Sertifikasının tarihini taşıması gereken ikinci nüsha, bu tarihten itibaren hüküm ifade eder.

Madde 21 – EUR.1 Dolaşım Sertifikasının değiştirilmesi

(1) Menşeli ürünler Türkiye Cumhuriyeti gümrük idaresinin kontrolü altında iken, söz konusu ürünlerin tamamını veya bir bölümünü Türkiye Cumhuriyeti içinde başka bir yere göndermek amacıyla, orijinal menşe ispat belgesi bir veya daha fazla müfrez EUR.1 Dolaşım Sertifikası ile değiştirilir ve durum esas EUR.1 Dolaşım Sertifikası üzerine işaret edilir.

(2) Müfrez EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenme talebi eşyayı kontrol altında bulunduran gümrük idaresine yazılı olarak yapılır. İlgili idare tarafından gerekli her türlü inceleme yapılarak bu Karar hükümlerine uygun olması halinde talep yerine getirilir.

(3) Düzenlenen müfrez belge, bu Karar hükümlerinin uygulanmasında EUR.1 Dolaşım Sertifikası olarak kabul edilir.

(4) Esas EUR.1 Dolaşım Sertifikasının tarih ve seri numarası müfrez Belgenin veya Belgelerin (7) numaralı Gözlemler kutusuna yazılır, aslına ve tüm nüshalarına “MÜFREZ MENŞE İSPAT BELGESİDİR” kaşesi basılır.

(5) Gümrük idaresi, esas menşe ispat belgesi ile buna dayanılarak düzenlenen yeni Belgenin veya Belgelerin beyaz nüshasını muhafaza eder.

Madde 22 – Menşe ispat belgesinin geçerliliği

(1) Bir menşe ispat belgesi, ihracatçı ülkede düzenlenme tarihinden itibaren dört ay geçerli olur ve bu süre zarfında ithalatçı ülkenin gümrük idarelerine ibraz edilmesi gerekir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen son ibraz tarihinden sonra ithalatçı ülke gümrük idaresine ibraz edilen menşe ispat belgeleri, bu belgelerin belirlenmiş son tarihe kadar ibraz edilememesinin istisnai durumlardan kaynaklanması halinde tercihli muamele uygulanmak üzere kabul edilebilir.

(3) Diğer geç ibraz hallerinde, Türkiye Cumhuriyeti gümrük idaresi, ürünlerin belirtilen son tarihten önce gümrüğe sunulmuş olması kaydıyla menşe ispat belgelerini kabul edebilir.

(4) Menşe ispat belgelerinin ibraz süresinden sonra tercihli muameleden yararlanması için, bu sürenin bitiminden önce eşyanın gümrüğe gelmiş ve yine bu süreden önce ithalatçı veya gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi tarafından yazılı olarak ilgili gümrüğe başvurulmuş olması gerekmektedir.

(5) İlgili gümrük idaresi durumu bağlı olduğu Başmüdürlüğe intikal ettirir. İlgili Başmüdürlük konuyu inceleyerek mücbir sebep ve olağanüstü hal mevcudiyetine kanaat getirir ve ek süre istemine ilişkin gerekçeleri haklı bulur ise sertifikaların süresini en çok bir ay uzatabilir.

Tek bir menşe ispat belgesi ibrazı

MADDE 23- (1) İthalatçının talebi üzerine ve de Müsteşarlıkça belirlenecek şartlar göz önünde bulundurularak, eşya:

a) Önemli ticari değerlere haiz sık ve sürekli ticari akış çerçevesinde ithal ediliyor ise,

b) Aynı satış sözleşmesi kapsamında ve bu sözleşmenin tarafları ihracatçı ülke veya Türkiye Cumhuriyeti’nde yerleşik ise,

c) Gümrük Tarife Cetveli’nin aynı sekiz rakamlı kodunda sınıflandırılıyor ise,

ç) Yalnız aynı ihracatçıdan aynı ithalatçıya geliyor ve de Türkiye Cumhuriyeti’nde aynı gümrük idaresinde giriş işlemlerine tabi tutuluyor ise,

ilk sevkiyatın ithalatında gümrük idarelerine tek bir menşe ispat belgesi ibraz edilebilir.

(2) Bu işlem yetkili gümrük idaresince belirlenecek miktar ve süre çerçevesinde uygulanacaktır. Bu süre hiçbir şekilde üç ayı geçemez.

Madde 24 – Menşe ispat belgesinin ibrazı

(1) Menşe ispat belgeleri, gümrük mevzuatı ve ilgili mevzuat uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti gümrük idarelerine ibraz edilir. Anılan idare, menşe ispat belgesinin tercümesini ve ayrıca, eşyanın bu Kararın uygulanmasının gerektirdiği koşulları sağladığına ilişkin ithalatçının beyanını da ithalat beyannamesiyle birlikte talep edebilir.

(2) Eşyanın tercihli rejimden yararlanmasını teminen ibrazı gereken menşe ispat belgelerinin, bu belgeyle ilgili eşyanın serbest dolaşıma girişi öncesinde veya esnasında ibraz edilememesi ve ilgili ithalatçı tarafından eşyanın bekletilmeden ithalinin istenilmesi durumunda, tercihli rejim uygulanmaz ve indirimsiz vergi nispetleri üzerinden tahakkuk yapılarak vergiler kesin olarak tahsil edilir. Ancak, bu kabil eşyanın serbest dolaşıma girişini müteakip süreleri içerisinde, usulüne uygun menşe ispat belgeleri işlemi yapan gümrük idaresine ibraz olunduğu takdirde, ibraz olunan menşe ispat belgesinin ithal edilen eşyaya ait olduğunun gümrük beyannamesi ve ekleri belgelerle karşılaştırılarak anlaşılması ve belgenin geçerlilik süresinin geçirilmemiş olduğunun tespiti kaydıyla, tercihli vergi oranına göre hesaplanan vergi tutarları ile tercihsiz vergi oranına göre hesaplanan vergi tutarları arasındaki fark mükelleflerine iade edilir.

Madde 25 – Parçalar halinde ithalat

(1) İthalatçının talebi üzerine ve ithalatçı ülkenin gümrük idaresince belirlenen şartlara binaen, Armonize Sistem'in 2(a) Genel Kuralı anlamındaki birleştirilmemiş veya monte edilmemiş halde olan ve Armonize Sistem'in XVI ncı ve XVII nci bölümlerinde veya 7308 ve 9406 nolu pozisyonlarında yer alan ürünlerin, parçalar halinde ithal edilmesi halinde, bu tür ürünler için tek bir menşe ispat belgesi, ilk parçanın ithalatı sırasında gümrük idaresine ibraz edilir.

Madde 26 – Farklılıklar ve şekli hatalar

(1) EUR.1 Dolaşım Sertifikası veya fatura beyanları üzerindeki ibareler ile ürünlerin ithalat işlemlerini yerine getirmek amacıyla gümrük idarelerine ibraz edilen belgeler üzerindeki ibareler arasında bulunabilecek küçük farklılıklar, belgenin gümrüğe sunulan ürünlere tekabül ettiğinin usulünce tespit edilmesi kaydıyla, menşe ispat belgesini kendiliğinden geçersiz kılmaz.

(2) Menşe ispat belgesi üzerindeki ifadelerin doğruluğu üzerinde şüphe yaratması söz konusu olmayan, daktilo hatası gibi bariz maddi hatalar, menşe ispat belgesinin reddedilmesini gerektirmez.

Madde 26x – Menşe İspatından Muafiyet ve Avro ile İfade Edilen Tutarlar

Madde 27

(1) Gerçek kişilerden gerçek kişilere küçük paketler halinde gönderilen veya yolcunun zati eşyasının bir parçasını oluşturan eşya, ticari amaçlarla ithal edilmemiş olması, bu Karar’ın gerekliliklerini yerine getirdiklerinin beyan edilmesi ve bu beyanın doğruluğundan şüphe edilmemesi halinde menşe ispat belgesinin ibrazına gerek olmaksızın menşeli olarak kabul edilirler.

2) Arızî olarak yapılan ve yalnızca alıcıların veya yolcuların veya bunların ailesinin şahsi kullanımına yönelik ürünlerin ithalatı, ürünlerin cinsinden ve miktarından ticari amaç güdülmediği aşikarsa ticari amaçlı ithalat olarak kabul edilmez.

Madde 28 – Avro tutarları

(1) 27 nci maddede bahsedilen ürünlerin toplam kıymeti, küçük paketler için 500 Avro veya yolcunun zati eşyasını oluşturan ürünler için 1200 Avro’yu aşmamalıdır

Madde 29 – Basitleştirilmiş İşlemler

Madde 29x

(1) Müsteşarlık, 5 inci madde kapsamında ikili kümülasyondan yararlanmak amacıyla, aşağıdaki hükümler çerçevesinde basitleştirilmiş işlem uygulanmasına izin verebilir:

a) Sık sık EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenmesini gerektiren sevkiyat yapan,

b) Eşyanın menşe statüsünün ve bu Karar hükümlerinin yerine getirildiğinin saptanması için gerekli her türlü teminatı gümrük idarelerine veren,

c) Vergi ve gümrük mevzuatı ile ilgili ciddi ve mükerrer suç işlememiş olan,

ç) Gümrük makamlarının faaliyetlerini denetlemesine imkan verecek kayıtlara sahip olan,

gerçek ve tüzel kişilere, söz konusu eşyanın kıymetine bakılmaksızın bir örneği EK IV’te yer alan fatura beyanını hazırlayabilmesi konusunda onaylanmış ihracatçı yetkisi verebilir. Müsteşarlık onaylanmış ihracatçıya, fatura beyanında yer almak üzere, bir gümrük onay numarası verir. Müsteşarlık, onaylanmış ihracatçının bu yetki kullanımını takip eder.

(2) Müsteşarlık, basitleştirilmiş işlem uygulamasını teminen yetki belgesi verilmesi ve yetkinin onaylanmış ihracatçı tarafından kullanımının izlenmesine ilişkin usulleri belirler.

(3) Onaylanmış ihracatçıların bu Karar hükümlerine aykırı hareket etmeleri ya da verilen yetkide öngörülen koşullara uymamaları veya bu koşulların ortadan kalkması halinde, cezai hükümler saklı kalmak üzere verilen yetki Müsteşarlıkça geçici olarak geri alınabilir veya iptal edilebilir.

Madde 30 – Mühür ve adreslerin iletilmesi

(1) Tercihli rejim tanınan ülke, kendi ülkesinde EUR.1 Dolaşım Sertifikalarını düzenleme yetkisine sahip resmi idarelerin isim ve adresleri ile birlikte bu idarelerce kullanılan mühürlerin örnek baskılarını ve fatura beyanları ile EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının kontrolünden sorumlu ilgili resmi idarelerin isim ve adreslerini Müsteşarlığa bildirir. Mühürler, örneklerinin Müsteşarlık tarafından alındığı tarihten itibaren geçerli olur. Söz konusu mühürlerde değişiklik olması durumunda, Müsteşarlık yeni mühürlerin yürürlük tarihlerini, tercihli rejim tanınan ülke yetkili resmi idarelerince verilen bilgiler doğrultusunda bildirir. Bu bilgi resmi kullanım için olmakla birlikte, eşyanın serbest dolaşıma girişi esnasında, söz konusu gümrük idareleri, ithalatçı veya onun yetkili temsilcisine bu fıkrada belirtilen mühürlerin örnek baskılarına bakmasına müsaade edebilir.

2) Müsteşarlık kendi gümrük idarelerince EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının vizesinde kullanılan mühürlerin örnek baskılarını tercihli rejim tanınan ülkeye gönderir.

(3) 1 inci maddede belirtilen tercihli rejim ile ilgili hükümler çerçevesinde, tercihli rejim tanınan ülke eşyanın menşei, EUR.1 Dolaşım Sertifikasının doldurulması ve düzenlenmesi ile ilgili kurallara, fatura beyanı kullanımı ve idari işbirliği yöntemleri ile ilgili koşullara uyacak veya uyulmasını sağlayacaktır.

Madde 31 – Sonradan kontrol

(1) EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının ve fatura beyanlarının sonradan kontrolü, sondaj usulü veya Müsteşarlığın veya tercihli rejim tanınan ülke yetkili idarelerinin bu belgelerin geçerliliğine, söz konusu ürünlerin menşe statüsüne veya bu Karar’ın diğer koşullarının yerine getirilişine ilişkin makul şüpheleri olduğu her an yapılır.

2) Birinci fıkra hükümlerini yerine getirmek amacıyla, Müsteşarlık veya tercihli rejim tanınan ülkenin yetkili resmi idareleri EUR.1 Dolaşım Sertifikası ve fatura ile eğer ibraz edilmiş ise fatura beyanını, yahut bu belgelerin birer kopyasını, gerektiğinde araştırmanın gerekçelerini de belirterek ihracatçı ülke resmi idarelerine geri gönderirler. Menşe ispat belgesinde yer alan bilgilerin doğru olmadığı kanaatini uyandıran elde edilmiş tüm belge ve bilgi, kontrol talebini desteklemek üzere gönderilir.

(3) Eğer Müsteşarlık, kontrol sonucunun beklenmesi süresinde söz konusu ürünlere tercihli muamele tanınmasını askıya almaya karar verirse, ürünlerin takdir edilen ihtiyati tedbirlere bağlı olarak serbest bırakılmasını ithalatçıya önerir.

Madde 32 – Sonradan kontrol sonuçları

(1) 31 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca sonradan kontrol talebinde bulunulduğunda, bu kontrol ifa edilir ve en geç altı ay içinde Müsteşarlık veya tercihli rejim tanınan ülkenin yetkili resmi idareleri, kontrolün sonuçlarından haberdar edilir. Bu sonuçlar, menşe ispat belgesinin fiili olarak ihraç edilen eşyaya ait olup olmadığını ve söz konusu eşyanın Türkiye Cumhuriyeti veya tercihli rejim tanınan ülke menşeli olarak kabul edilip edilemeyeceğini belirtmelidir.

(2) Makul şüphe durumlarında, kontrol talebine birinci fıkrada belirtilen altı ay içinde cevap alınamaz veya cevap söz konusu belgenin doğruluğunun veya ürünlerin gerçek menşeinin tespitine imkan verecek ölçüde yeterli bilgi içermiyorsa, yetkili idarelere ikinci bildirim yapılır. Eğer ikinci bildirimden sonra, kontrol sonuçları talep eden mercilere dört ay içinde bildirilmemişse veya bu sonuçlar söz konusu belgenin doğruluğunu veya ürünlerin gerçek menşeini kanıtlamıyorsa, talepte bulunan gümrük idaresi, istisnai durumlar haricinde tercihli rejim tanınmasını reddedebilir.

(3) Kontrol işlemleri veya herhangi mevcut bir bilginin bu Karar hükümlerinin ihlal edildiğini gösterdiği hallerde, faydalanan ihracatçı ülke, kendi kararıyla ya da Türkiye Cumhuriyeti’nin talebi üzerine gerekli görülen inceleme ve araştırmaları yürütecek ya da bu tür ihlalleri saptamak ve önlemek için durumun aciliyeti göz önünde bulundurularak, bu tür araştırmaları düzenleyecektir. Bu amaçla, yapılacak araştırmalara Türkiye Cumhuriyeti iştirak edebilir.

Belgelerin muhafazası

MADDE 33

EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının sonradan kontrolleri amacıyla, bu belgelerin kopyaları ile bunlara ilişkin ihracat belgeleri, faydalanan ihracatçı ülkenin yetkili resmi idarelerince en az 3 yıl süreyle saklanır.

Madde 34 – Cezalar

(1) Bu Karar hükümlerine aykırı fiiller hakkında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu ile 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve yürürlükteki ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.

Madde 35 – Diğer Hususlar

(1) Bu Karar esasları çerçevesinde yapılacak uygulamada meydana gelecek tereddüt ve anlaşmazlıklar, bu Karara ilişkin işlemlerin yürütülmesiyle görevli kuruluşlarca Müsteşarlığa iletilir ve Müsteşarlıkça çözümlenir.

(2) Bu Karar hükümlerinin uygulanması bakımından bu Kararda yer almayan hususlar hakkında 4458 sayılı Gümrük Kanununun ve Gümrük Yönetmeliğinin ilgili maddeleri uygulanır.

Madde 36 – Yürürlük

(1) Bu Karar 1/1/2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 37 – Yürütme

(1) Bu Karar hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.