KolayuyumGiriş yap

1900 4 Şubat 1340 Tarih ve 406 Numaralı Telgraf ve Telefon Kanununa Bazı Maddelerin Tezyiline Dair Kanun

Tür
Resmi Gazete
Atıf
1900 4 Şubat 1340 Tarih ve 406 Numaralı Telgraf ve Telefon Kanununa Bazı Maddelerin Tezyiline Dair Kanun (R.G. 29.12.1931/1988)
İlgili mevzuat
406 Telgraf ve Telefon Kanunu

Madde 1

Bir telgrafname ücretinin iadesi atideki hallerin tahakkukuna ve mursil tarafından telgrafnamenin tevdi tarihinden itibaren üç ay zarfında müracaat edilmesine vabestedir:

A) Telgrafname, mevridıne telgraf hizmetinin kusuru dolayısile vasıl olmamış ise veya posta ile vasıl olacağa zamandan daha evvel varmamış ise;

B) Aralarında doğru muhabereye mahsus tel bulunan iki merkez arasında on iki saatlik ve diğer merkezler arasında yirmi dört saatlik bir mühletten sonra teslim edilmiş bulunursa(bu müddetlere merkezlerin kapalı bulunduğu saatler dahil değildir).

C) Telgrafname metni maksadı temin edemiyecek surette değişmiş ve mürselileyh tarafından müracaat edilerek telgraf merkezince tashih edilmemiş bulunursa.

Her hangi bir sebeple teahhur ihtimali mürsillere telgraf gişeleri tarafından vaktinde haber verilerek mesuliyet kendilerine ait olmak üzere kabul edilen telgrafname ücretleri iade edilmez.

Madde 2

A) Posta, Telgraf ve Telefon İdaresi imkân ve lüzum göreceği yerlerde telgrafnamelerin sahiplerinden telefonla alınması ve onlara telefonla verilmesi usulünü alâkadarlarla bilitilâf tatbik edebilir. Bunlara telgraf sureti ayrıca gönderilir

B) Bu hizmet için telefonla alınacak veya verilecek telgrafnamelerin her yirmişer kelimesi ve kesrinden beş kuruş munzam ücret alınır.

C) Kısa adres kaydı olanlar, namlarına gelecek telgrafnamelerin telefonla tebliğ edilmesini talep ettikleri takdirde bunlardan kısa adres abone bedeli alınırken her ay için ilâve olarak ve maktuan yüz kuruş alınır. Maktu tediye şeklini kabul etmiyenler telgrafname başına ücret tesviyesi suretile muamele ifasını talep edebilirler.

D) Telefonla tebliğin müstacelen icrasını talep edenlerden yukardaki ücretlerin üç misli alınır.

E) Posta, Telgraf ve Telefon İdaresi lüzum göreceği yer ve vakitlerde tevziat hizmeti için kendiler ile itilâf edilmemiş olan telefon aboneleri namına gelen telgrafnameleri dc telefonla tebliğ edebilir. Bunlardan telefonla tebliğ ucreti alınmaz ve telgraf sureli ayrıca gönderilir.

Madde 3

Telefon abonelerinden peşin olarak alınan konuşma ücretleri, mezkûr abonelerin gerek şehirler arası telefon konuşmalarından ve gerek telefonla telgraf merkezlerine tebliğ edecekleri telgrafname ücretlerinden hasıl olacak borçlarına karşılık tutulabilir.

Kendilerine tahriren vaki olacak tebliğ tarihinden itibaren bir ay zarfında borçlarını tesviye etmiyen abonelere ait devreleri kesmeğe Posta, Telgraf ve Telefon İdaresi mezunudur.

Madde 4

A) Müstacel konuşmalar için adi konuşma ücretinin üç misli alınır.

B) İşin az olduğu zamanlar zarfında yapılacak şehitler arası konuşmalarından yüzde yirmi beş tenzilât yapılır (saat on dokuzdan sonra başlayan bu zamanın başlangıç ve nihayet saatleri Dahiliye Vekâleti tarafından tayın olunur).

Madde 5

Posta, Telgraf ve Telefon İdaresi lüzum ve imkân göreceği şehir ve kasabalarda telefon tesisatı masrafını uçer aylık olarak dört taksitte istifaya mezundur.

Madde 6

Şehir ve kasabalarda nakil masrafı hiç bir zaman tesis masrafını tecavüz edemez.

Madde 7

Telgraf idaresile aboneler arasında hasıl olacak itilâflar üzerine muayyen saatlerde abonman usulile şehirler arası konuşmalarına müsaade edilebilir. Abonman usulündeki konuşmalar ücreti, işin çok olmadığı zamanlarda nısıf ve diğer zamanlarda iki mislidir. Abonman konuşmaları on beş veya otuz gün için yapılır. Abone mukavelesi, müddetin inkizasından en az beş gun evvel ya abone olanlar veya telgraf idaresi tarafından tahriren feshedilmediği takdirde müteakip on beş veya otuz gün için kendiliğinden devam eyler.

Bir abone konuşmasının azamî müddeti Posta, Telgraf ve Telefon idaresi tarafından tayin edilir. Abonenin taksiri olmaksızın her hangi bir sebeple konuşma mümkün olmayan günlere kıstelyevm hesabile düşen ücret abone olanlara iade edilir.

Madde 8

Şehirlerarası konuşma ücreti, çağıran ve çağırılan postalar arasında irtibat tesis olunduğu andan itibaren tatbik olunur. Çağırılan posta tarafından merkezin davetine cevap verilince cevap veren şahıs kim olursa olsun ücret tatbik olunur. Ancak davet eden abone konuşmasının muayyen bir şahıs veya muayyen bir munzam posta ile tesisini talep edebilir; bu takdirde aranılan şahsın bulunmadığı mevcut merkezine bildiril niş olsa dahi davet ücreti istifa edilir.

Madde 9

Davet eden abone talebini iptal etmek istediği takdirde iptal keyfiyeti, eğer bu talep abonenin daveti mukabil merkeze tebliğ edilmeden evvel vaki olmuş ise, hiç bir ücrete tâbi tutulmaz; aksi takdirde davet ücreti istifa edilir.

Madde 10

Çağrılan posta cevap vermediği takdirde keyfiyetin davet eden postaya haber verilmesi ile iktifa edilir. Ancak çağrılan postanın konuşmadan istinkâfı halinde veya konuşma sırası geldiği zaman davet eden posta cevap vermezse yalnız davet ücreti istifa edilir.

Madde 11

Çağırılan veya çağıran postanın davete cevap vermesi için saat on dört ile on dokuz arasında iki dakika ve diğer zamanlarda üç dakika beklenir. Bu müddet geçince irtibat talebi re’sen iptal edilir.

Madde 12

Telefon hizmetinin kusurundan dolayı irtibat tesis edilmezse ücret tatbik edilemez; istifa edilmiş ise iade olunur. İrtibatın tesisinden sonra konuşma şerati gayri kâfi bulunursa keza ücret istifa edimez. Konuşma esnasında konuşanlar telefon hizmetinin herhangi bir kusuru dolayısile müşkılâta düşer olurlarsa kaybettikleri zamanın mümkün olduğu kadarı derhal telâfisine çalışılır. Mahaza abonelerin buna hak kazanabilmeleri, keyfiyetten kendi merkezlerini derhal haberdar etmelerile kabul olur.

Madde 13

Ücret iadesi hakkında yukarıda zikredilmemiş haller ile telgraf ve telefona dair olup gerek 406 numaralı ve gerek bu kanunda tasrih edilmemiş olan haller hakkında milletler arasındaki telli ve telsiz telgraf nizamnamesinin bu hallere temas eden hükümleri tatbik edilir.

Madde 14

Bu Kanun neşri tarihinden otuz bir gün sonra muteberdir.

Madde 15

Bu Kanunun hükümlerini icraya Dahiliye ve Maliye Vekilleri memurdur.