KolayuyumGiriş yap

506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 2167 Sayılı Kanunla Değiştirilen 102 nci Maddesinde Belirtilen, Yol Paraları ile Zaruri Masraf Karşılıklarına İlişkin Yönetmelik

Tür
Resmi Gazete
Atıf
506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 2167 Sayılı Kanunla Değiştirilen 102 nci Maddesinde Belirtilen, Yol Paraları ile Zaruri Masraf Karşılıklarına İlişkin Yönetmelik (R.G. 19.08.1978/16382)
İlgili mevzuat
Güncel metin

Madde 1

Sosyal Sigortalar Kanunu gereğince, sigortalılar ile bunların bak sahibi kimseleri ve 35, 36, 40 ve 42 nci maddelerde sözü edilenler:

a) Muayene ve tedavi,

b) Protez araç ve gereçleri ile ortopedik cihazların sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesi,

c) Analık,

d) Sürekli işgöremezlik veya malûllük durumlarının tespiti,

e) Erken yaşlanma halinin tespiti,

f) Sağlık durumlarının tespiti,

g) Raporların Kurumca yeterli görülmemesi üzerine yeniden muayene,

h) Kontrol muayenesi,

için ilgili uzmanın bulunmaması veya gerekli teşhis ve tedavi vasıtalarının olmaması, gibi önemli bir sebeple, başka bir yere gönderilmeleri gerektiği ve sağlık durumları dolayısiyle bunlara bir başkasının eşlik etmesinin gerekli bulunduğu Kurum hekim veya sağlık kurulu raporlarında belirtilmek kaydıyla bunlar ve 16 yaşına kadar (15 yaş dahil) çocuklar ile birlikte gidecek kimseler, Sosyal Sigortalar Kurumunun yerel ünitesi tarafından, yurt içinde ilgili uzmanın, teşhis ve tedavi vasıtalarının bulunduğu en yakın yere gönderilirler.

Haklarında Sosyal Sigortalar Kanununun 100. maddesinde belirtildiği şekilde, bir rapor düzenlenmesi gerekenler ve bunların yukarıda belirtilen refakatçileri, Kurumca ilgilinin bulunduğu yere en yatan ve bünyesinde sağlık kurulu mevcut olan Kurum sağlık tesisine gönderilirler.

Madde 2

Birinci maddede belirtilen hallerde Kurumca, yurt içinde bir yerden başka bir yere gönderilenlerin;

a) Trenle veya vapurla seyahatlerinde, ikinci mevki ücreti,

b) Tren veya vapur ulaşımı olmayan yerlerde yahut şehir içinde tren veya vapur ulaşımı bulunmayan semtler arasında başka vasıtalarla yapılacak seyahatlerde tarifesine göre harcanan veya yerel rayice göre belgelere dayanan yol paraları,

c) Tren veya vapur ulaşımı olmakla beraber, ayrıca o yerde otobüs ulaşımı da varsa, otobüs ücreti,

Ancak, sağlık durumları dolayısiyle tren veya vapurla seyahat etmeleri gereken ve bu husus hekimlerce belgelenen hallerde, lüzum gösterilen vasıta ücreti,

d) Hem tren hem de vapur ulaşımı olan yerlerde ise, raporda vasıta veya mevki hakkında açıklık bulunması ve bu hususun Sosyal Sigortalar Kurumunca kabul edilmiş olması hali hariç, Kurumca tayin olunacak tren veya vapur ikinci mevki ücreti,

Verilir.

Sağlık durumlarının, tren veya vapurda daha yüksek mevkilerde veyahut başka vasıtalarla seyahat etmelerini gerektirdiği hekim veya sağlık kurulu raporu ile tespit edilenlere, bu husus Sosyal Sigortalar Kurumunca kabul edilmek şartıyle, raporlarda belirtilen vasıta ve mevki ücreti ödenir.

Biletinin yemeksiz olarak alınması mümkün olmayan bir vasıta ile seyahat halinde, bilet ücretine dahil yemek bedeli de yol masrafı olarak kabul olunur ve Kurumca ödenir.

İş kazası veya meslek hastalığı vak’alarında, acil ve hayatı tehdit eden hallerde, sigortalıların yukarıdaki esaslar dairesinde başka yere sevkini, Sosyal Sigortalar Kurumu adına işveren yahut tedavi eden hekim yapabilir. Ancak, durumun derhal Sosyal Sigortalar Kurumunun yerel ünitesine bildirilmesi şarttır. Aksi takdirde, bu maksatla yapılan masraflar ödenmez.

Bu gibi hallerde, refakat edecek kimse için, Sosyal Sigortalar Kurumunun izni beklenmez.

Madde 3

Birinci maddede belirtilen kimselerden, sağlık durumları dolayısıyla yalnız başına seyahat etmeleri mümkün görülmeyen ve kendilerine başka birinin eşlik etmesinin tıbben gerekli bulunduğu, hekim veya sağlık kurulu raporu ile tespit edilenlere refakat edecek olanlara da 2 nci maddede yazılı esaslara göre gidiş - dönüş yol paraları verilir.

Ancak, sözü edilen kimseler, kendilerine bir vasıta tahsis edilmek suretiyle başka bir yere gönderilmiş iseler, eşlik eden kimseye bu seyahat için ayrıca yol parası verilmez.

Madde 4

Birinci maddede belirtilen hallerde, bulundukları yerlerden yurt içinde başka bir yere gönderilenler ile, hastalıkları dolayısiyle Kuruma ait sağlık tesisi yahut Kurum hekimi bulunmayan yerlerden muayene ve tedavi için en yakın Kurum sağlık tesisine veya hekimine müracaat edenlerden, hasta oldukları hekim raporu ile kanıtlananlara ve bunlara sıhhi durumları icabı bir başkasının eşlik etmesinin gerektiği hekim raporu ile belgelenen hallerde refakat eden kimselere, ayrıca 15 yaşına kadar (15 yaş dahil) çocuklar ile birlikte gideceklere, gidiş - dönüşde yolda ve gönderildikleri yerde sağlık tesisine yatırılıncaya kadar geçecek günler ile ayaktan muayene ve tedavi edildikleri günler için, geceyi geçirmek mecburiyetinde olanlara 75,- lira, geceyi geçirmek zorunda olmayanlara ise, geçen zaman kaç saat olunsa olsun, 20,- lira zarurî masraf karşılığı verilir.

Ancak, gönderildikleri yerde bir neden olmaksızın Kurum ünitesine geç müracaat ettikleri veya muayene ve tedavi sonunda geldikleri yere derhal geri dönmedikleri sabit olanlara, muayene ve tedaviden evvel veya sonra geçen bu süreler için zaruri masraf karşılığı ödenmez. Yedi yaşını doldurmamış çocuklara, gidiş-dönüşte yolda ve gönderildikleri yerde, sağlık tesisine yatırılıncaya kadar geçecek günler ile, ayaktan muayene ve tedavi edildikleri günler için 20,- lira zaruri masraf karşılığı verilir.

Madde 5

Eşlik eden kimselere de, zaruri masraflarını karşılamak üzere, gidiş-dönüşte yolda ve dönüş vasıtası beklemek üzere kaldığı yerde veya muayene ve tedavinin ayaktan yapılması ve refakat halinin devamına tıbben lüzum gösterilmesi takdirinde de, refakat müddetince geçen her gün için, 4. maddede yazılı miktar üzerinden ödeme yapılır.

Refakatçılar, refakat halinin sona ermesini müteakip, 2. maddede belirtilen esaslar dairesinde, kalkacak ilk vasıta ile dönmeye zorunludurlar. Dönmeyenlere, gereksiz olarak kaldıkları günler için zaruri masraf karşılığı ödenmez.

Madde 6

Sürekli işgöremezlik veya malûllük durumlarının, erken yaşlanma halinin veya sağlık durumlarının tespiti yahut kontrol muayenesi için istekleri veya itirazları üzerine, bulundukları yerden başka bir yere Kurumca muayeneye gönderilenlere ve lüzum gösterilmesi halinde bunlarla beraber gidenlere, istediklerinin doğru olduğu anlaşıldığı takdirde, 4. ve 5. maddelerde belirtilen esaslar dairesinde, gidiş - dönüş yol paraları ile zaruri masraf karşılıkları verilir.

Ancak, muayene ve müşahade için bir sağlık tesisine yatırılması gerekenlere, bu süre için zaruri masraf karşılığı verilmez.

Madde 7

Birinci maddede belirtilen kimseler ile bunlara eşlik edeceklere, gerekirse yol paralarıyle zaruri masraflarını karşılamak üzere, Kurumca avans verilebilir.

Madde 8

506 sayılı Kanunim 12. maddesinin (F) fıkrası hükmüne istinaden tedavi maksadıyla yabancı memleketlere gönderilen sigortalılarla tıbben lüzum gösterilmesi halinde bunlara eşlik edecek olan kimselere, zarurî masraf karşılığı olarak ödenecek meblâğ ile yol paralarının miktarı Sosyal Sigortalar Kurumu Yönetim Kurulunca tespit olunur.

Madde 9

Yabancı ülkelere sefer yapan ulaştırma araçlarında çalışan sigortalılardan iş kazası geçiren veya meslek hastalığına tutulan yahut hastalananların yabancı memleketlerde klinikte yatırılarak tedavi ettirilmesi veya cerrahi müdahale yaptırılması halinde, tedavinin sigortalının memlekete dönüşüne kadar ertelenmesinde sıhhi sakınca bulunduğu, oranın resmi sağlık dairelerince veya resmî sağlık müesseslerince verilecek raporla, şayet o yerde resmi sağlık dairesi veya resmi sağlık müessesesi yoksa bu husus yerel konsolosluktan kanıtlanmak şartıyle, durumun tedaviyi yapan sağlık müessesesince düzenlenecek bir raporla belgelendiği ve araç da, sigortalının kaldığı yerden ayrıldığı takdirde, ülkeye dönüş ve bulundukları ülke dahilinde tedavi ile ilgili olarak harcanan yol paraları ile zaruri masrafları, yukarıdaki esaslar dairesinde, Türk parası olarak, belgeleri karşılığında ödenir.

Madde 10

Bu yönetmelik hükümleri 11/7/1978 tarihinden itibaren geçerlidir.