1721 Hapishane ve Tevkifhanelerin İdaresi Hakkında Kanun
- Tür
- Resmi Gazete
- Atıf
- 1721 Hapishane ve Tevkifhanelerin İdaresi Hakkında Kanun (R.G. 26.06.1930/1530)
- İlgili mevzuat
- Güncel metin
Madde 1
Türkiyede her mahkeme bulunan yerde hapishane ve tevkifhane bulunur.
Madde 2
A - Mahpusların hapisanelere dağıtılması;
B - Mahpus ve mevkufların giydirilmesi, ve yedirilmesi, yatırılması ve okutulması ve çalıştırılması,
C - İş kazançlarından san’atlar ihtiyacına ve çalışanlara pay ve ailelerine nafaka ayrılması;
D - Mahpus ve mevkuflar haklarında kimler tarafından ne gibi inzibat muameleleri tatbik olunacağı;
E - Hapishane ve tevkifhane memur ve müstahdemlerinin vazife ve salâhiyetleri ve haklarında kimler tarafından ne gibi inzibatî muameleler yapılacağı nizamnamede yazılır.
Bu nizamnamenin sıhhî hususlara müteallik maddeleri Sıhhat ve İçtimaî Muavenet Vekâleti ile müştereken hazırlanır.
Madde 3
Adliye vekâletince gösterilecek lüzum üzerine hapishanelerde iş yurtları ve hastahane tesisi için Hükûmetçe bütçeye lüzumu kadar tahsisat konulur.
Madde 4
Mıntaka hapishaneleri iş yurtlarının idare ve tesisi bütçeye konulacak mütedavil sermaye ile temin olunur. Adliye Vekilinin iznile kabul edilen teberrular da mütedavil sermayeye ilâve olunur.
Madde 5
Lüzumu takdirinde mahpusların bir hapisaneden diğerine nakilleri Adliye Vekâletinin müsaadesile caiz olabilir.
Madde 6
Mıntaka hapishane müdürleri doğrudan doğruya Adliye Vekâletince ve muhasip ve başkâtipleri ile diğer hapishane ve tevkifhane müdürleri ve teftiş memurları ve hekimler ve fen memurları ve muallimler mahallî Adliye Encümeninin inhası üzerine veyahut daha ehliyetli zevat bulunduğu halde resen vekâletçe tayin olunurlar. Hapishanelerin sair memur ve müstahdemleri mahallî Adliye Encümenlerince intihap ve vilâyetin tasdikile tayin kılınır.
Madde 7
Hapishane müdürü ve memurları hakkında kanunî tahkikat icrası, doğrudan doğruya adliyeye aittir. Gösterilen lüzum üzerine müdürlere Adliye Vekâletince ve diğer memurlara mahalleri Adliye Encümenlerince işten el çektirilebilir.
Madde 8
Hapishane müdür ve memuru ve müstahdemleri, hapishanenin emniyet ve muhafazasının temini için aşağıda yazılı hallerde silâh kullanmağa salâhiyettardır:
A: Türk Ceza Kanununun 49 uncu maddesinin 1, 2 ve 3 numaralı fıkralarında yazılı mecburiyetler hadis olursa;
B: Mahpuslar toplu olarak hücum teşebbüsünde bulunurlar ve memurlara veya kendilerine nezaretle muvazzaf bulunanları yakalayarak onlara mukavemet veya onları bir hususu yapmaları veya yapmamaları için cebrederlerse;
C: Firar teşebbüsünde bulunan bir mahpus yakalanırken filen veya tehlikeli bir surette tehdit ederek mukavemet eder veya mükerreren dur emrine itaat etmiyerek firar teşebbüsünden vaz geçmezse.
Ateşli silâh, diğer silâhlarla maksadın temini kabil olmadığı takdirde kullanılır. Ateşli silâh kullanılması lüzumunu mutlak surette müdür ve bulunmadığı zaman müfettiş tayin eder.
Şu kadar ki, müsaade istihsali mümkün olmayan fevkalâde hallerde müsaadesiz silâh istimali de caizdir.
Madde 9
Bu Kanun neşri tarihinden muteberdir.
Madde 10
Bu Kanunun hükümlerini icraya Adliye, Dahiliye, Maliye ve S. İ. M. Vekilleri memurdur.