Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı İzin Yönergesi
- Tür
- Yönerge
- Tarih
- 07.07.2014
- Yürürlük
- 07.07.2014
- Durum
- Yürürlükte
- Seri
- Yönergeler, Bilişim Mevzuatı, Denizcilik Mevzuatı
BİRİNCİ BÖLÜM — Başlangıç Hükümleri
Madde 1 – Amaç
Bu Yönergenin amacı, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatında görevli personelin yıllık, mazeret, hastalık ve refakat ile aylıksız izinlerinin kullanılmasına ilişkin usul ve esasları göstermektir.
Madde 2 – Kapsam
Bu Yönerge, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Merkez ve Taşra Teşkilatında görevli 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memur personeli kapsar.
Madde 3 – Dayanak
Bu Yönerge, 14/7/1965 tarihli ve 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu, 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile izinler konusunu düzenleyen her türlü ilgili mevzuat hükümlerine göre hazırlanmıştır.
İKİNCİ BÖLÜM — Genel Esaslar
Madde 4 – İznin Durdurulması
İzinler, işin aksamaması bakımından, amirin uygun bulacağı zamanlarda toptan veya kısım kısım kullanılabilir. Savaş veya olağanüstü hallerde Başbakanın veya Bakanın gösterdiği lüzum üzerine izin kullanılması durdurulabilir.
Madde 5 – Görev Yeri Değiştirilenlerin İzin Bilgileri
Görev yeri değiştirilen memurun yıl içinde izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise türü, süresi, hangi yıla ait olduğu ve hangi tarihler arasında kullandığı, İzin Takip ve Kullanma Kartına işlenerek Maaş Nakil İlmühaberi ile birlikte yeni görev yerine gönderilir.
Madde 6 – İzin Belgelerinin Saklanması
Yıllık izin belgeleri, personelin görev yaptığı;
a) Merkez Teşkilatında; Merkez Hizmet Birimlerince,
b) Taşra Teşkilatında Bölge Müdürlükleri, Denizdibi Tarama Başmühendislikleri ve Liman Başkanlıklarınca,
iki yıl süre ile saklanır.
Madde 7 – İzin Belgesi
İzin talebinde bulunan her personel için örneğe uygun izin belgesi (Ek:1) tanzim edilir. (Ek: 1) formdaki bilgileri kapsaması kaydıyla elektronik ortamda ya da olur şeklinde alınacak izin onayları da geçerlidir.
Madde 8 – İzne Ayrılan Personele Vekâlet
İzne ayrılacak personelin yürüttüğü görevin aksamaması için, izne ayrılan personelin görevine kimin vekâlet edeceği;
Merkezde: Birim Amirleri,
Taşrada: Bölge Müdürleri, Denizdibi Tarama Başmühendisleri ve Liman Başkanları için illerde Vali veya ilgili Vali Yardımcısı, İlçelerde bulunan Liman Başkanları için Kaymakam,
Bölge Müdürlüğü, Denizdibi Tarama Başmühendislikleri ve Liman Başkanlıklarında çalışan diğer personelin ise ilgili birim amiri tarafından belirlenir.
Vekâlet hiyerarşik kademeler dikkate alınarak makam ve unvan bakımından en yakın olana verilir.
Asilde aranan şartlara sahip vekil memur bulunamadığı takdirde, hizmetin aksamadan yürütülmesi bakımından bir görevin öncelikle varsa yardımcıları yoksa asilde aranan şartlara en yakın personel tarafından gördürülmesi mümkün görülmektedir.
Madde 9 – İzin Bitimi
İzin bitiminde görevine başlamayan veya izin konusunda kayıtlarda bulunan bilgilere aykırı beyan ve iddialarda bulunanlar hakkında kanuni işlem yapılır.
Madde 10 – İzinli Personelin Görev Çağrılması
İzin vermeye yetkili makamın veya kurum amirinin göstereceği lüzum üzerine memuriyet mahalline çağrılan personel, hastalık ve belge ile tevsik edilen mücbir sebepler dışında göreve dönmek zorundadır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM — Yıllık İzinler
Madde 11 – Yıllık İzin Süreleri
657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 102 inci maddesi gereği, hizmeti 1 yıldan 10 yıla kadar (on yıl dahil) olanlar için yirmi gün; hizmeti 10 yıldan fazla olanlar için otuz gün yıllık izin verilmekle birlikte, zorunlu hallerde bu sürelere gidiş ve dönüş için en çok ikişer gün eklenebilir.
Memurlara yıllık izinlerine ilave olarak gidiş ve dönüş için azami ikişer gün olmak üzere öngörülen 4 günlük yol izni, zorunlu ve istisnai durumlarda izin vermeye yetkili amirin gerek ve uygun görmesi halinde kullandırılacak olup, bu iznin verilmesi olağan hale getirilemez.
Madde 12 – Yıllık İzinlerin Kullanılışı
Yıllık izinler amirin uygun bulacağı zamanlarda toptan veya ihtiyaca göre kısım kısım kullanılabilir. Birbirini izleyen iki yılın izni bir arada verilebilir. Cari yıl ile bir önceki yıl hariç, önceki yıllara ait kullanılmayan izin hakları düşer.
a) İzinlerin kullanılma sürelerinin planlanması ile ilgili olarak birimler bu Yönergeye aykırı olmayan ve yazılı olmak kaydıyla iç düzenleme yapabilirler.
b) Her iki yıla ait izin süresinin tamamının yıl içinde bir arada veya kısım kısım kullanılması mümkündür. Bunun için, hem memurun iki yıllık iznini birleştirme isteğinde bulunması hem de amirin uygun görmesi şarttır.
Madde 13 – Geçici veya sürekli görevli personelin izinlerinin kullanılışı
Geçici veya sürekli görev yapan personelin;
a) Yıllık ve hastalık izinleri bu Yönergenin 21. maddesinde belirtilen izin amirince kullandırılır. Bu şekilde kullandırılan İznin bitiminde izin onayı ve izne esas belgeler asli kadrosunun bulunduğu birime gönderilir.
b) 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 78, 79 ve 108. maddelerine göre kullandırılan izne ait izin müsaade onayı ve izne esas belgeler asli kadrosunun bulunduğu birime gönderilir.
c) Geçici görevle bulundukları yerlerde hastalanan memurların hastalık izinlerini geçici görev mahalli dışında geçirebilmesi, geçici görevi veren makamın onayına bağlıdır.
Madde 14 – Yıllık İznin Sınırlandırılması
Yıllık izinlerin kullanılmasında idareye verilen takdir yetkisi, yalnızca yıllık izinlerin kullanılış usul ve esaslarının tespitine ilişkin olup, personele kanunla verilen izin hakkını ortadan kaldıracak biçimde genişletilemez.
Olağanüstü haller sebebiyle izinlerin kullanılması Başbakanlık veya Bakan tarafından durdurulmuş olmadıkça her takvim yılının ilk mesai gününden itibaren hiç bir talimata gerek kalmaksızın yıllık izin kullanımına müsaade edilecektir.
Madde 15 – Memuriyete Yeniden Dönenlerin Yıllık İzni
İstifa suretiyle veya başka bir nedenle memuriyetten ayrılıp bilahare yeniden memuriyete dönenler, yıl içinde ne zaman göreve başladıklarına bakılmaksızın ve herhangi bir kısıtlama söz konusu olmadan o yıla ait yıllık izinlerini kullanabilirler.
657 Sayılı Kanuna tabi memur iken herhangi bir nedenle memuriyetten ayrılıp, sözleşmeli veya işçi statüsünde çalışırken bu statülerde bulunanlara tanınan yıllık izinlerini kullanan personelin bilahare memuriyete dönmesi durumunda da yıllık izin kullanmasına müsaade edilecektir.
Ayrıca, Bakanlığa Öğretmenlikten yatay geçiş yapan personel için aynı Kanunun Yıllık İzinlerin Kullanılışı başlığı altındaki 103 ncü maddesinin ikinci paragrafı uyarınca, personelin Bakanlığa başlayış tarihi dikkate alınarak uygulanır.
Madde 16 – Aday Memurun Yıllık İzini
Memuriyette bir yıllık hizmet süresini dolduran aday memurlar yıllık izinlerini kullanabilirler.
Madde 17 – Askerlik Dönüşü Yıllık İzin
Askerlik hizmetini yapmakta iken 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’na göre izin kullanarak terhis olup görevine dönen memurlar, göreve döndüğü yıla ait yıllık izinlerini kullanabilirler.
Madde 18 – Bir Önceki Yıla Ait Kullanılmamış İzin Hakları
Memur, içinde bulunulan yıla ait iznini kullanmamış olsa dahi, kullanmadığı bir önceki yıla ait iznini kısmen veya tamamen talep edebilir.
Ancak, bu izinler birimlerin belirleyeceği esaslara göre kullanılır.
Madde 19 – Yıllık İzinde Hastalanma Hali
Yıllık izinlerini kullanırken hastalanan memurlar, hastalık izinlerini, hastalık izinlerinde beyan ettikleri yerde geçirirler.
Ancak, yıllık iznini kullanmakta iken hastalığı sebebiyle rapor alan bir memurun rapor tarihinden itibaren yıllık izin kesintiye uğrayacağından, bu tarihten sonraki raporda yazılı tedavi ve istirahat süresi ile ilgili hastalık izni işlemeye başlayacaktır. Bu durumda, yıllık iznini kullanmakta olan memurların hastalıklarından dolayı verilen hastalık izninin, yıllık iznin içine dâhil edilmemesi gerekmektedir.
Buna göre;
Yıllık iznin kullanmakta iken hastalığı nedeniyle rapor alan bir memurun hastalık izninin bitim tarihi, yıllık izninin bitim tarihinden sonraki bir tarihe rastlaması halinde kullanamadığı yıllık iznini kullanmaya devam etmeksizin hastalık izninin bitimini müteakiben göreve başlaması gerekmektedir. Geriye kalan yıllık izni, izin vermeye yetkili amirlerin uygun göreceği tarihte kullanabilecektir.
a) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalığı dolayısıyla verilen hastalık izninin, yıllık iznin bitiş tarihinden önce sona erinesi halinde ilgilinin yıllık izninden geri kalan kısmının izin vermeye yetkili amirinden yeniden izin almaksızın izin süresinin bitiş tarihine kadar kullanması mümkün bulunmaktadır.
b) Yıllık izinde iken, hastalığı nedeniyle rapor alan bir memurun hastalık izninin bitiş tarihi ile kullanmakta olduğu yıllık izninin bitiş tarihinin aynı tarihe rastlaması halinde, hastalık izninin bitimini müteakiben görevine başlaması gerekmektedir. Geriye kalan yıllık iznin hastalık raporunun bitimine eklenemeyecek ve göreve başladıktan sonra amirinin uygun görmesi halinde yeniden yıllık izne ayrılmak suretiyle rapordan kalan senelik iznini kullanılabilecektir.
Ayrıca, hastalanan personelin yıllık izinlerinin süresi 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun değişik 102. maddesi göz önünde bulundurularak hesaplanır ve bu süre aynı Kanunun 103 ncü maddesine göre kullandırılır.
Madde 20 – Yıllık İzinde Kıdemin Hesaplanması
Yıllık izin süresinin tespitinde;
a) Hangi statüde olursa olsun, kamu kurumlarında geçen hizmet süreleri,
b) 657 Sayılı Kanunun 87 nci maddesine tabi kurumlarda sigortalı olarak geçen hizmet süreleri ile bu maddeye tabi olan kurumların yurt dışı teşkilatlarında hangi statüde olursa olsun geçen hizmet süreleri,
c) Askerlik görevini ifa edenlerin, Emekli Sandığına borçlanıp borçlanmadığına bakılmaksızın askerlikte geçen hizmet süreleri dikkate alınacaktır.
Ancak,
a) Bağ kur ve Sosyal Sigortalar Kurumuna prim ödemek suretiyle geçen hizmetler,
b) Serbest avukatlıkta ve avukatlık staj devresinde geçen hizmetler,
c) Mezkur Kanunu’nun 77 nci maddesine göre yabancı memleketlerde veya Uluslararası kuruluşlarda geçen hizmet süreleri dikkate alınmayacaktır.
Madde 21 – Yıllık İzinleri Vermeye Yetkili Amirler
Yıllık izinleri vermeye yetkili amirler aşağıda gösterilmiştir;
1) Merkez Teşkilatında :
a) Müsteşar, Denetim Hizmetleri Başkanı ve Özel Kalem Müdürünün izni; Bakan,
b) Müsteşar Yardımcısı, İç Denetim Birimi Başkanı, Strateji Geliştirme Başkanı, Personel ve Eğitim Dairesi Başkanı, 1. Hukuk Müşaviri ve Bakanlık Müşavirleri; Müsteşar
c) Özel Kalem Müdürlüğünde çalışan personelin izinleri Özel Kalem Müdürü,
ç) Genel Müdürler, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Araştırmaları Merkezi Başkanı, Diğer Müstakil Daire Başkanları, Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği; İlgili Müsteşar Yardımcısı
d) Denetim Hizmetleri Başkanlığında:
Müfettiş ve Başkanlık emrinde çalışanların izinleri; Denetim Hizmetleri Başkanı,
e) Strateji Geliştirme Başkanlığında:
Daire Başkanlarının izinleri; Strateji Geliştirme Başkanı,
Diğer personelin izinleri; Strateji Geliştirme Başkanı ya da yetkili Daire Başkanı,
f) Genel Müdürlüklerde:
Genel Müdür Yardımcıları ve Genel Müdürlük Makamında çalışanların izinleri; Genel Müdür, Daire Başkanı, Şube Müdürü ve diğer personelin izinleri; Genel Müdür ya da yetkili amir,
g) Hukuk Müşavirliğinde:
Hukuk Müşaviri ve Müşavirlik Makamında çalışanların izinleri; I. Hukuk Müşaviri,
Diğer personelin izinleri; 1. Hukuk Müşaviri ya da yetkili amir,
ğ) Müstakil Daire Başkanlıklarında:
Şube Müdürü, Doktor ve diğer personelin izinleri; Daire Başkanı ya da yetkili amir,
Tarafından verilir.
2) Taşra Teşkilatında :
a) Bölge Müdürlüklerinde:
Bölge Müdürünün iznini; Vali veya ilgili Vali Yardımcısı,
Bölge Müdür Yardımcıları, Şube Müdürleri ve diğer personelin izinleri; Bölge Müdürü ya da yetkili amir,
b) Denizdibi Tarama Başmühendislikleri,
Başmühendisin iznini; Vali veya yetki devrettiği Vali Yardımcısı,
Diğer personelin izinleri; Başmühendis ya da yetkili amir,
c) Liman Başkanlıklarında:
Liman Başkanlarının izinleri; il merkezlerindeki Liman Başkanlarının izinleri; Vali veya yetki devrettiği Vali Yardımcısı,
İlçe ve beldelerdeki Liman Başkanlarının izinleri; Kaymakam,
Diğer personelin izinleri; Liman Başkanı ya da yetkili amir,
Tarafından verilir.
3) Sürekli ve Geçici Kurullar:
Kurul Başkanının iznini; Bakan
Diğer personelin izinleri; Kurul Başkanı ya da yetkili Amir,
Tarafından verilir.
Madde 22 – Yıllık İzinlerin Verilmesi İle İlgili İşlemler
657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 102, 103, 104 ve 105 inci maddelerine istinaden kullanılacak yıllık ve mazeret izinlerinin verilmesi işlemlerinde;
a) Merkez Teşkilatında:
Birim amirleri ile birimlerde görevli tüm personele ait bu izinlerin verilmesine ilişkin izin onayları görev yaptıkları birimlerce alınır. Kullanılan izinlerin “İzin Takip ve Kullanma Kartında” kayıt ve takibi yapılır. İzin formları personelin kişisel bilgi dosyasında muhafaza edilir.
b) Taşra Teşkilatında:
Bölge Müdürü, Denizdibi Tarama Başmühendisi ve Liman Başkanları da dâhil olmak üzere, atama ve yükselmeleri ile her türlü özlük hakları Bakanlığımızca yerine getirilen tüm personelin aldığı izinlerle ilgili ayrılış ve başlayış tarihlerine ilişkin bilgiler Bölge Müdürlükleri, Denizdibi Tarama Başmühendisliği veya Liman Başkanlıklarındaki “İzin Takip ve Kullanma Kartında” kayıt ve takibi yapılır. İzin formu, izin dönüşü Bölge Müdürlüğü, Denizdibi Tarama Başmühendisliği ve Liman Başkanlıklarında tutulan personelin kişisel bilgi dosyasında muhafaza edilir.
c) Sürekli ve geçici kurullarda:
Kurullarda görev yapan tüm personelin aldığı izinlerle ilgili ayrılış ve başlayış tarihlerine ilişkin bilgiler Bakanlığa gönderilmeyerek kurul bünyesinde ya da kurul sekretaryasını yapan birimde “İzin Takip ve Kullanma Kartında” kayıt ve takibi yapılır. İzin formu, izin dönüşü kurul bünyesinde ya da kurul sekretaryasını yapan birimde tutulan personelin kişisel bilgi dosyasında muhafaza edilir.
d) Merkez Teşkilatı, Taşra Teşkilatı ile Sürekli ve Geçici Kurulların birim amirlerinin aldığı izinler, izin başlamadan önce bilgi amaçlı olarak Personel ve Eğitim Daire Başkanlığına gönderilir.
Madde 23 – İzinlerin Yurt Dışında Kullanımı
Yıllık, mazeret ve hastalık izinlerini yurt dışında geçirmek isteyen memurların bu izinleri Yönergenin 21. maddesinde belirtilen yetkililerce verilir.
Fazla Çalışma Karşılığı Verilecek İzin
Madde 24
Fazla çalışma ücreti verilmeksizin günlük çalışma saatleri dışında çalıştırılan memurlara, fazla çalışmasının her 8 saati bir gün hesap edilerek izin verilir. Bu şekilde verilecek iznin en çok 10 günlük kısmı yıllık izinle birleştirilerek o yıl içinde kullandırılabilir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM — Mazeret İzinleri
Madde 25 – Mazeret İzinleri
Bu Yönerge kapsamında görev yapan personele, 657 Sayılı Devlet Memurları
Kanununun 104 ncü maddesine göre aşağıda belirtilen hususlar dâhilinde mazeret izni verilir.
a) Kadın memura; doğumdan önce sekiz, doğumdan sonra sekiz hafta olmak üzere toplam onaltı hafta süreyle analık izni verilir. Çoğul gebelik durumunda, doğum öncesi sekiz haftalık analık izni süresine iki hafta eklenir. Ancak beklenen doğum tarihinden sekiz hafta öncesine kadar sağlık durumunun çalışmaya uygun olduğunu tabip raporuyla belgeleyen kadın memur, isteği hâlinde doğumdan önceki üç haftaya kadar kurumunda çalışabilir. Bu durumda, doğum öncesinde bu rapora dayanarak fiilen çalıştığı süreler doğum sonrası analık izni süresine eklenir. Doğumun erken gerçekleşmesi sebebiyle, doğum öncesi analık izninin kullanılamayan bölümü de doğum sonrası analık izni süresine ilave edilir. Doğumda veya doğum sonrasında analık izni kullanılırken annenin ölümü hâlinde, isteği üzerine memur olan babaya anne için öngörülen süre kadar izin verilir.
b) Memura, eşinin doğum yapması hâlinde, isteği üzerine on gün babalık izni; kendisinin veya çocuğunun evlenmesi ya da eşinin, çocuğunun, kendisinin veya eşinin ana, baba ve kardeşinin ölümü hâllerinde isteği üzerine yedi gün izin verilir.
c) (a) ve (b) fıkralarında belirtilen hâller dışında, merkezde atamaya yetkili amir, ilde vali, ilçede kaymakam tarafından, birim amirinin muvafakati ile bir yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde, mazeretleri sebebiyle memurlara on gün izin verilebilir. Bu takdirde, ikinci kez verilen bu izin, yıllık izinden düşülür.
ç) Kadın memura, çocuğunu emzirmesi için doğum sonrası analık izni süresinin bitim tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat, ikinci altı ayda günde bir buçuk saat süt izni verilir. Süt izninin hangi saatler arasında ve günde kaç kez kullanılacağı hususunda, kadın memurun tercihi esastır.
d) Memurlara; en az yüzde 70 oranında engelli ya da süreğen hastalığı olan çocuğunun (çocuğun evli olması durumunda eşinin de en az yüzde 70 oranında engelli olması kaydıyla) hastalanması hâlinde hastalık raporuna dayalı olarak ana veya babadan sadece biri tarafından kullanılması kaydıyla bir yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde on güne kadar mazeret izni verilir.
e) Yıllık izin ve mazeret izinleri sırasında fiili çalışmaya bağlı her türlü ödemeler hariç malî haklar ile sosyal yardımlara dokunulmaz.
(a), (b), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen izinler 21’nci maddede belirtilen yıllık izinleri vermeye yetkili amirler tarafından verilir.
Madde 26 – Mazeret İzninde Yol İzni Verilemeyeceği
25 inci maddedeki mazeret izinlerinde yol için ayrıca izin verilemez.
BEŞİNCİ BÖLÜM — Aylıksız İzinler
Madde 27 – Aylıksız İzinler
657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 108 nci maddesine istinaden;
a) Memura, 105 inci maddenin son fıkrası uyarınca verilen iznin bitiminden itibaren, sağlık kurulu raporuyla belgelendirilmesi şartıyla, istekleri üzerine on sekiz aya kadar aylıksız izin verilebilir.
b) Doğum yapan memura, 104 üncü madde uyarınca verilen doğum sonrası analık izni süresinin bitiminden; eşi doğum yapan memura ise, doğum tarihinden itibaren istekleri üzerine yirmi dört aya kadar aylıksız izin verilir.
c) Üç yaşını doldurmamış bir çocuğu eşiyle birlikte veya münferit olarak evlat edinen memurlar ile memur olmayan eşin münferit olarak evlat edinmesi hâlinde memur olan eşlerine, çocuğun ana ve babasının rızasının kesinleştiği tarihten veya vesayet dairelerinin izin verme tarihinden itibaren, istekleri üzerine yirmi dört aya kadar aylıksız izin verilir. Evlat edinen her iki eşin memur olması durumunda bu süre, eşlerin talebi üzerine yirmi dört aylık süreyi geçmeyecek şekilde, birbirini izleyen iki bölüm hâlinde eşlere kullandırılabilir.
d) Özel burs sağlayan ve bu burstan istifade etmesi için kendilerine aylıksız izin verilenler de dâhil olmak üzere burslu olarak ya da bütçe imkânlarıyla yetiştirilmek üzere yurtdışına gönderilen veya sürekli görevle yurtiçine ya da yurtdışına atanan veya en az altı ay süreyle yurtdışında geçici olarak görevlendirilen memurlar veya diğer personel kanunlarına tâbi olanlar ile yurtdışına kamu kurumlarınca gönderilmiş olan öğrencilerin memur olan eşleri ile 77 nci maddeye göre izin verilenlerin memur olan eşlerine görev veya öğrenim süresi içinde aylıksız izin verilebilir.
e) Memura, yıllık izinde esas alman süreler itibarıyla beş hizmet yılını tamamlamış olması ve isteği hâlinde memuriyeti boyunca ve en fazla iki defada kullanılmak üzere, toplam bir yıla kadar aylıksız izin verilebilir. Ancak, sıkıyönetim, olağanüstü hâl veya genel hayata müessir afet hâli ilan edilen bölgelere 72 nci madde gereğince belli bir süre görev yapmak üzere zorunlu olarak sürekli görevle atananlar hakkında bu bölgelerdeki görev süreleri içinde bu fıkra hükmü uygulanmaz.
f) Aylıksız izin süresinin bitiminden önce mazereti gerektiren sebebin ortadan kalkması hâlinde, on gün içinde göreve dönülmesi zorunludur. Aylıksız izin süresinin bitiminde veya mazeret sebebinin kalkmasını izleyen on gün içinde görevine dönmeyenler, memuriyetten çekilmiş sayılır.
g) Muvazzaf askerliğe ayrılan memurlar askerlik süresince görev yeri saklı kalarak aylıksız izinli sayılır.
Bu izinler atamaya yetkili amir tarafından kullandırılacağından ilgili evrak Bakanlık Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığına gönderilir.
ALTINCI BÖLÜM — Hastalık ve Refakat İzinleri
Madde 28 – Hastalık ve Refakat İzinleri
657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 105 nci maddesine istinaden;
Bu Yönerge kapsamında görev yapan personele, 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 105 inci maddesine göre aşağıda belirtilen hususlar dâhilinde hastalık ve refakat izni verilir.
Memura, aylık ve özlük hakları korunarak, verilecek raporda gösterilecek lüzum üzerine, kanser, verem ve akıl hastalığı gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığı hâlinde on sekiz aya kadar, diğer hastalık hâllerinde ise on iki aya kadar izin verilir.
Memurun, hastalığı sebebiyle yataklı tedavi kurumunda yatarak gördüğü tedavi süreleri, hastalık iznine ait sürenin hesabında dikkate alınır.
Bu maddede yazılı azamî süreler kadar izin verilen memurun, bu iznin sonunda işe başlayabilmesi için, iyileştiğine dair raporu (yurt dışındaki memurlar için mahallî usule göre verilecek raporu) ibraz etmesi zorunludur. İzin süresinin sonunda, hastalığının devam ettiği resmî sağlık kurulu raporu ile tespit edilen memurun izni, birinci fıkrada belirtilen süreler kadar uzatılır, bu sürenin sonunda da iyileşemeyen memur hakkında emeklilik hükümleri uygulanır.
Bunlardan gerekli sağlık şartlarını yeniden kazandıkları resmî sağlık kurullarınca tespit edilen ve emeklilik hakkını elde etmemiş olanlar, yeniden memuriyete dönmek istemeleri hâlinde, niteliklerine uygun kadrolara öncelikle atanırlar.
Görevi sırasında veya görevinden dolayı bir kazaya veya saldırıya uğrayan veya bir meslek hastalığına tutulan memur, iyileşinceye kadar izinli sayılır.
Hastalık raporlarının hangi hallerde, hangi hekimler veya sağlık kurulları tarafından verileceği ve süreleri ile bu konuya ilişkin diğer hususlar, Sağlık, Maliye ve Dışişleri Bakanlıkları ile Sosyal Güvenlik Kurumunun görüşleri alınarak Devlet Personel Başkanlığınca hazırlanacak bir yönetmelikle belirlenir.
Ayrıca, memurun bakmakla yükümlü olduğu veya memur refakat etmediği takdirde hayatı tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır bir kaza geçirmesi veya tedavisi uzun süren bir hastalığının bulunması hâllerinde, bu hâllerin sağlık kurulu raporuyla belgelendirilmesi şartıyla, aylık ve özlük hakları korunarak, üç aya kadar izin verilir. Gerektiğinde bu süre bir katma kadar uzatılır.
Madde 29 – Hastalık İzninin Verilemeyeceği Haller
Memurların Hastalık Raporlarını verecek hekim ve Resmi Sağlık Kurulları Hakkındaki Yönetmelik ile Devlet Memurları Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliğinde tespit edilen usul ve esaslara uyulmaksızın alınan hastalık raporlarına dayanılarak hastalık izni verilemez.
Hastalık izni verilmediği halde görevlerine başlamayan memurlar izinsiz ve özürsüz olarak görevlerini terk etmiş sayılarak haklarında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve ilgili mevzuatın bu konu hakkındaki ilgili hükümleri uygulanır.
Ancak bu hükümlerin uygulanmasında birimlerce gerekli titizlik gösterilerek personelin haksız işlemlere tabi tutulmamasına dikkat edilecektir.
Özellikle;
a) Yukarıda belirtilen her iki yönetmelik hükümlerine de uygun olarak alman istirahat raporları hastalık iznine çevrilecektir.
b) Memurların Hastalık Raporlarını Verecek Hekim ve Resmi Sağlık Kurulları Hakkında Yönetmelikte; gerek hastanın sevk edildiği sağlık kurumuna gerekse kendi kurumuna ilgilinin durumunu tespit konusunda görev yüklenmiş olduğundan, hastalık raporu sağlık kurulunca onanmamış olan personelin sonuçtan haberdar edilerek göreve devam edip etmeyeceği tespit edilmeden görevden çekilmiş sayılmayacaktır.
c) İstirahat raporu yasal gerekçelerle hastalık iznine çevrilmeyen bir personele keyfiyet mutlaka tebliğ edilecek ve bu konuda tebligat yapılmaksızın veya durumdan haberdar edildiği ispat edilmeksizin memurun göreve başlamaması nedeniyle görevden çekilmiş sayılması gibi bir işleme tabi tutulmayacaktır.
Madde 30 – Hastalık Raporunun Kuruma Verilmesi
Hekim veya sağlık kurullarınca hastalıkları dolayısıyla istirahatine lüzum görülenler istirahat raporlarını derhal ve en kısa sürede birim amirlerine vermek veya bildirmek zorundadırlar.
Madde 31 – Hastalık İzinlerini Vermeye Yetkili Amirler
Memurların hastalık izinleri de 21’nci maddede belirtilen yıllık izinleri vermeye yetkili amirler tarafından verilir.
Madde 32 – Hastalık İzni Verilmeyecek Haller
1) Memurların Hastalık Raporlarını Verecek Hekim ve Resmî Sağlık Kurulları Hakkında Yönetmelik ve Devlet Memurları Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliği ile belirlenen usul ve esaslara uyulmaksızın alınan hastalık raporlarına,
2) Resmî sağlık kurullarınca fenne aykırı olduğu belirtilerek onaylanan hastalık raporlarına,
3) Yurt dışından alınan ancak, o ülke mevzuatına uygun olduğu ilgili misyon şefince onaylanmamış olan hastalık raporlarına,
Dayanılarak hastalık izni verilmez.
Bu durumda olan memurlara, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca görevlerine başlamaları tebliğ edilir. Kendilerine bu şekilde tebligat yapılan memurlardan memuriyet yerinde olanlar ertesi gün, başka yerde olanlar belli yol süresi içinde görevlerine başlamak zorundadır. Bu süre içinde göreve başlamayanlar izinsiz ve özürsüz olarak görevlerini terketmiş sayılarak haklarında, göreve devam etmedikleri süreler dikkate alınarak 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 94 veya 125 inci maddelerine göre işlem yapılır.
Madde 33 – Bilgilerini Arttırmak Üzere Yurt Dışına Gönderilecek Memurlara Verilecek Aylıksız İzinler
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 78 nci maddesine göre, Mesleklerine ait öğrenimini bitirerek Devlet memurluğuna alınmış ve asli memur olarak atanmış olanlardan mesleklerine ait hizmetlerde yetiştirilmek, eğitilmek, bilgilerini artırmak veya staj yapmak üzere dış memleketlere:
a) Kurumlarınca açılacak seçme veya yarışma sınavlarında başarı gösterenlere,
b) Dış burslara dayanılarak gönderilenlere, iki yıla kadar ayrılma müsaadesi verilebilir.
Gerekirse bu süre en çok bir kat uzatılabilir.
Bu hükmün uygulanmasında;
1- Memurun, yurtdışında çalışma yapacağı kuruluştan gerekli kabul belgesini (akseptans) sağlaması,
2- Kabul belgesinde çalışma yapacağı kesin tarihlerin ve konunun belli olması,
3- Kabul belgesinin noter tasdikli Türkçe tercümelerinin yaptırılması.
4- Milli Eğitim Bakanlığı, TUBİTAK, British Council gibi kuruluşların burslarına müracaat edecek olan personelin sınav öncesi Bakanlıktan ön izin alması gerekmektedir.
Devletin açmış olduğu sınava müracaat ederek yine Devlet imkânlarıyla yetiştirilmek amacıyla yurt dışına gönderilecek Devlet memurları ise 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 79 ncu maddesine istinaden maaşlı izinli sayılırlar.
Yukarıda belirtilen eğitim iznini vermeye Bakan yetkilidir.
YEDİNCİ BÖLÜM — Çeşitli Hükümler
Madde 34 – Sporculara Verilecek İzinler
21/5/1986 tarihli ve 3289 Sayılı Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 29 uncu maddesi gereğince milletlerarası seviyede yurt içi ve yurt dışı spor müsabakaları ve bunların hazırlık çalışmalarına katılacak sporcu, hakem, antrenör, monitör, yöneticiler ve bu amaçla görevlendirilecek diğer görevliler, organizasyonun devamı süresince izinli sayılacaklarından bu kişilere 21 inci maddede belirtilen yıllık izinleri vermeye yetkili amirler tarafından izin verilir.
Kongre, Konferans, Seminer ve Sempozyum Gibi Toplantılara Katılacak Personele Verilecek
Madde 35 – İzinler
Toplantıya tebliğ (bildiri), çalışma veya poster ile katılacak personel ile adına davetiye gelen personele 21’nci maddede belirtilen yıllık izinleri vermeye yetkili amirler tarafından söz konusu kongre süresince izin verilir.
Madde 36 – Yürürlük
Bu Yönerge Bakan onayını takiben yürürlüğe girer.
Madde 37 – Yürütme
Bu Yönerge hükümleri Bakan tarafından yürütülür.