Savunma Sanayii Müsteşarlığı İzin Yönergesi
- Tür
- Yönerge
- Tarih
- 01.01.2002
- Yürürlük
- 01.01.2002
- Durum
- Yürürlükte
- Seri
- Yönergeler, İmalat Sanayi Mevzuatı
BİRİNCİ BÖLÜM
Madde 1 – Amaç
(1) Bu Yönergenin amacı, Savunma Sanayii Müsteşarlığında görevli her kademedeki personelin; yıllık, mazeret, hastalık ile aylıklı ve aylıksız izinlerinin kullanılmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektedir.
Madde 2 – Kapsam
(1) Bu yönerge, Savunma Sanayii Müsteşarlığı personelini kapsar.
Madde 3 – Dayanak
(1) Bu yönerge, 657 sayılı Devlet memurları Kanunu, 2010/285 sayılı Savunma Sanayii Müsteşarlığında Çalıştırılacak Sözleşmeli Personel Hakkında Hizmet Sözleşmesi Esasları ve 7/15754 sayılı Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasları düzenleyen Bakanlar Kurulu Kararları ile izinler konusunu düzenleyen her türlü ilgili mevzuat hükümlerine göre hazırlanmıştır.
Madde 4 – Tanımlar
(1) Bu yönergede geçen;
a) Bakan: Milli Savunma Bakanını
b) Bakanlık: Milli Savunma Bakanlığını
c) Müsteşar: Savunma Sanayii Müsteşarını
ç) Müsteşarlık: Savunma Sanayii Müsteşarlığını
d) Sözleşmeli Personel: 3238 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin 3 üncü fıkrası kapsamında özel bilgi ve ihtisas gerektiren konularda çalıştırılan kadro karşılıksız sözleşmeli personeli,
e) Müdür: Görev yetki ve sorumlulukları Müsteşar tarafından belirlenen Müdürlüklerde görevlendirilen Savunma Sanayii Uzman unvanında görev yapan yetkilendirilmiş kişiyi,
f) Müdürlük: Görev yetki ve sorumlulukları Müsteşar tarafından belirlenen müdürlükleri,
g) Birim: Müsteşarlık hizmet birimlerini,
ğ) Birim amiri: Müsteşarlık hizmet birimlerinin başında bulunan Daire Başkanı ve I. Hukuk Müşavirini,
h) Hastane sevki izni: Personelin görev mahallinde; kendisinin veya aile yakınlarının tedavi kurumlarında ayakta tedavi veya ziyaret gibi nedenlerle sağlık kurumlarına gitmek üzere talep edilen izni,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM — Genel Esaslar
Madde 5 – Mesai takibi
(1) Aksine bir hüküm bulunmadıkça personelin mesai devamının takibi turnike kayıtlarına göre yapılır. Ancak, birim amirlerince ihtiyaç duyulması halinde Personelin mesai takibi mesai takip çizelgesi ile de yapılabilir.
Madde 6 – İzinlerin Kullandırılması
(1) Yıllık izinler, hizmette bir aksamaya yol açmamak kaydıyla, izin vermeye yetkili amirin uygun bulacağı zamanlarda toptan veya kısım kısım kullanılabilir.
Madde 7 – Naklen Başka Kuruma Atanan Personelin İzni
(1) Başka kurum ve kuruluşlara naklen atanan personelin kullanacağı yıllık izin süresi ile içinde bulunulan yıl içerisinde tek tabip raporuna istinaden verilen hastalık izni süresi “Personel Nakil Bildirimi” ile yeni görev yerine bildirilir.
Madde 8 – İzin Belgelerinin Saklanması
(1) Kullanılan yıllık ve hasta sevk formları ile 657 sayılı Devlet memurları Kanunu’nun 104 üncü maddesinin (B), (C) ve (D) fıkralarına ait belgeler iki yıl süre ile saklanır.
Madde 9 – İzin Belgesi
(1) Yıllık, mazeret, hastalık, refakat izinleri ile süt izni ve memurun kendisi veya yakınlarının tedavisi için hastaneye sevki nedeniyle her personel için örneğe uygun izin belgesi düzenlenir. (EK-1, EK-2)
Madde 10 – İzinde Vekâlet
(1) Hizmette aksamaya sebebiyet vermemek amacıyla izne ayrılan personelin yerine vekâlet edecek kişi, usulü dairesinde izin vermeye yetkili amir tarafından belirlenir.
Madde 11 – İzin Bitimi
(1) İzin bitiminde görevine başlamayan veya izin konusunda yalan ve yanlış beyanda bulunanlar hakkında yasal işlem başlatılır.
Madde 12 – İzinliyken Göreve Çağırma
(1) Birim amirinin göstereceği lüzum üzerine göreve çağrılan personel, hastalık veya amirin uygun bulacağı sebepler dışında göreve dönmek zorundadır.
Madde 13 – İzinlerin Yurtdışında Kullanımı
(1) İzinlerinin yurtdışında geçirilmesiyle ilgili olarak ayrıca bir izin oluru alınmayacaktır.
Madde 14 – İkamet Mecburiyeti
(1) 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanunun 117 nci maddesi ile kaldırılmıştır.
Madde 15 – İzin Belgelerinin Bildirimi
(1) Bu yönerge hükümlerince usulü dairesinde kullandırılan yıllık, mazaret, hastalık izni belgeleri, iznin bitim tarihine müteakip 5 iş günü içerisinde, ilgili birimlerce dahili yazı ekinde Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığına gönderilecektir.
Madde 16 – Aylıksız İzin Talepleri
Bu yönerge hükümlerince aylıksız izin talebinde bulunan personelin dilekçe, bilgi ve belgeleri ile birim amirinin, memurun bu talebine esas görüşü, ilgili birimlerce dahili yazı ekinde Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığına gönderilecektir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM — Yıllık İzinler
Madde 17 – Yıllık İzin Süreleri
(1) Memurlara;
a) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 102 nci maddesi gereği, hizmeti 1 yıldan 10 yıla kadar (on yıl dâhil) olanlar için 20 gün; hizmeti on yılda fazla olanlar için 30 gün yıllık izin verilmekle birlikte, zorunlu hallerde bu sürelere gidiş ve dönüş için ikişer gün eklenebilir.
b) Memurlara yıllık izinlerine ilave olarak gidiş dönüş için azami 2 şer gün olmak üzere 4 günlük yol izini, izin hakkının az ve izinin geçirileceği yerin uzak olması gibi çok zorunlu ender durumlarda izi vermeye yetkili amirin gerek ve uygun görmesi halinde kullandırılacak olup, bu iznin verilmesi olağan hale getirilemez.
Madde 18
(1) Sözleşmeli personele;
a) Sosyal Güvenlik Kurumu’na tabi prim ödemek suretiyle geçen ( isteğe bağlı sigorta hariç) hizmet süresi; 1 yıldan 10 yıla kadar olanlara 20 gün, 10 yıldan fazla olanlara 30 gün yıllık izin verilir.
b) Sözleşmeli personele yol izni verilemez;
Madde 19 – Yıllık İzinlerin Kullandırılmasındaki Esaslar
(1) Yıllık izinler amirin uygun bulacağı zamanlarda toptan veya ihtiyaca göre kısım kısım, hizmette bir aksamaya sebep olmayacak şekilde kullandırılabilir. Birbirini izleyen iki yılın izni bir arada verilebilir. Bu takdirde önceki yıllara ait kullanılmamış izin hakları düşer.
(2) Bir önceki yıldan devreden izin ile bulunulan yıldaki izin toplamının kısmen veya tamamen kullanılmaması halinde, sadece bulunulan yıl iznine tekabül eden kısmının bir sonraki yılda kullanılması mümkün bulunmaktadır.
(3) Sözleşmeli statüde görev yapan personelin izni, iznin ait olduğu yıl içerisinde kullandırılır. Bir sonraki yıla devredilemez.
(4) Geçici görevle Müsteşarlıkta görev yapan personelin yıllık, mazeret ve hastalık izinleri ile hasta sevkleri görev yaptığı yerdeki izin vermeye yetkili amir tarafından kullandırılır. Bu belgeler kurumuna gönderilmek üzere izinlerin takibinden sorumlu Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığına gönderilir.
(5) Her statüdeki personelin izinlerinin süresi, kullanılan ve kalan izinlerinin sürelerinin tespitinde Personel ve Eğitim Daire Başkanlığının kayıtları esas alınacaktır.
(6) İzinler elektronik ortamda takip edilmeye başlayana kadar, personelin izin onay belgeleri iznin bitiş tarihini takiben en geç 1 hafta içinde görev yaptığı birim tarafından Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığına gönderilecektir.
(7) Personele ait bu izinlerin kullandırılmasına ilişkin onayları bu yönergenin 26 ncı maddesinde belirtilen izin amirler tarafından verilecektir.
Madde 20 – Yıllık İznin Sınırlandırılması
(1) Yıllık izinlerin kullanılmasında idareye verilen takdir yetkisi, yalnızca izinlerin kullanılış esaslarının tespitine ilişkin olup personele kanunla verilen izin hakkını ortadan kaldıracak biçimde genişletilemez.
(2) Başbakan, Bakan veya Müsteşar tarafından durdurulmuş olmadıkça hiçbir talimata gerek kalmaksızın yıllık izin kullanımına müsaade edilecektir.
Madde 21 – Memuriyete Yeniden Dönenlerin Yıllık İzni
(1) İstifa veya başka bir nedenle kamu görevinden ayrılıp da bilahare yeniden memuriyete dönenlerin yıl içinde ne zaman göreve başladıklarına bakılmaksızın ve herhangi bir kısıtlama olmaksızın içinde bulunulan yıla ait izin hakkı bulunmaktadır. Ancak istifa ettiği yıl içerisinde yeniden görev alanlar kalan izinlerini kullanabilecektir.
Madde 22 – Aday Memurun Yıllık İzni
(1) Aday memurların, memuriyette bir hizmet yılını doldurduğu yıla ait 20 gün izin hakkı bulunmaktadır.
Madde 23 – Askerlik Dönüşü Yıllık İzin
(1) Muvazzaf askerlik görevini yapmakta iken 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’na göre izin kullanarak terhis olup görevine dönen memurlar, göreve döndüğü yıla ait izin hakkı bulunmaktadır.
Madde 24 – Bir Önceki Yıla Ait Kullanılmamış İzin Hakları
(1) Memurun aksine bir talebi olmadıkça bir önceki yıla ait iznini cari yıla ait izninden önce kullandırılması esastır. İkinci yıla ait izin hiçbir şekilde üçüncü yıla devredilemez.
Madde 25 – Yıllık İzinde Kıdemin Hesaplanması
(1) Memur ve sözleşmeli personelin yıllık izin sürelerinin tespitinde;
a) Hangi statüde olursa olsun, kamu kurumlarında geçen hizmet süreleri ile kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmet süreleri ile kamu kurum ve kuruluşlarında geçmese dahi devlet memurlarının kazanılmış hak aylıklarında değerlendirilen hizmet süreleri (isteğe bağlı sigortalılıkta geçen hizmet süreleri hariç),
b) Askerlik görevlerini ifa edenlerin, Sosyal Güvenlik Kurumuna borçlanıp borçlanmadığına bakılmaksızın askerlikte geçen hizmet süreleri,
dikkate alınacaktır.
Madde 26 – Yıllık İzin Vermeye Yetkili Amirler
(1) Memur ve sözleşmeli personelin yıllık izinlerini vermeye yetkili amirler aşağıda gösterilmiştir.
Unvan | İzin Vermeye Yetkili Amir Müsteşar | Bakan Müsteşar Yardımcıları I. Hukuk Müşaviri İç Denetim Sorumlusu Özel Kalem Müdürü | Müsteşar İç Denetçiler ve Görevli personel | İç Denetim Sorumlusu Daire Başkanları | Müsteşar Yardımcısı Hukuk Müşavirliğinde görevli personel | I. Hukuk Müşaviri Müsteşarlık Makamında görevli personel | Özel Kalem Müdürü Müdür/Şube Müdürü | Daire Başkanı Müdürlük ve Şube Müdürlüklerinde görevli personel | Müdür/Şube Müdürü Makamlarda görevli personel | Amiri
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM — Mazeret İzinleri
Madde 27 – Mazeret İzni Verilmesi Gereken Haller
(1) Bu yönerge kapsamında Müsteşarlıkta görev yapan personele, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 104 üncü maddesi ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 9 uncu maddesine göre aşağıdaki hususlar dâhilinde mazeret izni verilir.
Amirin Takdirine Bağlı Olmaksızın Verilmesi Gereken Mazeret İzinleri
a) Analık İzni;
I. Memura doğum yapmasından önce sekiz ve doğum yapmasından sonra sekiz hafta olmak üzere toplam onaltı hafta süreyle analık izni verilmekte, çoğul gebeliklerde (ikiz, üçüz, ...) doğum öncesi sekiz haftalık analık izni süresine iki haftalık bir süre daha ilave edilmektedir. Böylece çoğul gebeliklerde doğumdan önceki analık izni süresi on haftadır.
II. Memura, sağlık durumunun çalışmaya uygun olduğunu tabip raporu ile belgelendirmesine bağlı olarak, isteği üzerine doğumdan önceki üç haftaya kadar Kurumunda çalışabilmesi ve bu durumda tabip raporuna dayanarak Kurumunda fiilen çalıştığı sürelerin doğum sonrası analık izni süresine eklenir.
III. Doğumun erken gerçekleşmesi sebebiyle, doğum öncesi analık izninin kullanılamayan bölümü de doğum sonrası analık izni süresine ilave edilir. Beklenen doğum tarihinden daha önce doğum yapan kadın memurun, erken doğum nedeniyle doğum öncesinde kullanamadığı analık izni sürelerinin doğum sonrası analık izni süresine eklenir.
IV. Doğumda veya doğum sonrasında analık izni kullanılırken annenin ölümü hâlinde, isteği üzerine memur olan babaya anne için öngörülen süre kadar izin verilir.
V. Doğumdan önceki üç haftaya kadar Kurumunda çalışabileceği tabip raporuyla onaylanan ve doğum sonrası analık iznine eklenmesi gereken azami beş haftalık süre içerisinde kanuni izinlerini kullanan kadın memurun, doğum sonrası analık iznine sadece doğum öncesi analık izni içerisinde Kurumunda fiilen çalışarak geçirdiği sürelerin eklenmesi gerekmekte olup, bu süre içerisinde alınan kanuni izinler doğum sonrası analık iznine ilave edilemeyecektir.
VI. Memurun doğumdan önceki sekiz haftalık analık izninin, doğum tarihinden önceki üç haftaya kadarki kısmını Kurumunda çalışarak geçirebileceği, bu durumda tabip raporuna bağlı olarak Kurumunda fiilen çalışarak geçirdiği azami beş haftalık izin süresinin doğum sonrası analık izni süresine ekleneceği hükme bağlanmış olduğundan, sağlık durumunun uygun olduğunu tabip raporu ile belgelendirmeden Kurumunda çalışmaya devam eden memurun fiilen çalıştığı sürelerin doğum sonrası analık iznine eklenmesi mümkün bulunmamaktadır.
VII. Beklenen doğum tarihinden önceki üç haftaya kadar Kurumunda fiilen çalışan kadın memurun, son üç haftalık doğum öncesi analık izni süresi içerisinde erken doğum yapması sebebiyle doğum öncesinde kullanamadığı analık izni süresi (kurumunda fiilen çalışarak geçirdiği süreler ile birlikte), doğum sonrası analık izni süresine ilave edilir.
VIII. Beklenen doğum tarihinden sekiz hafta öncesinde doğum öncesi analık iznine ayrılmayarak, sağlık durumunun uygun olduğuna dair tabip raporu almak suretiyle kurumunda fiilen çalışmaya devam eden kadın memurun, bu süre içerisinde erken doğum yapması halinde, erken doğum sebebiyle kullanamadığı doğum öncesi analık izni süresi ile kurumunda fiilen çalışarak geçirdiği süreler doğum sonrası sekiz haftalık analık iznine eklenir.
IX. Kadın memurun otuz ikinci haftadan önce doğum yapması halinde, erken doğum sebebiyle kullanılamayan sekiz haftalık doğum öncesi analık izni süresinin tamamı doğum sonrası analık iznine ilave edilir.
X. Doğumun beklenen tarihten sonra gerçekleşmesi halinde, fazladan geçen süreler doğum sonrası analık izni süresinden düşülemeyecektir.
XI. Devlet memurluğuna atanmadan önce doğum yapan ve doğum yaptığı tarihten itibaren sekiz haftalık süre içerisinde göreve başlayanlara, 657 sayılı Kanunun 104 üncü maddesinin (A) fıkrası çerçevesinde doğum yaptığı tarih dikkate alınarak sadece sekiz haftalık doğum sonrası analık izni süresinin kalan kısmı kullandırılacaktır.
XII. Sözleşmeli kadın personele, doğumdan önce sekiz, doğumdan sonra sekiz hafta olmak üzere toplam on altı hafta süre ile ücretli doğum izni verilir. Çoğul gebelik halinde, doğum öncesi sekiz haftalık izin süresine iki hafta eklenir. Ancak beklenen doğum tarihinden sekiz hafta öncesinde, sağlık durumunun uygun olduğunu doktor raporu ile belgeleyen sözleşmeli kadın personel, isterse doğumdan önceki üç haftaya kadar işyerinde çalışabilir. Bu durumda, sözleşmeli kadın personelin isteği halinde doğum öncesi çalıştığı süreler, doğum sonrası izin süresine eklenir.
b) Süt izni
I. Kadın memura, çocuğunu emzirmesi için doğum sonrası analık izni süresinin bitim tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat, ikinci altı ayda günde bir buçuk saat süt izni verilir. Süt izninin hangi saatler arasında ve günde kaç kez kullanılacağı hususunda, kadın memurun tercihi esastır.
II. Sözleşmeli personele, bir yaşından küçük çocuklarını emzirmeleri için günde toplam bir buçuk saat süt izni verilir. Süt izninin kullanımında annenin saat seçimi hakkı vardır.
III. Süt izninin, kadın personelin çocuğunu emzirmesi için günlük olarak kullandırılması gereken bir izin hakkı olduğundan bu iznin birleştirilerek sonraki günlerde kullandırılmasına imkân bulunmamaktadır.
IV. Memura, eşinin doğum yapması hâlinde, isteği üzerine on gün babalık izni; kendisinin veya çocuğunun evlenmesi ya da eşinin, çocuğunun, kendisinin veya eşinin ana, baba ve kardeşinin ölümü hâllerinde isteği üzerine yedi gün izin verilir.
V. Sözleşmeli personele isteği üzerine; eşinin doğum yapması halinde iki gün, kendisinin veya çocuğunun evlenmesi, annesinin, babasının, eşinin, çocuğunun veya kardeşinin ölümü halinde ve her olay için üç gün ücretli mazeret izni verilir.
(2) Bu izinler Yönergenin 26 ncı maddesinde belirtilen izin amirleri tarafından kullandırılır.
Amirin Takdiri ile Verilen Mazeret İzinleri
a) Memurlara yukarıda belirtilen hâller dışında, bir yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde, mazeretleri sebebiyle on gün izin verilebilir. Zaruret hâlinde aynı usûlle on gün daha mazeret izni verilebilir. Bu takdirde, ikinci kez verilen bu izin, yıllık izinden düşülür.
Ancak bu iznin verilmesinde, mazeret iznini talep eden memurun gösterdiği gerekçelerin birim amirince gerçek, zorunlu ve önemli olduğu kanaati hasıl olduktan sonra takdir edilecek süre kadar izin verilecektir.
b) Yıllık izne hak kazanamayan aday memurlara mazeretleri halinde en çok on güne kadar mazeret izni verilebilir.
c) Mazeret izni kullanırken usulüne uygun alınan raporlarla kullanılacak sıhhi izin süresi mazeret iznini bölmez.
ç) Mazeret izinlerinde yol izni verilmez
d) Bu fıkra hükümleri sözleşmeli personele uygulanmaz.
e) Amirin takdirine dayalı mazaret izinleri Müsteşar tarafından verilir.
Madde 28 – Hastalık Raporu ve İzin Süreleri
(1) Memura, aylık ve özlük hakları korunarak, verilecek raporda gösterilecek lüzum üzerine, kanser, verem ve akıl hastalığı gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığı hâlinde onsekiz aya kadar, diğer hastalık hâllerinde ise oniki aya kadar izin verilir. Azamî izin sürelerinin hesabında, aynı hastalığa bağlı olarak fasılalarla kullanılan hastalık izinleri de iki izin arasında geçen sürenin bir yıldan az olması kaydıyla dikkate alınır.
(2) İzin süresinin sonunda, hastalığının devam ettiği resmî sağlık kurulu raporu ile tespit edilen memurun izni, birinci fıkrada belirtilen süreler kadar uzatılır, bu sürenin sonunda da iyileşemeyen memur hakkında emeklilik hükümleri uygulanır. Memurun, hastalığı sebebiyle yataklı tedavi kurumunda yatarak gördüğü tedavi süreleri, birinci fıkrada belirtilen hastalık iznine ait sürenin hesabında dikkate alınır.
(3) Görevi sırasında veya görevinden dolayı bir kazaya veya saldırıya uğrayan veya bir meslek hastalığına tutulan memur, iyileşinceye kadar izinli sayılır.
(4) Memurlara tek hekim raporu ile bir defada en çok on gün rapor verilebilir. Raporda kontrol muayenesi öngörülmüş ise kontrol muayenesi sonrasında tek hekim tarafından en çok on gün daha rapor verilebilir.
(5) Kontrol muayenesi sonrası hastalığın devam etmesi sebebiyle verilecek hastalık raporlarının on günü aşması durumunda bu raporun sağlık kurulunca verilmesi zorunludur. Ancak o yerde sağlık kurulu bulunan SGK ile sözleşmeli bir sağlık hizmet sunucusu bulunmaması ve hastanın tıbbî sebeplerle sağlık kurulu bulunan SGK ile sözleşmeli sağlık hizmet sunucusuna nakline imkân bulunmaması hâlinde tek hekimler en çok on gün daha hastalık raporu düzenleyebilir. Raporda nakle engel olan tıbbî sebeplerin hekim tarafından belirtilmesi zorunludur. Bu şekilde tek hekim tarafından düzenlenen hastalık raporlarının geçerli sayılabilmesi için, bunların İl Sağlık Müdürlüğünün belirleyeceği sağlık kurullarınca onaylanması şarttır.
(6) Memurlara bir takvim yılı içinde tek hekim tarafından verilecek raporların toplamı kırk günü geçemez. Bu süreyi geçen hastalık raporları sağlık kurulunca verilir. Tek hekimlerin değişik tarihlerde düzenledikleri hastalık raporlarında gösterdikleri zorunluluk üzerine yıl içinde toplam kırk gün hastalık izni kullanan memurların, o yıl içinde bu süreyi aşacak şekilde tek hekimlerden aldıkları ilk ve müteakip raporların geçerli sayılabilmesi için bunların resmî sağlık kurullarınca onaylanması gereklidir.
(7) Aile hekimi ve kurum tabiplerinin vereceği raporlar da tek hekim raporu kapsamında değerlendirilir.
(8) Yurt dışında tek hekim veya sağlık kurulları, ilgili ülkenin mahallî mevzuatında tespit edilmiş süreler dâhilinde hastalık raporu düzenleyebilirler. Ancak bu şekilde alınan raporlara dayalı olarak birinci fıkradaki süreler dâhilinde hastalık izni verilebilmesi için raporun ve raporda belirtilen sürelerin o ülke mevzuatına uygunluğunun dış temsilciliklerce onaylanması zorunludur.
Madde 29 – Hastalık izni verilmesi
(1) Memurlara hastalık raporlarında gösterilen süreler kadar hastalık izni verilir.
(2) Kamu hizmetlerinde aksamaya yol açılmaması ve bu Yönetmelik ile belirlenen usûl ve esaslara uygunluğunun tespit edilebilmesi için, hastalık raporlarının aslının veya bir örneğinin en geç raporun düzenlendiği günü takip eden günün mesai saati bitimine kadar elektronik ortamda veya uygun yollarla bağlı olunan disiplin amirine intikal ettirilmesi; örneği gönderilmiş ise, rapor süresi sonunda raporun aslının teslim edilmesi zorunludur. Yıllık iznini yurtdışında geçiren memurların aldıkları hastalık raporları, dış temsilciliklerce onaylanmalarını müteakip en geç izin bitim tarihinde disiplin amirlerine intikal ettirilir.
(3) Geçici görev veya vekâlet sebebiyle diğer kurumlarda görevli memurlara görev yaptıkları kurumların izin vermeye yetkili amirlerince, yurtdışında geçici görevli memurlara ise misyon şeflerince hastalık izni verilir.
(4) Bu Yönetmelik ile tespit edilen usûl ve esaslara uyulmaksızın alınan hastalık raporlarına dayanılarak hastalık izni verilemez. Hastalık raporlarının bu Yönetmelik ile tespit edilen usûl ve esaslara uygun olmaması hâlinde bu durum memura yazılı olarak bildirilir. Bu bildirim üzerine memur, bildirimin yapıldığı günü takip eden gün göreve gelmekle yükümlüdür.
Bildirim yapıldığı hâlde görevlerine başlamayan memurlar izinsiz ve özürsüz olarak görevlerini terk etmiş sayılarak haklarında 657 sayılı Kanun ve özel kanunların ilgili hükümleri uyarınca işlem yapılır.
(5) Hastalık izni verilebilmesi için hastalık raporlarının, geçici görev ve kanunî izinlerin kullanılması durumu ile acil vakalar hariç, memuriyet mahallindeki veya hastanın sevkinin yapıldığı sağlık hizmeti sunucularından alınması zorunludur.
(6) Hastalık raporlarının fenne aykırı olduğu konusunda tereddüt bulunması hâlinde, memur hastalık izni kullanıyor sayılmakla birlikte Sağlık Bakanlığınca belirlenen ve memurun bulunduğu yere yakın bir hakem hastaneye sevk edilir ve sonucuna göre işlem yapılır. Hakem hastane sağlık kurulları bu nitelikteki başvuruları öncelikle sonuçlandırır.
(7) Memurlar ve sözleşmeli pozisyonlarda görevli personelin hastalık izinleri birim amirleri tarafından verilecektir. Yurt dışında verilecek hastalık izinlerinde misyon şefinin onayına dayalı olarak hastalık iznini vermeye yetkili amirlerce verilir.
Madde 30 – Yıllık İzinde Hastalanma Hali
(1) Yıllık iznini kullanırken hastalanan memurun, hekim kararı dışında hastalık iznini, raporun verildiği yerde geçirmesi esastır.
Buna göre;
a) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalığı nedeniyle rapor alan bir memurun hastalık izninin bitim tarihi, yıllık izninin bitim tarihinden sonraki bir tarihe rastlaması halinde kullanamadığı yıllık iznini kullanmaya devam etmeksizin hastalık izninin bitimini müteakiben göreve başlaması gerekmektedir. Geriye kalan yıllık izni, izin vermeye yetkili amirlerin uygun göreceği tarihte kullanabilecektir.
b) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalığı nedeniyle verilen hastalık izninin, yıllık iznin bitiş tarihinden önce sona ermesi halinde, ilgilinin yıllık izninden geri kalan kısmını, izin vermeye yetkili amirinden, yeniden izin almaksızın izin süresinin bitiş tarihine kadar kullanması mümkün bulunmaktadır.
c) Yıllık izinde iken, hastalığı nedeniyle rapor alan bir memurun hastalık izninin bitiş tarihi ile kullanmakta olduğu yıllık izninin bitiş tarihinin aynı tarihe rastlaması halinde, hastalık izninin bitimini müteakiben görevine başlaması gerekmektedir. Geriye kalan yıllık izni hastalık raporunun bitimine eklenemez ve amirinin uygun görmesi halinde yeniden yıllık izne ayrılmak suretiyle rapordan kalan yıllık iznini kullanılabilecektir.
Ayrıca, hastalanan personelin yıllık izinlerinin süresi 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun değişik 102 nci maddesi göz önünde bulundurularak hesaplanır ve bu süre aynı Kanunun 103 üncü maddesine göre kullandırılır.
Madde 31 – Memurun iyileştiğine dair sağlık raporu
(1) 657 sayılı Kanunun 105 inci maddesinde belirtilen süreler kadar izin kullanan memurun, bu iznin sonunda işe başlayabilmesi için, iyileştiğine dair resmî sağlık kurulu raporunu ibraz etmesi zorunludur. Bu rapor, yurt dışındaki memurlar için mahallî usûle göre düzenlenir. İzin süresinin sonunda, hastalığının devam ettiği resmî sağlık kurulu raporu ile tespit edilen memurun izni, 105 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen süreler kadar uzatılır, bu sürenin sonunda da iyileşemeyen memur hakkında emeklilik hükümleri uygulanır.
Madde 32 – Refakat izni
(1) Memurlara 657 sayılı Kanunun 105 inci maddesinin son fıkrası uyarınca izin verilebilmesi için memurun;
a) Bakmakla yükümlü olduğu ana, baba, eş ve çocuklarından birinin,
b) Bakmakla yükümlü olmamakla birlikte refakat edilmediği takdirde hayatı tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocuklarıyla kardeşlerinden birinin, ağır bir kaza geçirdiğinin veya tedavisi uzun süren bir hastalığı bulunduğunun sağlık kurulu raporuyla belgelendirilmesi zorunludur.
(2) Birinci fıkra çerçevesinde düzenlenecek ve refakat sebebiyle izin verilmesine esas teşkil edecek sağlık kurulu raporunda; refakati gerektiren tıbbî sebepler, refakat edilmediği takdirde hayatî tehlike bulunup bulunmadığı, sürekli ve yakın bakım gerekip gerekmediği, üç ayı geçmeyecek şekilde refakat süresi ve varsa refakatçinin sahip olması gereken özel nitelikler yer alır. Gerekli görülmesi hâlinde üç aylık süre aynı koşullarda bir katma kadar uzatılır.
(3) Aynı kişiyle ilgili olarak aynı dönemde birden fazla memur refakat izni kullanamaz.
(4) Aynı kişi ve aynı vakaya dayalı olarak verilecek refakat izninin toplam süresi altı ayı geçemez.
(5) İzin süresi içinde refakati gerektiren durumun ortadan kalkması hâlinde memur iznin bitmesini beklemeksizin göreve başlar. Bu durumda veya izin süresinin bitiminde, göreve başlamayan memurlar izinsiz ve özürsüz olarak görevlerini terk etmiş sayılarak haklarında 657 sayılı Kanun ve özel kanunların ilgili hükümlerine göre işlem yapılır.
(6) Refakat izni kullanılırken memurun aylık ve özlük haklan korunur.
(7) 657 sayılı Kanunun 105 inci maddesinin son fıkrasında belirtilen haller dışında bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlık hizmeti sunucularında yatarak veya ayakta tedavi edilmeleri sırasında söz konusu kişilere refakat eden Devlet memuruna izin verileceğine dair herhangi bir hükmün 657 sayılı Kanunda bulunmaması sebebiyle, “Refakati uygundur.” veya “Refakati zorunludur.” gibi ifadeleri içeren tek hekim veya sağlık kurulu raporlarına istinaden bahsi geçen durumdaki memura refakat sebebiyle izin verilmeyecektir,
(8) Refakat izinleri, Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığının bağlı olduğu Müsteşar Yardımcılığı tarafından verilir.
Madde 33 – Hastalık İzninin Geçirileceği Yer
(1) Hastalık izninin memuriyet mahallinde geçirilmesi esastır. Ancak, raporlarında gösterilecek tıbbi zorunluluk üzerine görev yaptığı birimin amirleri, yurt dışında ise misyon şefinin onayı ile görev yerinden başka bir yerde geçirebilirler.
(2) Memuriyet mahalli dışında izinli olarak bulunmakta iken hastalanan personelin hastalığı nedeniyle düzenlenen raporları, raporun düzenlendiği yerde geçirmesi esastır. Ancak, personelin talebi izin amirinin onayı ile raporun düzenlendiği yerin dışında da geçirilebilir.
(3) Geçici görevle bulundukları yerlerde hastalanan memurların hastalık izinlerini geçici görev mahalli dışında geçirebilmeleri de yine geçici görevde bulundukları birim amirinin onayına bağlıdır.
ALTINCI BÖLÜM — Aylıksız İzinler
Madde 34 – Aylıksız İzin
(1) 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 108 inci maddesine istinaden;
a) Yakınlarının Hastalığı nedeniyle verilecek Aylıksız İzinler:
I. Memurun bakmaya mecbur olduğu veya memur refakat etmediği takdirde hayatı tehlikeye girecek ana, baba, eş ve çocukları ile kardeşlerinden birinin ağır bir kaza geçirmesi veya önemli bir hastalığa tutulmuş olması hallerinde, bu hallerin sağlık kurulu raporu ile belgelendirilmesi şartıyla aylık ve özlük haklarına dokunmaksızın verilen iznin bitiminden itibaren, istekleri üzerine en çok on sekiz aya kadar aylıksız izin verilebilir.
II. Aylık ve özlük haklarına dokunulmaksızın verilen iznin bitiminden itibaren yakınlarının hastalığı nedeniyle aylıksız izin talebinde bulunulabilmesi için hastalığı belgeleyen raporun sağlık kurulu raporu olması ve raporda “memur refakat etmediği takdirde hayatının tehlikeye gireceği veya hasta ve yakın bakıma muhtaç veya refakat edilmesi gerekir”, vb. gibi bir kaydın yer alması gerekmektedir.
b) Doğum sonrası aylıksız izinler:
Memura;
I. Doğum yapan memura, verilen doğum sonrası analık izni süresinin (asgari 8, azami 13 hafta) bitiminden; eşi doğum yapan memura ise, doğum tarihinden itibaren istekleri halinde yirmi dört aya kadar aylıksız izin verilebilir. Gerek doğumu müteakip alınan istirahat raporları gerekse kullanılan yıllık izinler bu sürenin uzamasına veya başlangıç tarihinin ertelenmesine neden teşkil etmeyecektir. Bu sürenin tamamı bir defa da verilebileceği gibi istek üzerine bir aydan az olmamak kaydıyla daha az bir süre ile de verilebilir.
Ancak, doğum nedeniyle aylıksız iznin başlangıç tarihi, doğum sonrası kullanılan analık izinlerinin bitiş tarihi olarak belirleneceğinden doğum öncesi analık izninden doğum sonrası analık iznine süre eklenmesi durumunda aylıksız iznin başlangıç tarihinin eklenen sürelerin bitiş tarihi olarak belirlenmesi gerekmektedir.
II. Memur, doğum nedeniyle aylıksız izin talebinde bulunabilmek için doğum raporunu veya doğum olayını belgeleyen diğer resmi belgelerin aslı veya tasdikli sureti ile müracaat edecektir. Doğum sonrası aylıksız izin talebinde bulunan personel, müracaatına dair dilekçeyi usulüne uygun olarak verdikten sonra dilekçede belirttiği tarihten itibaren Makam onayını beklemeden aylıksız izne ayrılabilecektir. Çalıştığı birim ise ücretsiz izni talep eden personelin bu müracaatını ayrılış tarihini de belirtmek suretiyle bu talebe esas belgelerle birlikte süratle Personel ve Eğitim Daire Başkanlığına intikal ettirecektir. Personel ve Eğitim Daire Başkanlığınca gerekli işlem yapıldıktan sonra personelin ücretsiz izinli sayıldığına dair tebligat yapılarak biriminden izin sonu görevine başlayış tarihi beklenilecektir.
Sözleşmeli personele;
I. Doğum yapan sözleşmeli personele aylıksız izin verilemez. Ancak sözleşmeli personel çalıştırılması usul ve esasları düzenleyen 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Ek 1. Maddesine istinaden;
a. Doğum izninin bitim tarihinden itibaren 1 yıl süreyle hizmet sözleşmesinin feshedilmesi suretiyle görevinden ayrılabilir. Doğum sebebiyle hizmet sözleşmesi feshedilen sözleşmeli personelin pozisyonu saklı tutulur ve istekleri halinde bu personel ayrıldığı kurumunda yeniden hizmete alınır.
b. Sözleşmeli personelin yeniden hizmete alınması için; doğum izninin bitiminden itibaren en geç bir yıl içinde yeniden istihdam edilmek üzere Müsteşarlığa yazılı talepte bulunması gerekmektedir. Personel, yazılı talebini takip eden en geç 30 gün içinde Müsteşarlığımızca istihdam edilir. Bu madde çerçevesinde yeniden istihdam edilecek personel ile yapılacak sözleşme eski sözleşmenin devamı niteliğinde olur.
c) Evlat edinen memura verilecek aylıksız izinler:
I. Üç yaşını doldurmamış bir çocuğu eşiyle birlikte veya münferit olarak evlat edinen memurlar ile memur olmayan eşin münferit olarak evlat edinmesi halinde memur olan eşlerine, çocuğun ana ve babasının rızasının kesinleştiği tarihten veya vesayet dairelerinin izin verme tarihinden itibaren, istekleri üzerine yirmi dört aya kadar aylıksız izin verilir. Evlat edinen her iki eşin memur olması durumunda bu süre, eşlerin talebi üzerine yirmi dört aylık süreyi geçmeyecek şekilde, birbirini izleyen iki bölüm halinde eşlere kullandırılabilir.
II. Evlat edinme vesayetine dair yetkili makamlarca verilmiş izin belgesinin aslı veya tasdikli sureti ile birlikte bir dilekçe ekinde birimlerine müracaat ederler. Birimleri kanalıyla Personel ve Eğitim Daire Başkanlığı’na intikal ettirilen ilgilinin dilekçesinde belirtilen tarihten itibaren süratle Makam Oluru alınıp, görev yaptığı birime bildirilerek memurun aylıksız izinli sayılması sağlanacaktır.
d) Yurt İçinde ve Yurt Dışında Görevlendirilen Personelin Eşlerine Verilecek Aylıksız İzinler:
I. Özel burs sağlayan ve bu burstan istifade etmesi için kendilerine aylıksız izin verilenler de dâhil olmak üzere burslu olarak ya da bütçe imkânlarıyla yetiştirilmek üzere yurtdışına gönderilen veya sürekli görevle yurtiçine ya da yurtdışına atanan veya en az altı ay süreyle yurtdışında geçici olarak görevlendirilen memurlar veya diğer personel kanunlarına tâbi olanlar ile yurtdışına kamu kurumlarınca gönderilmiş olan öğrencilerin memur olan eşleri ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 77 nci maddesine göre izin verilenlerin memur olan eşlerine görev veya öğrenim süresi içinde aylıksız izin verilebilir.
II. Aylıksız izinli olarak gönderilecek memurların bu görevlendirilmesine esas olan eşine ait görevlendirme oluru/yazısı aslı veya onaylı sureti ile müracaat edeceklerdir.
III. Bu fıkranın hükümleri sözleşmeli personele uygulanmaz.
e) Beş(5) Hizmet Yılını Dolduran Memura Verilecek Aylıksız İzinler:
I. Yıllık izinde esas alınan süreler itibarıyla beş hizmet yılını tamamlamış olması ve iste
II. hâlinde memuriyeti boyunca ve en fazla iki defada kullanılmak üzere, toplam bir yıla kadar aylıksız izin verilebilir.
II. Bu fıkranın hükümleri sözleşmeli personele uygulanmaz.
f) Muvazzaf Askerliğe Ayrılanlara Verilen Aylıksız İzinler:
Memura;
I. Muvazzaf askerliğe ayrılan memurlar, askerlik süresince aylıksız izinli sayılırlar.
II. Devlet memuruyken muvazzaf askerlik hizmetini yapmak üzere silahaltına alınanlardan askerlik görevini tamamlayıp memuriyete dönmek isteyenler terhis tarihinden itibaren 30 gün içinde kurumlarına başvurmak ve kurumları da başvurma tarihinden itibaren ilgilileri göreve başlatmak zorundadırlar.
Sözleşmeli personele;
I. Muvazzaf askerlik görevini yapmak üzere silahaltına alınan sözleşmeli personel aylıksız izin kullanamaz. Ancak, sözleşmeli personel, muvazzaf askerlik görevi nedeniyle hizmet sözleşmesinin feshedilmesi suretiyle görevinden ayrılabilir. Bu şekilde hizmet sözleşmesi feshedilen personelin pozisyonu saklı tutulur ve terhis tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde istekleri halinde kuruma başvuruda bulunması halinde bu personel ayrıldığı kurumda yeniden hizmete alınır.
II. Muvazzaf askerlik görevini ifa etmek üzere görevinden ayrılacak olan personel (sözleşmeli personel dahil) sevk pusulasını (celp belgesini) ibraz etmek zorundadır.
(2) Doğum ve askerlik nedeniyle aylıksız izne ayrılacak olanlar için Müsteşarlık onayı beklenmez. Ancak, gerek yakınlarının rahatsızlığı, gerek beş hizmet yılını tamamlamış olunması nedeniyle, gerekse eşinin yurt içinde veya yurt dışına sürekli görevle atanma gerekçeleri ile talep edilecek aylıksız izinlerde ise ilgililer alınacak Müsteşarlık Onayı tebliğ edilmeden görevlerinden ayrılmayacaklardır.
(3) Aylıksız izinler Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığının bağlı bulunduğu Müsteşar Yardımcısı tarafından verilir.
Madde 35 – Memurun Aylıksız İzin Sonu Göreve Başlaması
(1) Aylıksız izin süresinin bitiminden önce mazereti gerektiren sebebin ortadan kalkması hâlinde, on gün içinde göreve dönülmesi zorunludur. Aylıksız izin süresinin bitiminde veya mazeret sebebinin kalkmasını izleyen on gün içinde görevine dönmeyenler, izinsiz ve özürsüz olarak göreve gelmemiş sayılırlar; haklarında memuriyetten çekilme işlemleri uygulanır.
(2) Aylıksız izin kullanmakta iken hastalık raporu verilen ve bu raporda belirtilen sürenin bitimi aylıksız izin süresinin bitiminden sonraki bir tarihe rastlayan personel, raporda belirtilen sürenin sonunda göreve başlar.
Madde 36 – Yurt Dışında veya Uluslararası Kuruluşta Hizmet Alma
(1) 657 sayılı Devlet memurları Kanunun 77nci Maddesi gereği; Yabancı memleketlerin resmî kurumları veya uluslararası kuruluşlarda kurumlarının muvafakati ile görev alacak memurlara, ilgili Bakanın onayı ile (her üç yılda bir Bakan onayı yenilenmek kaydıyla) memuriyeti süresince yabancı memleketlerin resmî kurumlarında 10 yıla, uluslararası kuruluşlarda 21 yıla kadar aylıksız izin verilebilir.
(2) Bu madde hükümleri sözleşmeli personele uygulanmaz.
(3) Yurt dışında veya uluslararası kuruluşta görev alanların izinleri Müsteşar tarafından verilir.
Madde 37 – Bilgilerini Arttırmak Üzere Yurt Dışına Gönderilecek Memurlara Verilecek Aylıksız İzinler
(1) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 78 inci maddesine göre, mesleklerine ait öğrenimi bitirerek Devlet memurluğuna alınmış ve asli memur olarak atanmış olanlardan mesleklerine ait hizmetlerde yetiştirilmek, eğitilmek, bilgilerini artırmak veya staj yapmak üzere yurt dışına;
a) Müsteşarlıkça açılacak seçme veya yarışma sınavlarında başarı gösterenlere,
b) Dış burslara dayanılarak gönderilenlere,
İki yıla kadar ayrılma müsaadesi verilebilir. Gerekirse bu süre en çok bir kat uzatılabilir.
Bu hükmün uygulanmasında; Yetiştirilmek Amacıyla Yurt Dışına Gönderilecek Devlet Memurları Hakkında Yönetmelik ile bu hususu düzenleyen Müsteşarlık Yönergesi esastır.
(2) Milli Eğitim Bakanlığı, Avrupa Birliği Bakanlığı, TUBİTAK, British Council gibi kuruluşların burslarına müracaat edecek olan personelin burstan yararlanmak üzere yapılacak sınav öncesi, Müsteşarlıktan ön izin alması gerekmektedir.
(3) Bu madde hükümleri sözleşmeli personele uygulanmaz.
(4) Bilgilerini artırmak üzere yurtdışına gönderilen personelin izinleri Müsteşar tarafından verilir.
Madde 38 – İzinleri Vermeye Yetkili Amirler
(1) Atama ve yükselmeleri ile her türlü özlük hakları Müsteşarlığımızca ifa edilen personele 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 78 inci maddesine istinaden izinler, Müsteşar tarafından verilir.
Madde 39 – TODAİE’de Öğrenim izni
(1) Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü tarafından yürütülen yüksek lisans programına katılmaya hak kazanan personele tüm özlük haklarından faydalanmak üzere öğrenim süresince ücretli izin verilir.
(2) TODAİE tarafından açılacak yüksek lisans programlarına müracaat edecek olan personelin ilgili birim amirinin müsaadesini almış olması gerekmektedir.
(3) Bu madde hükümleri sözleşmeli personele uygulanmaz.
(4) TODAİE’de öğrenim göreceklerin izinleri Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığının bağlı bulunduğu Müsteşar Yardımcısı tarafından verilir.
YEDİNCİ BÖLÜM — Diğer İzinler
Madde 40 – Engelli Aile Bireyine İzin
(1) Personelin kanunen bakmakla yükümlü olduğu engelli aile bireyinin bakıma muhtaç olduğunun ilgili mevzuata göre alınmış geçerli engelli sağlık kurulu raporu ile belgelendirilmesi kaydıyla, bu durumdaki personele, engelli aile bireyinin günlük ayakta tedavisi ve/veya eğitimi için gidiş-dönüş izni verilebilir.
(2) Bu iznin verilebilmesi için personel, bakmakla yükümlü olduğu engelli aile ferdinin ayakta tedavi gördüğü veya eğitim aldığı kurum tarafından düzenlenen giriş ve çıkış saatlerini gösteren belgeyi görev yaptığı birimi aracılığıyla Personel ve Eğitim Daire Başkanlığına ibraz etmek zorundadır.
(3) Bu durumdaki personele izinleri, Personel ve Eğitim Daire Başkanlığının bağlı olduğu Müsteşar Yardımcısı tarafından izin verilir.
Madde 41 – Hamile ve Emzikli Bayanlar, Kronik Hastalar ile Engellilere İdari İzin
(1) Hamile ve emzikli bayanlar, rapor ile tevsik edilen şeker, kalp-damar, beyin-damar, kronik solunum sistemi hastalıkları, karaciğer, böbrek, kanser ve bunun gibi hastalıkları olanlar ile yüzde 40 ve üzeri raporlu engelli personel, Ankara Valiliği’nin idari izinli sayılmalarına ilişkin duyurusu kapsamında izin vermeye yetkili amirlerini bilgilendirmek koşulu ile idari izinli sayılırlar.
Madde 42 – Sporculara Verilecek İzinler
(1) 3289 Sayılı Kanunun 29 uncu maddesi gereğince milletlerarası seviyede yurt içi ve yurt dışı spor müsabakaları ve bunların hazırlık çalışmalarına katılacak; sporcu, hakem, çalıştırıcı, monitör, yöneticiler ve bu amaçla görevlendirilecek diğer görevliler, organizasyonun devamı süresince özlük hakları saklı kalmak kaydıyla görev izinli sayılırlar.
(2) Gençlik ve Spor Bakanlığınca görev verilmiş personele verilmesi gereken görev izni, Personel ve Eğitim Dairesi Başkanlığının bağlı bulunduğu Müsteşar Yardımcısı tarafından verilir.
SEKİZİNCİ BÖLÜM — Çeşitli Hükümler
Madde 43 – Sorumluluk
(1) izne ayrılan personel, kullandığı iznin bitimini izleyen ilk çalışma gününde görevine başlamak zorundadır. Mevzuat çerçevesinde Kurumunca kabul edilebilir özrü olmaksızın izin bitiminde görevine başlamayan, izin belgelerinde yanlış beyanda bulunan ve onaylı belgelere aykırı davrananlar hakkında ilgili disiplin hükümleri uygulanır.
Madde 44 – Hüküm Bulunmayan Haller
(1) Bu yönergede hüküm bulunmayan hallerde ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.
Madde 45 – Yürürlükten Kaldırma
(1) 14 Ocak 2001 tarih ve 256 onay ile yürürlüğe konulan Ocak 2002 tarihli Savunma Sanayii Müsteşarlığı İzin Yönergesi ve buna bağlı olarak verilmiş tüm yetkiler yürürlükten kaldırılmıştır.
Madde 46
(1) Bu Yönerge Bakan onayını takiben yürürlüğe girer.