KolayuyumGiriş yap

485 4/1/1961 Tarihli ve 213 Sayılı Vergi Usul Kanununun Bazı Madde ve Fıkralarının Değiştirilmesi ve Bu Kanuna Bazı Hükümler Eklenmesi Hakkında Kanun

Kanun · 485 sayılı Kanun

Tür
Kanun
Numara
485
Resmi Gazete
08.07.1964 / Sayı 11748
Son değişiklik
08.07.1964
Durum
Yürürlükte
Seri
Kanunlar, Vergi Usul Mevzuatı

Madde 1

4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun inci maddesinin sonuna aşağıdaki fıkralar eklenmiştir:

Ancak, vergi güvenliğini sağlamak amaciyle Gelir Vergisi mükelleflerinin yıllık Gelir Vergisi, (Mahsuptan evvelki vergisi), sermaye şirketlerinin Kurumlar Vergisi beyannameleri üzerinden tarh olunan Gelir ve Kurumlar Vergileri ile mükelleflerin adları ve unvanları, bağlı oldukları vergi dairelerince beyannamelerin verildiği yıl içinde dairenin münasip yerlerine asılacak cetvellerde açıklanmakla beraber ayrıca kitap halinde veya Resmî Gazete ile yayınlanır. Mükellefin bağlı bulunduğu teşekkül varsa, bu ilân orada da yapılır.

Beyanname vermiyenlerle zarar gösterenlerin bu durumları cetvellerde belirtilir.

Açıklanan bu bilgiler ele alınarak mükelleflerin haysiyet, şeref ve haklarına tecavüz edilemez. Aksine hareket edenler hakkında T. Ceza Kanununun 480, 481 ve 482 nci maddelerdeki cezalar üç misli olarak hükmolunur.

Madde 2

Aynı kanunun 30 uncu maddesine aşağıdaki fıkralar eklenmiştir:

Vergi beyannamelerini kanuni sürenin sonundan itibaren 15 gün geçtikten sonra vermiş olanlara bu beyannamelerinde gösterdikleri gelir üzerinden gerekli tarhiyat yapılır ve Takdir Komisyonunca mükellefin beyanından fazla bir matrah takdir olunduğu ahvalde bu fark nazara alınmak suretiyle re’sen vergi tarh olunur.

Yukarıdaki bentlerin hükümlerine göre re’sen vergi tarhını gerektiren bir sebep yanında ikmalen vergi tarhını da lüzumlu kılan bir durum mevcut ise re’sen takdir sonucu beklenmeksizin gerekli ikmal tarhiyatı yapılır. Re’sen takdir sırasında ikmal tarhiyatına mesnet olan matrah farkı nazara alınmışsa vergi tarhı sırasında evvelce tarhedilmiş olan vergi indilir.

Madde 3

Aynı kanunun 42 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Ortalama kâr hadleri; Maliye Bakanlığınca emtia ve iş nevilerine göre hazırlanacak cetveller üzerine, tüccarlar için il merkezindeki ticaret odalarınca, esnaf ve sanatkârlar için kanunla kurulan esnaf dernekleri birliğince, birlikleri yoksa esnaf ve sanatkâr teşekküllerince; odaların, birlik ve teşekküllerin bulunmadığı yerlerde il merkezlerindeki belediyelerce seçilecek dört kişi ile o il defterdarının ve mazereti halinde tevkil edeceği bir maliye memurunun başkanlığında kurulan özel bir komisyon tarafından ilçeler itibariyle gayrisâfi kazanca göre ayrı ayrı tâyin olunur. Şu kadar ki, merkez ilçesi dışındaki mükelleflere ait ortalama kâr hadlerinin tesbitinde, il merkezinden seçilmiş olan üyelerden ikisinin yerine o ilçelerde aynı mahiyetteki teşekküller tarafından seçilmiş olan iki üye toplantılara katılır.

Madde 4

Aynı kanunun 43 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Madde 5 – Ortalama kâr hadlerinin kesinleşmesi ve ilânı

Aynı kanunun 92 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Madde 6 – Ücretler

Aynı kanunun 279 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Madde 7 – Menkul kıymetler

Aynı kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Madde 8 – Yabancı paralar

Aynı kanunun 294 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

Madde 9 – Esham, tahvilât ve yabancı paralar

Aynı kanunun 352 nci maddesinin (II nci derece usulsüzlükler) bölümüne aşağıdaki 5 numaralı bent eklenmiştir:

Yıllık beyannamede hiç gider bildiriminde bulunulmaması veya gider unsurlarından bir kısmının bildirilmemesi.

Madde 10

Aynı kanunun 354 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

b) Veraset ve intikal vergisinde

Veraset ve intikal vergisi beyannamelerini kanuni süresinin bitmesini takibeden günden başlıyarak 15 gün içinde verenlere, 25 liradan az 250 liradan çok olmamak şartiyle verginin % 2 si; daha sonra, verenlere, 100 liradan az 2 000 liradan çok olmamak şartiyle % 5 i tutarında usulsüzlük cezası kesilir.

Madde 11

Aynı kanuna 19/2/1963 tarihli ve 205 sayılı kanunun 22 nci maddesiyle eklenen ek 1 nci maddesinin sonuna aşağıdaki 6 numaralı bend eklenmiştir:

6. Gelir Vergisi Kanununda yer alan ortalama kâr haddi ve gider esası hükümlerine göre vergi tarh olunmuşsa

Madde 12

Aynı kanuna 19/2/1963 tarihli ve 205 sayılı kanunun 22 nci maddesiyle eklenen ek 3 üncü maddesinin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir:

Maliye Bakanlığı lüzum gördüğü mahallerde ortalama kâr haddi ve gider esaslariyle ilgili uzlaşma taleplerinin incelenmesi için ayrı uzlaşma komisyonları teşkil ve bu komisyonların kimlerden terekkübedeceği tâyin edebilir.

Geçici madde 1

Bu kanunun 3 üncü maddesi ile Vergi Usul Kanununun 42 nci maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişikliğe göre seçim yoliyle özel komisyona yeniden katılacak üyeler, ilk uygulama yılında, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, defterdarın yazılı isteği üzerine bir ay içinde seçilir.

Geçici madde 2

Vergi Usul Kanununun bu kanunun 4 üncü maddesiyle değiştirilen 279 uncu maddesindeki değerleme hükmü, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra iktisabolunan esham ve tahvilât hakkında uygulanır.

Bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce sahip olunan esham ve tahvilâtın son bilançoda kayıtlı değerleri üzerinden değerlenmelerine devam olunur.

Madde 13 – Yürürlük

Bu kanun yayınlandığı tarihte yürürlüğe girer

Madde 14 – Yürütme

Bu kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.