KolayuyumGiriş yap

2686 213 Sayılı Vergi Usul Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun

Kanun · 2686 sayılı Kanun

Tür
Kanun
Numara
2686
Resmi Gazete
29.06.1982 / Sayı 17739
Son değişiklik
29.06.1982
Durum
Yürürlükte
Seri
Kanunlar, Vergi Usul Mevzuatı

MADDE 1

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5 nci maddesinin birinci fıkrasının 2 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

2. Vergi mahkemeleri, bölge idare mahkemeleri ve Danıştayda görevli olanlar;

MADDE 2

Aynı Kanunun 6 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Beşinci maddede yasalı olanlar:

1. Kendilerine, nişanlılarına ve boşanmış olsalar bile eşlerine;

2. Kan veya sihri usul ve füruuna, evlatlığına veya kendisini evlat edinene yahut kan hısımlığında üçüncü (Bu derece dahil), sihri hısımlıkta, bu hısımlığı meydana getiren evlenme ortadan kalkmış olsa bile, üçüncü (Bu derece dahil) dereceye kadar olan civar hısımlarına;

3. Kanuni temsilcisi veya vekili bulundukları kimselere;

Alt vergi inceleme ve takdir işleriyle uğraşamazlar.

Vergi muameleleri ve incelemeleri ile vergi mahkemeleri, bölge idare mahkemeleri ve Danıştayda görevli olanlar, mükelleflerin vergi kanunlarının uygulanması ile ilgili hesap, yazı ve sair özel işlerini ücretsiz de olsa yapamazlar.

MADDE 3

Aynı Kanunun 14 ncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Vergi muamelelerinde süreler vergi kanunları ile belli edilir.

Kanunda açıkça yazılı olmayan hallerde 15 günden aşağı olmamak şartıyla bu süreyi, tebliği yapacak olan idare belirler ve ilgiliye tebliğ eder.

MADDE 4

Aynı Kanunun 16 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Vergi kanunlarında hüküm bulunmayan hallerde ölüm dolayısıyla mirasçılara geçen ödevlerin yerine getirilmesinde bildirme ve beyanname verme sürelerine üç ay eklenir.

MADDE 5

Aynı Kanunun 26 ncı maddesinin 11 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

11. Vergi mahkemesinde dava açılması ve düzeltme ile ilgili hükümlere ait kısa bilgi.

MADDE 6

Aynı Kanunun mükerrer 30 ncu maddesinin son fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Verginin tahakkuku ve cezanın kesinleşmesi için geçmesi gereken vergi mahkemesinde dava açma süresi; mükellefin bilinen adresinde tebligat yapıldığı hallerde tebliğ tarihinden, aksi halde tutanakla tespit olunan ilan tarihinden başlar.

MADDE 7

Aynı Kanunun 35 nci maddesinin 11 ve 12 numaralı bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

11. Vergi mahkemesinde dava açma süresi;

12. Vergi mahkemesinde dava açma şekli.

MADDE 8

Aynı Kanunun 41 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

40 ncı madde gereğince kendilerine takdir komisyonu kararı verilen daire, kurum ve teşekküller, bu kararı inceleyerek aykırı gördükleri takdirlere karşı kararın kendilerine verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde vergi mahkemesinde dava açabilirler.

Vergi mahkemesince verilecek kararlar aleyhine daire, kurum ve teşekküllerce onbeş gün içinde Danıştaya başvurulabilir.

Danıştay bu müracaat üzerine işi dosya üzerinde öncelikle inceleyerek karara bağlar.

MADDE 9

Aynı Kanunun Birinci Kitap İkinci Kısım Beşinci Bölüm başlığı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Zirai Kazanç Ölçüleri İle Emlâk Vergisine ait Bedel ve Değerlerin Tespiti.

MADDE 10

Aynı Kanunun 45 nci maddesinin 2 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

2. Götürü gider emsali: Büyük ve küçükbaş hayvanlar (kümes hayvanları dahil) ve bunların mahsulleri ile kara ve su avcılığı için % 80; diğer ziraî mahsuller ile ziraat makine ve aletleriyle başka çiftçilerin ziraî istihsal işlerinin yapılması karşılığında alınan ücretler için %70’tir.

MADDE 11

Aynı Kanuna 49 ncu maddeyi takiben aşağıdaki mükerrer 49 ncu madde eklenmiştir.

a) Maliye ve Bayındırlık bakanlıkları Emlâk Vergisi Kanununun 10 ncu maddesi hükmü ile aynı Kanunun 31 nci maddesi uyarınca hazırlanan tüzük hükümlerine göre bina metrekare normal inşaat maliyet bedellerini (Söz konusu tüzük hükümlerine göre yapılan yıllık tespitler hariç olmak üzere) genel beyanın yapılacağı sürenin başlangıcından dört ay önce müştereken tespit ve Resmi Gazete ile ilân ederler.

Türkiye Ticaret, Sanayi, Deniz Ticaret Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği bu bedellere karşı Resmi Gazete ile ilanını izleyen 15 gün içinde Danıştayda dava açabilirler.

b) Takdir komisyonlarının arsalara ait asgari ölçüde birim değer tespitine ilişkin takdirleri genel beyanın yapılacağı sürenin başlangıcından en az altı ay önce karara bağlanarak takdirin ilgili bulunduğu il ve ilçe merkezlerindeki ticaret odalarına, ticaret odası bulunmayan yerlerde belediyelere ve ilgili vergi dairelerine imza karşılığında verilir.

Takdir komisyonlarının bu kararlarına karşı kendilerine karar tebliğ edilen daire, kurum ve teşekküller 15 gün içinde ilgili vergi mahkemesi nezdinde dava açabilirler. Vergi mahkemelerince verilecek kararlar aleyhine 15 gün içinde Danıştaya başvurulabilir.

Kesinleşen asgari ölçüde arsa birim değerleri, ilgili vergi dairelerinde ve muhtarlıklarda uygun bir yere asılmak suretiyle genel beyan süresince ilan edilir.

c) Yukarıdaki fıkralara göre, Danıştay ve vergi mahkemelerinde dava açılması halinde, davalının 15 gün içinde vereceği tek savunma ile dosya tekemmül etmiş sayılır. Danıştay ve vergi mahkemelerince bu davalar dosyanın tekemmül ettiği tarihten itibaren en geç 1 ay içinde karara bağlanır.

MADDE 12

Aynı Kanunun 72 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Takdir Komisyonu; illerde defterdarın, ilçelerde malmüdürünün (müstakil vergi dairesi olan ilçelerde ilgili vergi dairesi müdürünün) veya bunların tevkil edecekleri memurların başkanlığı altında ilgili vergi dairesinin yetkili iki memuru (arsalara alt asgari ölçüde birim değerlerin tespiti sırasında ise vergi dairesi memurlarından biri yerine tapu sicil muhafızı veya tevkil edeceği bir memur) ile seçilmiş iki üyeden kurulur.

MADDE 13

Aynı Kanunun 73 ncü maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Komisyon toplantılarına mükellefin sanat veya meslek bakımından bağlı veya ilgili olduğu teşekkülden, servet takdiri işlerinde ise yalnız Ticaret Odasından seçilen üyeler (arsalara alt asgari ölçüde birim değerlerin tespiti sırasında Ticaret Odasından seçilen üyelerden biri yerine tespitin yapılacağı vergi dairesi faaliyet bölgesinin mahalle muhtarlarından, mahallin en büyük mülki idare amirince seçilmiş birisi) iştirak eder. Ticaret Odası ve mesleki teşekkül bulunmayan yerlerde bunlar tarafından seçilecek üyeler, yukarıdaki esaslara göre belediyeler tarafından seçilir.

MADDE 14

Aynı Kanunun 74 ncü maddesine (b) bendini takiben aşağıdaki (c) bendi eklenmiştir.

c) 1319 sayılı Emlâk Vergisi Kanununun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arsalar için mahalle muhtarlıkları itibariyle asgari ölçüde birim değer tespit etmek (Bu değerlerin tespitinde, Emlak Vergisi Kanununun 31 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan normlardan ve bu maddeye göre hazırlanmış bulunan tüzük hükümleri ile gerektiğinde bilirkişiden yararlanılır).

MADDE 15

Aynı Kanunun 84 ncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Zirai Kazançlar il Komisyonunun seçilmiş üyelerinden ikisi il ziraat odasından, biri de bu ile bağlı ilçe ziraat odalarından il ziraat odasınca seçilir.

Ziraat odası, valinin yazılı tebliği üzerine en geç bir ay içinde komisyon üyelerini ve aynı sayıda yedek üyeyi seçerek adlarını valiye bildirir.

Üyeler bu süre içinde seçilip bildirilmedikleri takdirde vali tarafından seçilir.

Ziraat odası bulunmayan yerlerde bunların seçeceği üyeler, aynı esaslar dairesinde belediyelerce seçilir.

MADDE 16

Aynı Kanunun 85 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Zirai Kazançlar Merkez Komisyonu, Maliye Bakanlığı Müsteşarının Başkanlığında; Gelirler Genel Müdürü ile Gelirler Genel Müdürlüğünün iki, Tarım ve Orman Bakanlığının üç, Ziraat Odaları Birliğinin üç ve Devlet üretme Çiftlikleri Genel Müdürlüğünün bir temellerinden kurulur.

Başkanın mazereti halinde komisyona, başkanın, üyelerden veya hariçten tevkil edeceği kimse başkanlık eder.

MADDE 17

Aynı Kanunun 92 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bu kısımda yazılı komisyonlarla ortalama kâr hadlerini tespit eden özel komisyonlar ve uzlaşma komisyonlarının (Zirai Kazançlar Merkez Komisyonu, Ortalama Kâr Hadleri Merkez Komisyonu, Merkez Uzlaşma Komisyonları ile Gelir Vergisi Kanununun 31 nci maddesinde zikredilen yönetmelik hükümlerine göre kurulan komisyon hariç) Başkan ve üyelerine hu komisyonlardaki görevleri dolayısıyla mahalli defterdarlığın teklifi üzerine Maliye Bakanlığınca tayin olunacak miktarda ücret verilir.

Zirai Kazançlar Merkez Komisyonu, Ortalama Kâr Hadleri Merkez Komisyonu, Merkez Uzlaşma Komisyonları ile Gelir Vergisi Kanununun 31 nci maddesinde zikredilen yönetmelik hükümlerine göre kurulan Komisyonun Başkan ve Üyelerine bu komisyonlardaki çalışmaları dolayısıyla verilecek ücret Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararıyla tayin olunur.

MADDE 18

Aynı Kanunun 101 nci maddesinin 6 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

6. Vergi mahkemesinde dava açma dilekçelerinde ve cevaplarında gösterilen adresler;

MADDE 19

Aynı Kanunun 108 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Tebliğ olunan vesikalar, esasa müessir olmayan şekil hatalarından dolayı hukuki kıymetlerini kaybetmezler; yalnız vergi ihbarı ile ilgili vesikalarda mükellefin adının, verginin nevi veya miktarının, vergi mahkemesinde dava açma süresinin hiç yazılmamış olması veyahut bu vesikaların görevli bir makam tarafından tanzim edilmemiş bulunması vesikayı hükümsüz kılar.

MADDE 20

Aynı Kanunun 112 nci maddesinin 3 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

3. Vergi mahkemesinde dava açma dolayısıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 27 nci maddesinin 8 numaralı bendi gereğince tahsili durdurulan vergilerden taksit süreleri geçmiş olanlar, Vergi Mahkemesi kararına göre hesaplanan vergiye ait ihbarnamenin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde ödenir.

MADDE 21

Aynı Kanunun 121 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

İdarece tereddüt edilmeyen açık ve mutlak vergi hataları re'sen düzeltilir. Kendi aleyhlerine düzeltme yapılan kimselerin düzeltmeye karşı vergi mahkemesinde dava açma hakları mahfuzdur.

MADDE 22

Aynı Kanunun 122 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Mükellefler, vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairesinden yazı ile isteyebilirler.

Bunların posta ile taahhütlü olarak gönderilmesi caizdir.

MADDE 23

Aynı Kanunun 123 ncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Vergi dairesinin ilgili servisi düzeltme talebini kendi mütalaasını da ilave ederek, düzeltme merciine gönderir.

Düzeltme mercii talebi yerinde gördüğü takdirde, düzeltmenin yapılmasını emreder; yerinde görmediği takdirde, keyfiyet düzeltmeyi isteyene yazı ile tebliğ olunur.

MADDE 24

Aynı Kanunun 124 ncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Vergi mahkemesinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme talepleri reddolunanlar şikâyet yolu ile Maliye Bakanlığına müracaat edebilirler.

Bu madde gereğince il özel idare vergileri hakkında valiliğe ve belediye vergileri hakkında belediye başkanlığına müracaat edilir.

MADDE 25

Aynı Kanunun 125 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Vergi mahkemesi, bölge idare mahkemesi ve Danıştaydan geçmiş olan muamelelerde vergi hataları bulunduğu takdirde, bu hatalar, yargı kararları kesinleşmiş olsa bile, evvelki maddelerde yazılı usul dairesinde düzeltilebilir. Şu kadar ki; düzeltmenin yapılabilmesi için hatalar hakkında anılan yargı mercileri tarafından bir karar verilmemiş olması şarttır.

MADDE 26

Aynı Kanunun 126 ncı maddesinin (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

b) İlan yolu ile tebliğ edilip vergi mahkemesinde dava konusu yapılmaksızın tahakkuk eden vergilerde mükellefe ödeme emrinin tebliğ, edildiği;

MADDE 27

Aynı Kanunun mükerrer 185 nci maddesinin son fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Perakende satışlarla sair hâsılat ve ödemeler, belgelerine dayanılarak deftere topluca yazılabilir.

MADDE 28

Aynı Kanunun 232 nci maddesinin son fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye bu fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki ikinci fıkra eklenmiştir.

Yukarıdakiler dışında kalanların, birinci ve ikinci sınıf tüccarlardan ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerden satın aldıkları emtia veya onlara yaptırdıkları iş bedelinin onbin lirayı geçmesi veya bedeli onbin liradan az olsa dahi istemeleri halinde emtiayı satanın veya işi yapanın fatura vermesi mecburidir.

İşletme Vergisi ayrıca gösterilmek kaydıyla işletme Vergisi mükellefleri tarafından hizmetin ifası anında veya perakende satış sırasında düzenlenerek müşteriye verilen faturalar perakende satış vesikası yerine geçer.

MADDE 29

Aynı Kanunun 233 ncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Birinci ve ikinci sınıf tüccarlarla defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerin fatura vermek mecburiyetinde olmadıkları satışları ve yaptıkları işlerin bedelleri aşağıdaki vesikalardan herhangi biri ile tevsik olunur.

1. Perakende satış fişleri;

2. Makineli kasaların kayıt ruloları;

3. Giriş ve yolcu taşıma biletleri.

Perakende satış fişi, makineli kasaların kayıt ruloları ve biletlerde, işletme veya mükellefin adı, düzenlenme tarihi ve alınan paranın miktarı gösterilir.

Perakende satış fişi ile giriş ve yolcu taşıma biletleri seri ve sıra numarası dahilinde teselsül ettirilir. Bu fiş ve biletler kopyalı iki nüsha olarak tanzim edilir ve bir nüshası müşteriye verilir. Makineli kasa kullanılıp da müşteriye fiş (makineli kasanın önceki fıkrada belirtilen malumatı ihtiva eden fişi) verilmemesi halinde, perakende satış fişi tanzimi ve müşteriye verilmesi mecburidir.

İşletme vergisi mükellefleri tarafından tanzim edilen perakende satış vesikaları, perakende satış fişi yerine geçer.

MADDE 30

Aynı Kanunun 248 nci maddesinin son fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Gelir Vergisi Kanununa göre indirimlerin uygulanmasında, karnedeki kayıtlar, bunların vergi dairesine tescil ettirildiği tarihten evvelki zamanlar için nazara alınmaz.

MADDE 31

Aynı Kanunun 249 ncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Gelir Vergisinde indirimlerden faydalanabilmek için karne almak mecburiyetinde olanlar, medeni hal ve aile durumu hakkında vergi karnesine yazılmış olan bilgiler ve bunlarda vaki olan değişiklikler mükellefin ikamet ettiği veya çalıştığı mahallenin muhtarına tasdik ettirilir.

Buna imkan olmayan hallerde mükellefin karneye yazdığı bilgilerin doğruluğu idari tahkikatla tespit olunur ve karnenin tescili tahkikat neticesinde yapılır.

MADDE 32

Aynı Kanunun 255 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Mükellefler bu Kanuna göre aldıkları vergi karnelerini, işin devam ettiği, Gelir Vergisi Kanununa göre indirimlerle ilgili olanlar bu indirimlerden faydalandıkları sürece muhafaza ederler.

MADDE 33

Aynı Kanunun 257 nci maddesinin 4 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

4- Bina ve arazinin rayiç bedelinin tespitinde değen tespit edilecek bina ve araziyi, Emlak Vergisi Kanununun 31 nci maddesine göre Maliye Bakanlığınca yetkili kılınan memurlara gösterip gezdirmek, bu gibi gayrimenkullerin genel ahvaline, kullanılış tarzına ve kirada ise kiranın miktarına müteallik her türlü bilgileri vermek (Bu fıkrada yazılı mecburiyetler kiracılara da şamildir);

MADDE 34

Aynı Kanunun mükerrer 257 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Maliye Bakanlığı bu Kanuna göre tutulacak defter ve düzenlenecek belgeler ile bunlara ek olarak tutulması veya düzenlenmesini uygun gördüğü defter ve belgelerin mahiyeti, şekil ve ihtiva edeceği hususları belirlemeye ve bunlarda değişiklik yapmaya; bunlar için tasdik, muhafaza ve ibraz mecburiyeti koymaya ve kaldırmaya gerektiğinde makineli kasa kullandırmaya yetkilidir.

MADDE 35

Aynı Kanunun 267 nci maddesinin beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Üçüncü sıra: (Takdir esası) Yukarıda yazılı esaslara göre belli edilemeyen emsal bedelleri ilgililerin müracaatı üzerine takdir komisyonunca takdir yolu ile belli edilir. Takdirler, maliyet bedeli ve piyasa kıymetleri araştırılmak ve kullanılmış eşya için ayrıca yıpranma dereceleri nazara alınmak suretiyle yapılır. Takdir edilen bedellere mükelleflerin vergi mahkemesinde dava açma hakkı mahfuzdur. Ancak, dava açılması verginin tahakkuk ve tahsilini durdurmaz.

MADDE 36

Aynı Kanunun 298 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bu bölümde yazılı emsal bedelleri ile alacak ve borçların değerleri 72 nci maddede yazılı Takdir Komisyonu tarafından tespit edilir.

MADDE 37

Aynı Kanunun 344 ncü maddesinin son fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bu maddenin 1-7 numaralı bentlerinde belirtilen hallerde, 8 numaralı bentte yer alan had ve miktarlar aranmaz.

MADDE 38

Aynı Kanunun 353 ncü maddesinin 1 numaralı bendinin ikinci paragrafı ile 2 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bir takvim yılı içinde her bir belge nevine ilişkin olarak tespit olunan yukarıda yazılı usulsüzlükler için kesilecek cezanın toplamı 500.000 lirayı geçemez.

2. Bu Kanunun 233 ncü maddesinde yazılı perakende satış vesikaları ile taşıma irsaliyesi, sevk irsaliyesi, yolcu listesi ve müşteri üstesi kullanmak mecburiyetinde olanların bu belgeleri kullanmadıklarının irsaliye ve yolcu listesini ayrıca taşıtta bulundurmadıklarının tespiti halinde, kullanmadıkları veya bulundurmadıkları her bir belge için 500 lira özel usulsüzlük cezası kesilir.

İşletme Vergisi Kanununun 11 nci maddesinde yazılı perakende satış vesikası (232 nci maddenin son fıkrası uyarınca bu vesikalar yerine kullanılan faturalar dahil) veya makineli kasa kullanımına izin verilen hallerde müşteri fişi kullanmak mecburiyetinde olanların bu vesikaları kullanmadıklarının tespiti halinde, kullanmadıkları her bir muamele için 500 lira özel usulsüzlük cezası kesilir.

Ancak, bir takvim yılı içinde her bir belge nevine ilişkin olarak kesilecek usulsüzlük cezasının toplamı, her bir tespit için 50.000 lirayı aşmamak üzere 500.000 lirayı geçemez.

MADDE 39

Aynı Kanunun 366 ncı maddesinin 11 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

11. Vergi mahkemesinde dava aşma süresi.

MADDE 40

Aynı Kanunun 367 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Yaptıkları inceleme sırasında 344 ncü maddenin 1-6 numaralı bentlerinde yazılı kaçakçılık suçlarını veya kaçakçılığa teşebbüs suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri ve gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet Savcılığına bildirilmesi mecburidir.

MADDE 41

Aynı Kanunun 368 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Vergi Cezaları:

1. Cezaya karşı vergi mahkemesinde dava açılmamışsa dava açma süresinin bittiği tarihten;

2. Cezaya karşı dava açılmışsa, vergi mahkemesi kararı üzerine vergi dairesince düzenlenecek ihbarnamenin ilgiliye tebliğ tarihinden;

Başlayarak bir ay içinde ödenir.

MADDE 42

Aynı Kanunun 374 ncü maddesinin 1 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

1. Kusur, ağır kusur ve kaçakçılık cezalarında, cezanın bağlı olduğu vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın birinci gününden; 353 ve mükerrer 355 nci maddeler uyarınca kesilecek usulsüzlük cezalarında, usulsüzlüğün yapıldığı yılı takip eden yılın birinci gününden başlayarak beş yıl (114 ncü maddenin ikinci fıkrası hükmü ceza zamanaşımı için de geçerlidir.);

MADDE 43

Aynı Kanunun 376 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Re’sen veya ikmalen tarh edilen vergi veya vergi farkını ve aşağıda gösterilen indirimlerden artakalan kaçakçılık, ağır kusur, kusur ve usulsüzlük (özel usulsüzlükler hariç) cezalarını mükellef veya vergi sorumlusu vergi mahkemesinde dava açma süresi içinde ilgili vergi dairesine müracaatla vadesinde veya 6183 sayılı Kanunda zikredilen neviden teminat göstererek vadenin bitmesinden itibaren üç ay içinde ödeyeceğini bildirirse:

1. Kaçakçılık, ağır kusur veya kusur dolayısıyla kesilen cezanın birinci defada üçte ikisi;

2. Müteakiben kesilen cezaların üçte biri;

3. Usulsüzlük cezasının üçte biri;

İndirilir.

Mükellef veya sorumlu ödeyeceğini bildirdiği vergi ve vergi cezası farkını yukarıda yazılı süre içinde ödemez veya dava konusu yaparsa bu madde hükmünden faydalandırılmaz.

Yukarıdaki hükümler vergi aslına tabi olmaksızın kesilen usulsüzlük cezaları hakkında da uygulanır.

MADDE 44

Aynı Kanunun uzlaşmaya ilişkin ek 1 nci maddesinin 5 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

5. Tarhiyatı veya ceza kesmeyi gerektiren sebeplerin; vergi mahkemeleri, bölge idare mahkemeleri ile Danıştay veya Maliye Bakanlığı tarafından, mümasil hadiselerde başka yönden mütalaa edilmiş bulunması,

MADDE 45

Aynı Kanunun uzlaşmaya ilişkin ek 4 ncü maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Uzlaşma talebi, mükellef veya cezaya muhatap olanlar için vergi mahkemesinde dava açma süresi içinde yapılır.

MADDE 46

Aynı Kanunun uzlaşmaya ilişkin ek 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Mükellef veya adına ceza kesilen; üzerinde uzlaşılan ve tutanakla tespit olunan hususlar hakkında dava açamaz ve hiçbir mercie şikayette bulunamaz.

MADDE 47

Aynı Kanunun uzlaşmaya ilişkin ek 7 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Müddeti içinde uzlaşma talebinde bulunan mükellef veya ceza muhatabı uzlaşma talep ettiği vergi veya ceza için, ancak uzlaşma vaki olmadığı takdirde dava açma yoluna gidebilir.

Mükellef veya ceza muhatabı aynı vergi veya ceza için uzlaşma talebinden önce dava açmışsa dava, uzlaşma işleminin sonuca bağlanmasından önce vergi mahkemelerince incelenmez; herhangi bir sebeple incelenir ve karara bağlanırsa bu karar hükümsüz sayılır.

Uzlaşmanın vaki olması halinde mükellef, üzerinde uzlaşılan vergi ve cezaya (bunlardan birisi üzerinde uzlaşılmış olsa dahi her ikisine); adına sadece ceza kesilmiş bulunan, üzerinde uzlaşılan işbu cezaya karşı dava açamaz.

Uzlaşmanın vaki olmaması halinde mükellef veya ceza muhatabı; tarhedilen vergiye veya kesilen cezaya, uzlaşmanın vaki olmadığına dair tutanağın kendisine tebliğinden itibaren genel hükümler dairesinde ve yetkili vergi mahkemesi nezdinde dava açabilir. Bu takdirde, dava açma müddeti bitmiş veya 15 günden az kalmış ise bu müddet tutanağın tebliği tarihinden itibaren 15 gün olarak uzar.

Uzlaşmanın vaki olmaması halinde, yukarıdaki ikinci fıkra uyarınca durdurulmuş olan davanın görülmesine, keyfiyetin vergi dairesince işarı üzerine vergi mahkemesinde devam olunur.

MADDE 43

Aynı Kanunun uzlaşmaya ilişkin ek 8 nci maddesinin 2 numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

2. Uzlaşma vaki olmadığı takdirde, bu Kanunun 112 ve 338 nci maddeleri hükümleri ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 27 nci maddesinin 8 numaralı bendi hükmü dairesinde;

MADDE 49

Aynı Kanunun Beşinci Kitap başlığı aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, kısım ve bölüm başlıkları kaldırılmıştır.

MADDE 50 Vergi Davaları

Aynı Kanunun 377 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Mükellefler ve kendilerine vergi cezası kesilenler, tarh edilen vergilere ve kesilen cezalara karşı vergi mahkemesinde dava açabilirler.

Vergi dairesi tadilat ve takdir komisyonlarınca tahmin ve takdir olunan matrahıma karşı vergi mahkemesinde dava açabilir.

Belediyelerde dava açma yetkisini belediye adına varidat müdürü, olmayan yerlerde hesap işleri müdürü veya o görevi yapan kullanır.

Vergi daireleri Maliye Bakanlığının, (İl özel idareleriyle belediyeler valilerin) muvafakatini almadan vergi mahkemelerinin kararları aleyhine Danıştayda temyiz davası açamazlar.

MADDE 51

Aynı Kanunun 378 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Vergi mahkemesinde dava açabilmek için verginin tarh edilmesi, cezanın kesilmesi, tadilat ve takdir komisyonları kararlarının tebliğ edilmiş olması; tevkil yoluyla alınan vergilerde istihkak sahiplerine ödemenin yapılmış ve ödemeyi yapan tarafından verginin kesilmiş olması lazımdır.

Mükellefler beyan ettikleri matrahlara ve bu matrahlar üzerinden tarh edilen vergilere karşı dava açamazlar. Bu Kanunun vergi hatalarına alt hükümleri mahfuzdur.

MADDE 52

Aynı Kanuna Ek Geçici 8 nci maddeyi takiben aşağıdaki beş ek geçici madde eklenmiştir.

1961 takvim yılı peşin ödeme derecelerine yapılan itirazlar hakkında bu Kanunun 53 ncü maddesi ile kaldırılan, Mükerrer 86 ncı madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Şu kadar ki, Merkez Özel Komisyonu tarafından görüşülerek sonuçlandırılan itirazlardan Resmi Gazetede ilân edilmemiş olanlar hakkında sözü edilen maddenin ilana ilişkin hükmü uygulanmaz.

Bu Kanunun 36 ncı maddesi ile değişik Vergi Usul Kanununun 298 nci maddesi hükümlerinin yürürlüğe gireceği tarihten önceki dönemlere ilişkin olarak yapılacak rayiç bedel takdirleri dolayısıyla anılan Kanunun 257 nci maddesinin bu Kanunun 33 ncü maddesi ile değiştirilmeden önceki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 363 ncü maddesinin 2 numaralı bendi uyarınca her bir belge nevine ilişkin olarak kesilmiş bulunan özel usulsüzlük cezalarının, her bir tespit için 50.000.- lirayı ve bir takvim yılı içinde 500.000.- lirayı aşan miktarı tahsil edilmemişse terkin, tahsil edilmişse red ve iade edilir.

Gelir Vergisi Kanununun 2454 sayılı Kanunun 14 ncü maddesiyle değişik mükerrer 117 nci maddesi hükümleri uyarınca, 1981 yılı için tahakkuk ettirilmiş bulunan peşin ödemelere ilişkin taksitlerini vadesinde ödemeyen mükellefler hakkında 16.4.1982 tarihine kadar 6183 sayılı Kanunun 2347 sayılı Kanunla değişik 51 nci maddesi hükmü uygulanmaz.

1981 yılı Gelir Vergisine mahsup edilip de ödenmemiş bulunan peşin ödeme miktarının, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içinde ödenmesi halinde, bu alacaklara da 16/4/1982 tarihinden ödendiği tarihe kadar geçen süre için gecikme zammı uygulanmaz. Tahsil edilmiş bulunan gecikme zamları ise red ve iade edilir.

a) 213 sayılı Vergi Usul Kanununa bu Kanunla eklenen mükerrer 48 nci maddede yer alan bina metrekare normal inşaat maliyet bedelleri ile arsalara ait asgari ölçüde birim değer tespitlerine ilişkin süreleri Emlak Vergisi 1983 Genel Beyan Dönemi ile ilgili olmak üzere 1982 takvim yılında gerektiği ölçüde kısaltmaya;

b) 1983 yılında yapılacak olan Genel Beyan dolayısıyla vergi dairelerine verilecek Emlak Vergisi beyannamelerini iki ay önceden kabul etmeye;

Maliye Bakanı yetkilidir.

MADDE 53 Kaldırılan hükümler:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun Mükerrer 86 ncı maddeni hükmü yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 94 Yürürlük:

Bu Kanunun,

a) 10, 30, 31, 32, 40 ve 42 nci maddeleri 1/1/1981 tarihinden;

b) 33 ve 36 ncı maddeleri 1/1/1983 tarihinden;

c) 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 35, 39, 41, 43, 44, 45, 46, 47,48,49,50 ve 51 nci maddeleri vergi mahkemelerinin göreve başlayacakları tarihten;

Geçerli olmak üzere yayımı tarihinden;

d) Diğer maddeleri yayımı

Yürürlüğe girer.

MADDE 55 Yürütme:

Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.