2016/1 Bankacılık ve Düzenleme Kurumu'nun 28/3/2016 Tarihli ve 2016/1 Sayılı Genelgesi (Kredi Riski Standart Yaklaşıma İlişkin Açıklamalar)
- Tür
- Genelge
- Tarih
- 28.03.2016
- Yürürlük
- 28.03.2016
- Son değişiklik
- 28.11.2016
- Durum
- Yürürlükte
- Seri
- Genelgeler, Bankacılık Mevzuatı
Bilindiği üzere, Basel-II düzenlemelerinin uygulamasına ilişkin örnekler ve açıklamalara ilişkin olarak, 17/06/2013 tarihli Bankaların Sermaye Yeterliliğinin Değerlendirilmesine ve Ölçülmesine ilişkin Yönetmelik ve Tebliğleri Hakkında 1 Sayılı Genelge (SYR: 2013/1) yayımlanmıştır.
Basel standartlarının ülkemizde uygulanmasına ilişkin düzenlemeler, Basel Komite tarafından gerçekleştirilen Düzenleme Tutarlılığı Değerlendirme Programı (Regulatory Consistency Assessment Programme) kapsamında gözden geçirilmiştir. Bu kapsamda güncellenen ve 23/10/2015 tarih ve 29511 sayılı Resmi Gazete’de yeniden yayımlanan Bankaların Sermaye Yeterliliğinin Ölçülmesine ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelik 31/3/2016 tarihinde yürürlüğe girecektir. Diğer taraftan, 20/1/2016 tarih ve 29599 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Bankaların Sermaye Yeterliliğinin Ölçülmesine ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik” ile söz konusu Yönetmelik’te bazı değişiklikler yapılmıştır.
Yukarıda belirtilen düzenlemeler çerçevesinde, bankaların kredi riski standart yaklaşım kapsamında hesaplamaları gereken risk ağırlıklı varlık tutarının belirlenmesine ilişkin olarak uygulamada yaşanabilecek tereddütleri gidermek amacıyla ekte yer alan açıklamaların yapılması ihtiyacı hâsıl olmuştur.
2013/1 Sayılı Genelge’nin ekte yer alan açıklamalar ile değiştirilmemiş olan hükümleri Bankaların Sermaye Yeterliliğinin Ölçülmesine ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelik hükümlerine aykırı olmamak şartıyla geçerlidir.
Tebliğ olunur.
Bankalarca Kredi Riski Standart Yaklaşım Kapsamında Yapılacak Hesaplamalara İlişkin Açıklamalar
Bu genelgede yer alan Yönetmelik ifadesi; 20/1/2016 tarih ve 29599 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Bankaların Sermaye Yeterliliğinin Ölçülmesine ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik” ile revize edilen ve 31/3/2016 tarihinde yürürlüğe girecek olan, 23/10/2015 tarih ve 29511 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Bankaların Sermaye Yeterliliğinin Ölçülmesine ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliği,
1 Sayılı Genelge ise; Basel II düzenlemelerinin uygulamasına ilişkin örnekler ve açıklamalar hakkında 17/6/2013 tarihinde yayımlanan Bankaların Sermaye Yeterliliğinin Değerlendirilmesine ve Ölçülmesine ilişkin Yönetmelik ve Tebliğleri Hakkında 1 Sayılı Genelge’yi ifade eder.
1. Yönetmelik’te “muadil denetleme ve düzenleme yapısına sahip ülke” ibaresi kaldırılmış olup, bu ibare yerine, ilgili hükümlerde belirtilen uygulamanın ülke bazında Kurul tarafından sınırlandırılabileceği belirtilmiştir. Bu kapsamda Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu (Kurul)’nun 6651 sayı ve 07/1/2016 tarihli Kararının 4 ve 5 inci paragraflarında hangi ülkeler bazında uygulamanın sınırlandırılacağı belirlenmiştir. Bu çerçevede, daha önce 1 Sayılı Genelge ile getirilmiş olan “Muadil Denetleme ve Düzenleme Yapısına Sahip Ülkeler” başlıklı paragrafın uygulaması bu paragraflar ile değiştirilmiştir.
2. Yönetmelik EK-1’in kırk altıncı fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde getirilen şartların, 2015 yılı için yapılan veri toplama çalışmasında sağlanmış olduğu görülmüş olup, 2016 yılı için fıkra uygulamasında %50 risk ağırlığının kullanılması uygun bulunmuştur. Bundan sonraki yıllar için farklı bir risk ağırlığının kullanılması gerektiğine ilişkin Kurum tarafından bir açıklama yapılmaması veya aksi bir uygulamaya ilişkin düzenleyici işlem tesis edilmemesi halinde (a) ve (b) bentlerindeki şartların o yıla ilişkin olarak sağlandığı varsayılacak ve fıkra uygulamasında %50 risk ağırlığı kullanılacaktır.
3. Merkezi yönetim kapsamına girecek kuruluşlar, yerel yönetimler ile diğer kamu kuruluşlarının belirlenmesine ilişkin olarak 1 Sayılı Genelge’nin “2. Yönetmeliğin 6 ncı Maddesine İlişkin Açıklamalar” başlıklı paragrafında yer alan sınıflandırma, Yönetmelik uygulaması için de geçerli olacaktır. Bu kapsamda yer alan sınıflandırmada merkezi yönetim kapsamına girmesi gerektiği belirtilen “devlet tüzel kişiliği”ni haiz kuruluşlar için Yönetmelik EK-1 bir ilâ sekizinci fıkralarda belirtilen hükümler esas alınacaktır.
4. Yönetmelik EK-1 dokuzuncu fıkra kapsamında yerel yönetimler, merkezi yönetimlerle aynı risk ağırlığına tabi tutulacaktır. Ancak, bankaların yerel yönetimlerden olan alacakları için risk değerlendirmesi yapması ve bunların merkezi yönetimlerden daha riskli olup olmadığına ilişkin değerlendirmeleri denetime hazır bulundurmaları gerekmektedir. Bankaların söz konusu değerlendirmelerini Bankaların İç Sistemleri ve İçsel Sermaye Yeterliliği Değerlendirme Süreci Hakkında Yönetmelik kapsamında içsel sermaye yeterliliği düzeylerini belirlerken dikkate almaları beklenmektedir.
5. Yönetmelik EK-1 kırk bir ilâ elli dördüncü fıkralarda risk ağırlıklandırma yöntemi açıklanan gayrimenkul ipoteğiyle teminatlandırılmış alacaklar için uygulama örneklerine aşağıda yer verilmektedir.
Örnek 1: İkamet amaçlı gayrimenkul ile teminat altına alınmış alacaklara ilişkin örnek
Bu örnekte bir kişinin 100 TL değerinde bir eve sahip olduğu ve 30 TL, 40 TL ve 20 TL tutarında üç farklı bankada bu konut ile teminat altına alınmış risk tutarlarının bulunduğu varsayılmaktadır.
Bu durumda tam teminatlı tutarı belirlemek için öncelikle aşağıdaki formülü kullanarak gayrimenkule ilişkin kabul edilebilir teminat tutarının her bir banka açısından hesaplanması gerekmektedir.
Birinci bankanın 50 TL değerinden birinci derecede ipotek aldığını, ikinci bankanın 60 TL değerinde ikinci derece ipotek, üçüncü bankanın ise 40 TL değerinde üçüncü derece ipoteğinin olduğu varsayılmaktadır. Örnek için diğer bir varsayım ise bu derecelerde bankaların ipotek haklarını başka bir tarafla paylaşmıyor olmasıdır, diğer bir ifadeyle aynı derecede başka bir ipotek bulunmamasıdır.
Yönetmelik hükümleri gereğince formülde kullanılacak KTO1 =75% KTO2=50% ve KTO3=50% olacaktır.
Her bir banka açısından formülü açarak GKETT değerleri aşağıdaki gibi hesaplanabilecektir.
Birinci banka için;
Bu banka sadece birinci sırada ipoteğe sahip olduğundan formüldeki n değeri 1’dir.
Birinci derecedeki ipotek için GKD1 100 TL (%100*100) olacaktır. (Bu derecede sadece birinci bankanın ipoteği olduğundan %100 ile çarpılmıştır.)
Birinci banka için hesaplama aşağıdaki şekilde olacaktır:
GKETT = min{50TL;%75x100TL}= 50TL
Bankanın kullandırdığı kredi tutarı olan 30 TL ile GKETT değeri olan 50 TL kıyaslandığında kullandırılan kredi tutarından daha büyük bir GKETT oluştuğu için 30 TL tutarındaki kredinin ikamet amaçlı konut ipoteği ile tam olarak teminatlandırıldığı kabul edilir ve krediye %35 risk ağırlığı uygulanır.
İkinci banka için;
İkinci bankanın elindeki en düşük dereceli ipotek 2. Derece olduğu için n=2’dir.
Bankanın birinci derece ipoteği olmadığından ikinci banka açısından GKD1; sıfırdır.
İkinci derecedeki ipotek için GKD2; 50 TL (%100*(100 - 50)) olacaktır. Burada ikinci bankanın sahip olduğu ikinci derece ipotekten önce birinci banka birinci derecede bir ipotek almıştır. Bu durumda ikinci banka açısından gayrimenkulün değerinin bir kısmı, birinci bankanın riskini teminat altına almak üzere tahsis edilmiştir. Dolayısıyla, ikinci banka bu gayrimenkulden kendine kalan değer olan 50 TL kadar faydalanabilecektir.
İkinci banka açısından formülde kullanılacak parametreler:
İpotekTutarı1=0 (İkinci bankanın birinci derece bir ipoteği yoktur.)
İpotekTutarı2=60 (İkinci banka 60 TL tutarında ikinci derece ipotek tesis ettirmiştir.)
İkinci banka açısında GKETT formülü aşağıdaki gibi açılabilecektir:
İkinci bankanın kullandırmış olduğu kredi tutarı 40 TL; GKETT değeri olan 25 TL’den büyük olduğu için kredinin ikamet amaçlı konut ipoteği ile tam olarak teminatlandırılmadığı kabul edilecektir. Dolayısıyla 40 TL tutarındaki alacağın tamamı için ya da alacağın 25 TL’lik kısmı için %35 risk ağırlığının uygulanması mümkün değildir. Başka bir teminat bulunmadığı durumda, 40 TL tutarındaki alacağın tamamı için tek bir risk ağırlığının uygulanması gerekmektedir.
Üçüncü banka için;
Üçüncü bankanın elindeki en düşük dereceli ipotek 3. Derece olduğu için n=3’tür. Bankanın söz konusu gayrimenkul üzerinde birinci ve ikinci derece ipoteği olmaması nedeni ile ilk iki derece için ipotek tutarları formülde sıfır olarak kullanılır.
İpotekTutarı1 =0
İpotekTutarı2=0
İpotekTutarı3=40
GKD1=0%*100 =0 TL
GKD2=0%*(100-50) =0 TL
GKD3 ise üçüncü banka açısından hesaplanmaktadır. Üçüncü bankadan önce aynı gayrimenkul üzerinde ipotek tesis etmiş iki farklı banka daha vardır. Bu bankaların tesis ettikleri tutarlar gayrimenkul değerinden düşülecektir. Bu durumda, GKD3; - 10 TL (%100*(100-50- 60)) olacaktır. Dolayısıyla, üçüncü banka bu teminattan herhangi bir fayda sağlayamayacaktır.
Üçüncü bankanın bu gayrimenkulün üçüncü derece ipoteğini teminat alarak kullandırdığı 40 TL alacak tutarı GKETT değeri olan -5’den büyük olduğu için alacak tutarına %35 risk ağırlığı uygulanması mümkün değildir.
Örnek 2 : Ticari gayrimenkul ile teminat altına alınmış alacaklara ilişkin örnek
Bu örnekte, bir ticari işletmenin üç farklı bankada aynı gayrimenkulün farklı derecedeki ticari gayrimenkul ipoteklerini teminat olarak vererek kullandığı 30 TL, 40 TL ve 20 TL tutarında üç adet kredisinin olduğu, söz konusu ticari gayrimenkulün değerinin 100 TL olduğu, ve bankaların tesis ettirdiği ipotek tutarlarının da sırasıyla bir, iki ve üçüncü derece olmak üzere 50 TL, 60 TL ve 40 TL olduğu varsayılmaktadır. Örnek için diğer bir varsayım ise bu derecelerde bankaların ipotek haklarını başka bir tarafla paylaşmıyor olmasıdır, diğer bir ifadeyle aynı derecede başka bir ipotek bulunmamasıdır.
Ticari gayrimenkul ipotekleri için Yönetmelik EK-1’de yer alan aşağıdaki formül kullanılacaktır.
İTKD değerlerinin hesaplanmasında kullanılacak kredi teminatlandırma sınırı EK-1’de %85 olarak açıklanmıştır.
Birinci banka için;
Birinci bankanın sadece söz konusu gayrimenkul üzerine tesis ettirdiği 50 TL tutarında birinci derece ipoteği ve ticari işletmeye kullandırdığı 30 TL alacağı mevcuttur. Bu durumda n=1 olduğu için formülün ikinci kısmı kullanılamaz. Formülün birinci kısmı kullanılarak GKETT aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır:
GKETT = min{%50 x GKD1;%60 x İTKD1; İpotekTutarı1}
İpotekTutarı1= 50 TL’dir
İTKD1= %85xGKD1’dir.
GKD1=%100x100 TL’dir. Bu durumda İTKD1=85TL olacaktır.
GKETT = min{%50 x 100TL;%60 x 85TL;50TL}= 50TL
Formül ile hesaplanan 50 TL GKETT değeri, 30 TL olan alacak tutarından büyüktür. 2016 yılı için Kurum tarafından Ticari Gayrimenkul İpotekleri ile teminat altına alınan kredilere %50 risk ağırlığı uygulanabileceği belirtildiğinden 2016 yılında yapılacak hesaplamalarda 30 TL’lik alacağın tamamına %50 risk ağırlığı uygulanabilecektir.
İkinci banka için;
Ticari işletmeye kullandırdığı 40 TL kredisi olan ikinci bankanın sadece söz konusu gayrimenkul üzerine tesis ettirdiği 60 TL tutarında ikinci derece ipoteği olduğundan n=2’dir.
İpotekTutarı1= 0 TL’dir
İpotekTutarı2= 60 TL’dir
GKD1; 0 TL (%0x100) ve bu durumda İTKD1; 0 TL olacaktır. İkinci derecedeki ipotek için GKD2; 50 TL (%100*(100 - 50)) olacaktır. Burada ikinci bankanın sahip olduğu ikinci derece ipotekten önce birinci banka birinci derecede bir ipotek almıştır. Bu durumda ikinci banka açısından gayrimenkulün değerinin bir kısmı, birinci bankanın riskini teminat altına almak üzere tahsis edilmiştir. Dolayısıyla, ikinci banka bu gayrimenkulden kendine kalan değer olan 50 TL kadar faydalanabilecektir. Bu çerçevede, İTKD2; 42,5TL (50x%85) olacaktır.
Formülde bu değerler yerleştirildiğinde ise;
GKETT = min{%50x 0TL;%60x 0TL;0TL}+ min{%34 x 50TL;%40 x %85TL x 50TL;60TL}= 17TL
Formül ile hesaplanan GKETT olan 17TL, kredi tutarı olan 40 TL’den küçüktür. Bu kredinin 17 TL’lik kısmı ticari gayrimenkul ile tam teminatlı kabul edilecektir. Kurum tarafından 2016 yılı için Ticari Gayrimenkul İpotekleri ile teminat altına alınan kredilerin tam teminatlı kısımlarına %50 risk ağırlığı uygulanabileceği açıklandığından, 2016 yılında yapılacak hesaplamalarda 40 TL’lik tutarın 17 TL’lik tam teminatlı kısmına %50 risk ağırlığı, 23 TL’lik tutarına ise %100 risk ağırlığı uygulanacaktır.
Üçüncü banka için;
Ticari işletmeye kullandırdığı 20 TL tutarında kredisi bulunan üçüncü bankanın sadece söz konusu gayrimenkul üzerine tesis ettirdiği 40 TL tutarında ikinci derece ipoteği olduğundan n=3’tür.
İpotekTutarı1= 0 TL’dir.
İpotekTutarı2= 0 TL’dir.
İpotekTutarı3= 40 TL’dir.
GKD1; 0 TL (%0x100) ve bu durumda İTKD1=0 TL olacaktır. GKD2; 0 TL %0x(100-50) ve bu durumda İTKD2=0 TL olacaktır. GKD3; -10 TL (%100x(100 - 50 - 60)) ve bu durumda İTKD3; -8,5TL (-10 x %85) olacaktır.
Bu çerçevede, GKETT aşağıdaki şekilde hesaplanacaktır.
GKETT = min{0;0;0}+ min{0;0;0}+ min{%34 x -10TL;%40 x %85TLx -10TL;40TL}= -3,5TL
Formül ile hesaplanan GKETT negatif olduğu için, söz konusu teminatın kredinin risk ağırlığının belirlenmesinde etkisi bulunmamaktadır. Bu ipotekle teminatlandırılan alacağa %100 risk ağırlığı uygulanması gerekecektir.
6. Daha önce Yönetmelik EK-1’in kırk üçüncü fıkrasında yer alan, “Malik gerçek veya tüzel kişinin ya da intifa hakkı sahibinin ikamet ettiği veya edeceği ya da kiraya verdiği veya vereceği inşa halindekiler dahil ikamet amaçlı gayrimenkullerin tümü üzerinde tesis edilen ipotekle tamamı veya bir kısmı teminatlandırılan alacakların tam teminatlı kısımları” şeklindeki hüküm, “Borçlusunun maliki olduğu ve ikamet edilen veya edilecek olan ya da kiraya verilen ikamet amaçlı gayrimenkullerin tümü üzerinde tesis edilen ipotekle tamamı kırk beşinci fıkranın (c) bendi kapsamında tam teminatlandırılmış alacaklar” olarak değiştirilmiştir. Bu kapsamda getirilen değişiklikle, borçlunun “malik olma” kuralı yeni olarak eklenmiştir. Ayrıca, inşa halindeki ikamet amaçlı gayrimenkuller, bu fıkra uygulamasında “ikamet edilecek gayrimenkul” olarak değerlendirilebilecektir.
7. Yönetmelik EK-1 kırk üç ila kırk beşinci fıkralarda yer alan “İkamet amaçlı gayrimenkul ipoteği ile teminatlandırılan alacaklar” sınıfına ilişkin olarak bahsi geçen gayrimenkul ipoteği türü “konut ipotekleri”dir. Konut ipoteği ile teminat altına alınan alacağa %35 risk ağırlığının uygulanması için gerekli şartın sağlanamaması durumunda, söz konusu risk tutarı Yönetmelik’te yer alan ilgili şartlarının sağlanması kaydıyla perakende alacaklar sınıfına dahil edilebilecektir.
8. Yönetmelik’in 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında perakende alacak sınıfına dahil edilecek risk tutarları belirlenirken üç ana kriter dikkate alınmıştır. Bunlar anılan fıkranın (a) alt bendinde yer alan karşı taraf kriteri, (b) ve (c) alt bentlerinde yer alan tutar kriteri ve (ç) alt bendinde yer alan ürün kriteridir. Alacakların perakende olarak sınıflandırılmasında bu üç kriterin de sağlanıyor olması şartı aranmaktadır. Ürün kriteri sayılırken bireylerin kullandığı krediler ve KOBİ’lerin kullandığı kredilere genel olarak atıfta bulunulmuştur. Ürün isimleri ve türleri uygulamada banka bazında farklılık göstereceği için bireysel kredilere örnekler verilerek bu tür ürünlerin dikkate alınabileceği vurgulanmıştır. Diğer taraftan, perakende alacaklar sınıfına KOBİ’lerden olan alacaklar da gireceği için ürün kriteri olarak “KOBİ Kredileri” eklenmiştir. KOBİ kredileri 5411 sayılı kanun kapsamında kredi tanımına uyan ve karşı tarafı Yönetmelik’te yer alan tanım kapsamında KOBİ olan risk tutarlarını ifade etmektedir.
9. Yönetmelik’in 5 inci maddesinin iki ve üçüncü fıkraları kapsamında, gayri nakdi krediler ve taahhütler için belirtilen ilkeler doğrultusunda aşağıdaki yer alan ürün türleri bazındaki sınıflandırma örnek olarak kullanılabilecektir.
a) Yüksek riskli gayrinakdi krediler ve taahhütler;
1) Nakit temini için verilen garanti ve kefaletler (Lehdarın üstlendiği bir finansal yükümlülüğün teminatı olarak verilen garanti ve kefaletler),
2) Aval verilen kabul kredileri,
3) Gayri kabili rücu garanti (teminat) akreditifleri ile teyitli ihracat akreditifleri,
4) Ciro zincirinde herhangi bir bankanın yer almadığı cirolar,
5) Faktoring garantileri,
6) Teminat mektupsuz prefinansman kredilerine verilen garantiler,
7) Banka aktif değerleri ile ilgili geri alım taahhüdüyle yapılan satış işlemleri,
8) Yurt dışından temin edilen nakdi krediler için verilen garantiler,
9) Vadeli aktif değerler alım taahhütleri,
10) Vadeli mevduat satım taahhütleri,
11) İştirak ve bağlı ortaklıkların sermayesine iştirak taahhütleri,
12) Kredi türevleri,
b) Orta riskli gayrinakdi krediler ve taahhütler;
1) Nakit temini amacıyla verilenler dışında kalan diğer garanti ve kefaletler,
2) Menkul kıymet ihracında satın alma garantileri,
3) Kullandırma garantili bir yıldan uzun vadeli kredi tahsis taahhütleri,
4) Menkul kıymet ihracına aracılık taahhütleri,
5) Düşük, orta/düşük ve yüksek riskli olarak sınıflandırılanlar dışındaki akreditifler,
c) Orta/düşük riskli gayrinakdi krediler ve taahhütler;
1) Çekler için ödeme taahhütleri,
2) Teminatı ihraç veya ithal edilecek malın kendisi olan bir yıldan kısa vadeli ithalat ve ihracat akreditifleri,
3) Düşük riskli olanlar dışında kalan cayılabilir taahhütler,
4) (a), (b) ve (ç) bendi kapsamında yer almayan cayılamaz taahhütler,
5) Kullandırma garantili bir yıl ve daha kısa vadeli kredi tahsis taahhütleri
ç) Düşük riskli gayrinakdi krediler ve taahhütler;
1) Aval verilmemiş kabul kredileri,
2) Lehdar adına ödeme yükümlülüğü bulunmayan akreditifler,
3) Ciro zincirinde herhangi bir banka bulunan cirolar,
4) İki güne kadar valörlü döviz alım satım taahhütleri,
5) Aktif değerler satım taahhütleri ve vadeli mevduat alım taahhütleri,
6) Herhangi bir şarta ve ihbara bağlı olmaksızın cayılabilen ya da borçlunun kredi kalitesindeki bozulmadan dolayı otomatik olarak iptali mümkün olan cayılabilir taahhütler
10. Yönetmelik’in 5 inci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında risk tutarlarının hesaplanmasında “kredi kartı harcama limiti taahhütleri ile kredili mevduat hesabı limit taahhütleri”, söz konusu fıkranın (a) bendi kapsamında bankaca “herhangi bir anda bir şarta bağlı olmaksızın banka tarafından ön bilgilendirme yapmadan iptal edilebilen veya borçlunun kredi değerliliğindeki bozulmadan dolayı etkin bir şekilde otomatik iptali yapılan bir tutar” olarak değerlendirilmesi halinde %0 dönüşüm oranı uygulanabilecektir. Ancak bankalarca yapılacak bu değerlendirmede, sadece sözleşmesel hükümler üzerinde durulmaması, müşteri ile olan uzun süreli ilişkiler, itibar riski gibi hususların da göz önünde bulundurularak bankanın geçmişteki uygulama ve politikaları çerçevesinde karar verilmesi beklenmektedir. Kurul tarafından söz konusu fıkra kapsamında dönüştürme oranlarının uygulanacağı ürün türleri veya kalemlerine ilişkin ilave bir belirleme yapılmadığı sürece bu uygulama geçerli olacaktır.
11. Merkezi yönetimlerin risk ağırlıklandırılmasında Yönetmelik uygulanmasında derecelendirme notlarının kullanımına ilişkin olarak 07/01/2016 tarihinde Kurumumuz internet sitesinde yayımlanan 6651 sayılı Kurul Kararı esas alınacaktır. Bu Kurul Kararının birinci maddesinde yer alan hüküm gereğince, sermaye yeterliliği hesaplamasında OECD notlarının kullanılabilmesi için söz konusu Kurul Kararı ekinde yer verilen derecelendirme kuruluşları tarafından ilgili ülke merkezi yönetimi ve merkez bankasından alacaklar için verilmiş bir derecelendirmenin bulunmaması gerekmektedir. Ancak böyle bir durumda OECD notlarına başvurulması ve Yönetmelik EK-1 yedinci fıkra çerçevesinde işlem yapılabilmesi mümkündür. Bir bankanın merkezi yönetim ve merkez bankalardan alacaklar için bir KDK tayin etmemiş olması ancak Kurul Kararı ekinde yer alan derecelendirme kuruluşları tarafından merkezi yönetime ilişkin bir derecenin verilmiş olması durumunda, söz konusu merkezi yönetim Yönetmelik EK-1 birinci fıkra kapsamında derecesiz sayılacağı için %100 risk ağırlığına tabi tutulacaktır.
12. Kredi Riski Azaltım Tekniklerine İlişkin Tebliğ uyarınca, bankaların kendileri tarafından ihraç edilen borçlanma araçlarını kredi riski azaltımında kullanabilmeleri için, bu araçların söz konusu Tebliğ’in 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca bir KDK tarafından derecelendirilmeleri ve Yönetmelik Ek-1 kapsamında kredi kalitesi kademelerinin üç ya da daha üstün olması; bir KDK tarafından derecelendirilmemiş olanların ise Tebliğin 9 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen koşulları sağlaması gerekmektedir. Bu borçlanma araçlarının Tebliğ’in 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen nakit benzeri kıymet olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.
13. 1 Sayılı Genelge’de 12/7/2012 tarihli ve 4834 sayılı Kurul Kararı ve 06/12/2012 tarihli ve 5068 sayılı Kurul Kararına yapılan atıflar, 07/1/2016 tarihli ve 6651 sayılı Kurul Kararına yapılmış sayılacaktır.