2015/47 Emeklilik Planı Hakkında Genelge (mülga)
- Tür
- Genelge
- Tarih
- 25.11.2015
- Yürürlük
- 25.11.2015
- Son değişiklik
- 01.01.2017
- Durum
- Yürürlükten kalktı (01.01.2017)
- Seri
- Yürürlükten Kalkan Genelgeler, Sosyal Sigortalar Mevzuatı
Bu Genelge 9/11/2012 tarihli ve 28462 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Bireysel Emeklilik Sistemi Hakkında Yönetmelik (“Yönetmelik”) uyarınca emeklilik planlarına ilişkin uygulama esas ve usullerini açıklamak üzere hazırlanmıştır.
Madde 1 – Emeklilik planı ve plan kapsamında sunulan fonlar
(1) Emeklilik planı, plan kapsamında sunulan emeklilik yatırım fonlarına (“fon”), katkı payına, düzensiz ödemeye (01/01/2016 tarihinden önce yürürlüğe girmiş bireysel emeklilik planları hariç), giriş aidatına, yönetim gideri kesintisine ve fon toplam gider kesintisine, planın mesafeli satışla sunulup sunulmayacağına, ilişkin teknik esaslar ile emeklilik sözleşmesinin uygulanmasına ilişkin diğer teknik esasları içerir.
(2) Emeklilik planı kapsamında katılımcıya birden fazla fon sunulabilir. Sunulacak fonların, planın yürürlük tarihi itibarıyla Sermaye Piyasası Kurulunca (“Kurul”) kayda alınmış olması zorunludur. Bu hususun temini ve takibinden emeklilik şirketi (“şirket”) sorumludur.
(3) Fon dağılım oranı, katılımcıya sunulan fonların katılımcının toplam fon portföyü içindeki oransal dağılımını gösterir. Bu oranlar virgülden sonra altı haneli hassasiyete kadar (xxx,xxxxxx) tanımlanabilir.
(4) Emeklilik planında sunulan her fon için fon toplam gider kesintisi ile bu kesintinin içerdiği fon işletim gider kesintisine ilişkin oranlar ayrı ayrı belirtilir.
Madde 2 – Standart fon
(1) Sisteme giriş aşamasında herhangi bir fon tercihinde bulunmayan katılımcıların birikimleri, standart fonda yatırıma yönlendirilir. Bu amaçla emeklilik planlarında, biri faizsiz yatırım araçlarına yönelik tercihte bulunan katılımcılara sunulmak üzere en fazla iki adet standart fon tanımlanabilir.
(2) Standart fon olarak tanımlanan fon portföyünün;
a) Asgari yüzde altmışı, Hazine Müsteşarlığınca (“Müsteşarlık”) ihraç edilen Türk Lirası cinsinden borçlanma araçlarında, gelir ortaklığı senetlerinde veya kira sertifikalarında,
b) Azami yüzde kırkı, Türk Lirası cinsinden mevduatta, katılma hesabında, ters repoda, Takasbank para piyasası işlemlerinde, borsada işlem görmesi kaydıyla bankalar veya yatırım yapılabilir seviyede derecelendirme notuna sahip olan diğer ihraççılar tarafından ihraç edilen yapılabilir seviyede derecelendirme notuna sahip olan diğer ihraççılar tarafından ihraç edilen borçlanma araçlarında, Kurul kaydında bulunan kira sertifikalarında ya da İMKB 100 endeksindeki veya İMKB katılım endeksindeki hisse senetlerinde yatırıma yönlendirilir.
(3) Hisse senetlerinde değerlendirilecek tutar fon portföyünün yüzde otuzunu aşamaz. Ters repo ve Takasbank para piyasasında değerlendirilecek tutar fon portföyünün yüzde ikisini aşamaz. Müsteşarlıkça yapılanlar hariç, tek bir ihraççı tarafından ihraç edilen borçlanma araçlarına ve kira sertifikalarına fon portföyünün yüzde onundan fazlası yatırılamaz.
(4) Standart fonun yönetiminde, bu maddede belirtilen fon portföyüne alınacak varlıklara ilişkin oranlara ek olarak, Emeklilik Yatırım Fonlarının Kuruluş ve Faaliyetlerine İlişkin Esaslar Hakkında Yönetmelikte yer alan ve bu maddede belirtilmeyen diğer ilgili portföy sınırlamalarına ilişkin hükümler saklıdır.
(5) Yeni kurulacak bir fonun yahut mevcut kurulmuş fonlardan birinin, yatırım stratejisinin bu maddede belirtilen sınırlamalara uyması kaydıyla, standart fon olarak belirlenmesi mümkündür. Her durumda, fon unvanında “standart fon” ifadesine yer verilmesi zorunludur. Bu kapsamda, belirlenen standart fonun fon toplam gider kesintisi, Yönetmeliğin ekinde (Ek-2) yer alan fon gruplarından ikinci grupta bulunan fonlar için belirtilen fon toplam gider kesintisinden fazla olamaz.
(6) Planda kullanılacak standart fonun değiştirilmesi plan değişikliği yoluyla yapılır.
(7) İşveren grup emeklilik sözleşmelerine yönelik emeklilik planlarında standart fona yer verilmesi zorunlu değildir.
Madde 3 – Katkı payı
(1) Emeklilik planına dahil olabilmek için belli bir katkı payı tutarının ödenmesi öngörülebilir.
(2) Ödenecek katkı payının, her yıl TÜFE veya ÜFE gibi bir endekse, yabancı bir para birimine veya belli bir artış oranına bağlı olarak artırılması hususu düzenlenebilir.
(3) Yabancı para birimine endeksli ödeme yapılması halinde, ödemelerde kullanılacak kur ve tarihin tespitine ilişkin esaslar planda belirtilir.
(4) Düzensiz ödeme statüsünde olan sözleşmelerin bu statüden çıkmasına ilişkin esaslar planda katılımcı lehine belirlenebilir.
(5) 1/1/2016 tarihinden önce yürürlüğe girmiş bireysel emeklilik planlarındaki katılımcıların düzensiz ödeme statüsünden çıkmasına ilişkin esaslarda, herhangi bir plan değişikliği yapılmaksızın katılımcı lehine uygulama yapılabilir.
Madde 4 – Kesintiler
(1) Giriş aidatının toplam tutarı, peşin tahsil edilecek tutarı ve tahsilatı ertelenen tutarı emeklilik planında belirtilir.
(2) Giriş aidatının peşin ödenecek kısmının taksitlendirildiği hallerde, taksitlendirme koşulları (ödeme sıklığı ve tutarı) emeklilik planında belirtilir.
(3) Giriş aidatının ertelendiği hallerde, erteleme koşulları ve uygulama esasları (yıl, oran, tutar ve benzeri) emeklilik planında belirtilir.
(4) İşveren grup emeklilik sözleşmesinde sponsor kuruluşun yapacağı giriş aidatı ödemesine ilişkin uygulama esasları emeklilik planında belirtilir.
(5) Yönetim gider kesintisi, tahsil edilme şekli ve buna ilişkin koşullar ve uygulama esasları emeklilik planında belirtilir.
(6) Ödemeye ara verme durumunda Yönetmeliğin 21 inci maddesine göre alınacak yönetim gider kesintisinin ve bir yıldan fazla ödemeye ara verme durumunda, bireysel emeklilik hesabına ilişkin olarak emeklilik gözetim merkezine şirket tarafından ödenen sabit giderlerin katılımcının bireysel emeklilik hesabındaki birikiminden tahsiline ilişkin esas ve usuller emeklilik planında belirtilir.
(7) Fon toplam gider kesintisinin oranı, emeklilik planında belirtilir. Bu kapsamda;
a) Fon işletim gideri kesintisi oranı da ayrıca belirtilir.
b) Fon işletim gider kesintisi, aracılık komisyonu ve diğer tüm gider ve masrafların toplamının fon net varlık değerine oranı, fon içtüzüğünde belirlenen fon toplam gider kesintisi oranını aşamaz.
(8) Bireysel Emeklilik Sistemi Hakkında Yönetmeliğin 22/A maddesi kapsamında yapılacak kesinti iadelerine ilişkin olarak, Yönetmelik hükümlerinin uygulanması bakımından şirketlerce farklı uygulama esaslarının belirlendiği durumlarda, bu hususlar emeklilik planında belirtilir.
(9) Emeklilik planında yer alan kesintiler bilahare plan değişikliği yoluyla artırılamaz.
Madde 5 – Mesafeli satışta sunulacak planlar
(1) Planda başka fonlar sunuluyor olsa dahi, katılımcıya teklif aşamasında standart fon seçeneği sunulur. Ancak katılımcı, birikimlerinin tercih ettiği fonlarda yatırıma yönlendirilmesini her zaman talep edebilir.
Madde 6 – Emeklilik planının kayda alınması ve onaylanması
(1) Emeklilik planları ve planlara ilişkin değişiklikler, bu Genelgede belirtilen esaslar çerçevesinde Emeklilik Gözetim Merkezince (“EGM”) işletilen elektronik plan tanımlama (“e-plan”) sisteminde kayda alınır. Kayda alma işleminin tamamlanması için EGM’nin teknik mutabakatı aranır.
İlgili plan, yürürlüğü için özel bir hüküm getirilmediği taktirde, kayda alma tarihini takip eden iş günü itibarıyla uygulamaya konulabilir. Bu şekilde kayda alınan emeklilik planlarının ve bu planlara ilişkin değişikliklerin Müsteşarlığa ayrıca gönderilmesi gerekli değildir.
(2) Fon toplam gider kesintisinde bir değişikliğin söz konusu olması halinde, Kurula fonun içtüzüğünde değişiklik için yapılacak başvuru öncesinde söz konusu içtüzük değişikliklerinin planlarda uygulanması hususunda Müsteşarlığın uygun görüşü alınır. Fon içtüzük değişikliğinin, plan değişikliğinin yürürlük tarihi itibariyle Kurulca onaylanmış olması gerekir. Bu hususun temini ve takibinden şirket sorumludur.
(3) Emeklilik planında aşağıda belirtilen hususlara ilişkin açıklamalara yer verilir ve e-plan sisteminde kayıt altına alınır.
a) Planın hedef kitlesi ve bu hedef kitlenin genel özellikleri,
b) Planın mesafeli satışta kullanılıp kullanılmayacağı.
(4) Müsteşarlıkça emeklilik planının yürürlük tarihinden önce veya sonra yapılan kontroller sonucu gerek görülmesi halinde planlarda değişiklik yapılması veya planın yürürlükten kaldırılması talep edilebilir.
Madde 7 – E-plan sistemine ilişkin hususlar
(1) E-plan sistemine giriş ve kayıt yetkisi, şirketlerce belirlenecek yetkili kullanıcılara EGM tarafından kullanıcı hesabı açılması yoluyla verilir. Şirketler tarafından bildirilen yetkililerin değişmesi halinde durum, şirketlerce EGM’ye bildirilir ve EGM tarafından eski kullanıcı hesabı iptal edilerek yeni kullanıcı hesabı tanımlanır.
(2) Şirketler planlarını herhangi bir parametrik yapı kullanmaksızın EGM tarafından belirtilen formatı kullanarak e-plan sistemine kaydeder.
(3) Kayda alma işlemi, planın sisteme girişi ile ilgili işlemlerin sistemsel olarak sorunsuz bir şekilde sonuçlandığının, kayda alma için gönderimi takip eden beş iş günü içinde EGM tarafından teyit edilmesinden ve elektronik ortamda Müsteşarlığa ve şirkete bildirilmesinden sonra gerçekleşir.
(4) Şirketin e-plan sisteminde kayda alınan planlarının tümü için, plan türü bazında geçerli olacak şekilde genel uygulama esasları tanımlanabilir. Bu şekilde tanımlanan genel uygulama esaslarının e-plan sistemine tanımlanan konular (planda tanımlı kesintiler, fon kısıtları, katkı payı ödemeleri, ek fayda ve hizmetler vb.) dışında olması gerekir. Genel uygulama esaslarında daha sonra yapılacak değişiklikler de e-plan sisteminde kayda alınır ve ilgili tüm planlar için geçerli olur.
(5) Yürürlük tarihinden itibaren bir yıl içinde hiç katılımcısı olmayan planlar ile daha önce katılımcısı olup da bilahare bir yıl süresince hiç katılımcısı kalmadığı tespit edilen planlar iptal edilir ve bir ay öncesinden şirkete bildirim yapılarak bu planların kaydı EGM tarafından silinir. Kaydı silinen planlar EGM tarafından elektronik ortamda muhafaza edilir.
Madde 8 – Emeklilik planının tanımlanması ve saklanması
(1) Şirket, her bir emeklilik planını, nümerik ve ünik olarak üretilen numaralar ile numaralandırır. Emeklilik planı, numaralandırmaya ek olarak özel bir isimle de tanımlanabilir. Emeklilik planına verilecek isimlerde, “Emeklilik Şirketleri Kuruluş ve Çalışma Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin” “İlan, Reklam ve Açıklanacak Bilgiler” başlıklı 18 inci maddesine uyulur.
(2) Yabancı para birimine endeksli ödemeler içeren emeklilik planında, plan ismi, yabancı para birimi sadece katkı payı ödemesinde endeks amacıyla kullanıldığını belirtir şekilde ve yanlış bir algılamaya sebep olmayacak şekilde seçilir.
(3) Yatırım araçlarının değişik risk düzeylerine sahip olduğu dikkate alınarak, plan isminde “risksiz”, “güvenli” plan gibi ibarelere yer verilemez.
(4) Emeklilik planları ve bunlara ilişkin değişiklikler, denetimlerde kontrol edilmek üzere, planın ve yapılan değişikliğin numarası ile birlikte şirket bünyesinde saklanır.
Madde 9 – Geçiş hükümleri
(1) 01/01/2016 tarihinden önce yürürlüğe girmiş olan;
(a) Bireysel emeklilik planları için, plan değişikliğine gerek olmaksızın Yönetmelik hükümlerine aykırılık teşkil etmeyecek şekilde mevcut plan uygulamaları devam eder. Bu planlara, 01/01/2016 ve sonrasında yeni emeklilik sözleşmesi dahil edilemez ve plan değişikliği ile geçiş yapılamaz.
(b) Grup emeklilik planları için şirketler, uygulayacakları değişiklikleri en geç 31/12/2015 tarihi itibarıyla EGM tarafından iletilecek şablonu kullanarak EGM’ye bildirmek ve bu planları 01/04/2016 tarihine kadar e-plan sisteminde kayıt altına almak zorundadır.
Madde 10 – Yürürlükten kaldırılan genelge
(1) 26/02/2013 tarihli ve 2013/3 sayılı “Emeklilik Planı Hakkında Genelge” yürürlükten kaldırılmıştır.